جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶
ساعت : ۰۶:۱۷
کد خبر: ۹۴۵۳۶
|
تاریخ انتشار: ۲۹ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۶
در حاشیه ویژه برنامه «سرحلقه شوریده سران» چه گذشت؟
موضوع شعر و شاعری از موضوعاتی است که ایران و ایرانی همیشه به آن می‌بالد و شاعران بزرگ سرزمین خود را مایه تفاخر می‌داند. با این تفاسیر نام‌گذاری روز شعر و ادب فارسی که با نام استاد شهریار گره خورده است مخالفان و در عین موافقانی دارد که با گذشت بیش از ۱۸ سال از نام‌گذاری این روز همچنان از پای ننشسته‌اند و خواهان انتخاب روز دیگری برای این مناسبت هستند.
نظر موافقان و مخالفان روز شعر و ادب فارسیفرهنگ‌سرا+: ویژه برنامه «سر حلقه شوریده سران» که به مناسبت روز شعر و ادب فارسی و گرامیداشت استاد شهریار در خانه شعر برگزار شد فرصتی دوباره به شاعران داد تا داد مخالفت خود با این نامگذاری این روز سر دهند. 
 
در نشست سر حلقه شوریده سران شاعران بسیاری برای شعر خوانی حضور داشتند. عبدالجبار کاکایی هنوز به طور کامل پشت تریبون جاگیر نشده بود که مخالفت صریح خود با نامگذاری این روز را اعلام کرد. کاکایی که دلش نمی‌خواست چیزی از شان و منزلت استاد شهریار بکاهد، برای اثبات ارادتش به استاد شهریار چند بیتی هم از او خواند و گفت آن طور که باید قدر استاد شهریار شناخته نشده است. 
 
روز شعر و ادب فارسی در یکی از روزهای خوب اردیبهشت
 
کاکایی همچنان در تلاش بود دیگران را متقاعد کند روزی غیر از ۲۷ شهریورماه برای روز شعر و ادب فارسی انتخاب شود و بدون اینکه توضیح بیشتری دهد خواست که یکی از روزهای خوب ماه اردیبهشت را به نام روز شعر و ادب فارسی تصویب کنند. حتی برای ترغیب بیشتر حاضران تاکید کرد که هنوز برای تغییر این روز دیر نشده و جامعه شاعران باید دست به کار شوند.
 
هر روز در تقویم برای یک شاعر
 
افشین علا هم از دیگر شاعرانی بود خود را هم نظر با عبدالجبار کاکایی دانست. پیشنهاد او این بود که فقط یک روز خاص را به این موضوع اختصاص ندهند بلکه روزهای متعددی را می‌شود به نام این روز گذارد؛ شاید شاعران معاصر چندان بدشان هم نمی‌آید روزی هم به نام خودشان در تقویم ثبت شود. علا دلش می‌خواست روز اخوان، روز شاملو، روز فروغ و روز سهراب هم داشته باشیم و البته از نامگذاری روزی به نام استادان و شاعران آیینی هم غافل نشویم.
 
شهریار نمادی از همه شاعران
 
در حالی که همه نظرها روی مخالفت با نامگذاری روز شعر و ادب فارسی داشت، محمدرضا ترکی پشت تریبون آمد و بدون هیچ مقدمه‌ای گفت این بحث‌ها باید روزی تمام شود چرا که سال‌های سال است روی این موضوع صحبت می‌شود اما بحث بیهوده‌ای است چون دیگر این روز جا افتاده. باید قبول کرد که شهریار یک نماد است مثل همه سخنوران این هزار سال. هیچ‌کدام از شاعران از هم دور نیستند. همه این‌ها سخنگویان یک فرهنگ هستند هر روز دیگری هم قرار داده می‌شد ممکن بود که سوال شود چرا او؟!
 
روزی نه فقط برای شاعران
 
حرف‌های ترکی فقط به همین جا ختم نشد. او نکته جالب دیگری نیز مطرح کرد که دیگران از آن غافل بودند و آن هم اینکه عنوان «روز شعر و ادب فارسی» یعنی این روز نه تنها برای شاعران است بلکه نویسنده‌ها و دیگر اهالی ادب نیز مخاطب آن هستند. پس ای کاش شاعران از مصادره تمام و کمال این روز دست بردارند.
  
نامگذاری از سوی هم ولایتی شعر دوست شهریار
 
با همه این حرف‌ها چه مخالف نامگذاری روز ۲۷ شهریور ماه برای روز شعر و ادب فارسی باشید و چه موافق، جالب است که بدانید ۱۸ سال پیش طرح نامگذاری این روز از سوی علی اصغر شعر دوست مدیر وقت خانه موزه شهریار مطرح شد و پس از پیگیری‌های مداوم این روز به تصویب رسید. حالا اگر شما می‌خواهید تاریخ این روز تغییر کند بسم الله!

گزارش: نجمه تاجیک
نظر شما