قرآن، ولایت و شهدا، نعمت‌های جمهوری اسلامی و سپر دفاعی مردم در برابر دشمنان است

به گزارش رسانه خبری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، صد و سی و ششمین نشست «در کوی نیکنامان» با حضور خانواده شهیدان؛ مرتضی و مصطفی اقبالی و امیر سرتیپ حسین الیاسی، پنجشنبه ۲۷ دی در فرهنگ‌سرای گلستان برگزار شد.

 

در ابتدای این برنامه، حجت‌الاسلام و المسلمین وحیدی گفت: دیوان حافظ یکی از ارزشمندترین کتاب‌های ما مسلمانان است که از دیرباز در کنار کتاب آسمانی ما بوده است. گفته می‌شود که بهترین ترجمه قرآن، دیوان حافظ است چرا که بسیاری از مفاهیم ارزشمند قرآن، در قالب شعری در اشعار حافظ وجود دارد. با این حال، این روزها این کتاب در حال فراموشی است و نسل جوان، توجه کمتری به آن دارند. 

وی ادامه داد: وقتی دیوان حافظ را می‌خوانید متوجه دیدگاه عمیق او نسبت به قرآن و سنت اسلامی می‌شوید. در این جلسه می‌خواهم بیتی را از کتاب حافظ بخوانم تا بفهمید که حافظ چگونه خداوند و قرآن را درک کرده است و داعشیان، خوارج و ... چه برداشتی از این کتاب آسمانی دارند. حافظ می‌فرماید: «وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم/ که در طریقت ما کافری است رنجیدن». اگر به مفهوم این بیت دقت کنید، دو نکته مهم دیده می‌شود. نکته اول این است که حافظ تاکید ویژه‌ای بر روی مساله شادی و خوشی داشته است و انسان باید همیشه خوش باشد. نکته دوم که بسیار مهم است، در مصراع دوم دیده می‌شود. حافظ در این بیت می‌گوید که اسلام دینی است که اگر کسی شما را اذیت کرد و رنجیده خاطر شوی، کافر هستی. در حقیقت اگر می‌خواهید مومن باشید باید این قدر رحمان و بزرگ دل باشید که با یک رفتار از طرف بقیه، ناراحت و آزرده نشوید. لبخند زدن در زمان تعریف و تمجید هنر نیست بلکه این که هیچ کس نتواند شما را عصبانی کند، مهم است. 

در بخش بعدی این جلسه، مراسم تجلیل از خانواده‌های شهدا آغاز شد. در این بخش، برادر شهید الیاسی و مادر و برادر شهیدان اقبالی روی صحنه آمدند. 

در ابتدا برادر شهیدان اقبالی راجع به دو برادر شهید خود گفت: ما ۴ برادر و ۳ خواهر هستیم که دو برادر وسطی به شهادت رسیدند. آقا مصطفی ۱۵ ساله بود که به شهادت رسید. از آن‌جا که ایشان سن کمی داشت و اجازه حضور در جبهه را نداشت، به راحتی نمی‌توانست به جبهه برود. ایشان در عملیات مسلم‌بن عقیل در سومار به شهادت رسید. برادر دیگرم، آقا مرتضی، ۲۰ ساله بود که به شهادت رسید. ایشان سرباز سردار قاسم سلیمانی بود و در تیپ ایشان می‌جنگید. سردار سلیمانی بارها از ایشان تعریف می‌کرد و ویژگی‌های خلق و خویی مرتضی را تحسین می‌کرد. ایشان در عملیات کربلای ۴ و در میان شهدای غواص به شهادت رسید.

 

وی توجه به قرآن، ولایت و شهدا را ارکان اساسی جمهوری اسلامی دانست و گفت: ما از سه نعمت بزرگ برخوردار هستیم که کشورهای دیگر آن را ندارند. دشمنان ما این سه سپر دفاعی را هدف قرار داده‌اند و ما باید به بهترین وجه ممکن از آنان حفاظت کنیم. قرآن، ولایت و شهدا این سه رکن اساسی و مهم هستند. دشمن از این عناصر واهمه دارد و به آن تیراندازی می‌کند. قرآن، کتاب‌ آسمانی ما است که در ایران جاری است اما بسیاری از کشورهای دیگر از چنین چیزی بی‌بهره‌اند. 

دومین نعمت، ولایت است. اگر به کشورهای منطقه نگاه کنید می‌بینید که آنان از این نعمت بی‌بهره‌ هستند. عنصر سوم نیز شهدا هستند. در بسیاری از کشورهای اسلامی، شهدا را تا قبرستان همراهی می‌کنند و پس از تدفین، یادی از او نمی‌کنند در حالی که در ایران اصلا این‌گونه نیست. می‌بینید که بعد از ۳۰ سال، وقتی که استخوان‌های یک شهید را می‌آورند، مردم آنان را روی سرشان می‌گذارند.

 

این جانباز مدافع حرم و برادر شهیدان اقبالی بیان داشت: شهدا «عند ربهم یرزقون» هستند. خاطرم هست که چند سال پیش، همسرم تصادف بسیار شدیدی کرده بود و دکترها او را جواب کرده بودند. حالت بسیار سختی داشتم و در همان حال به برادرانم متوسل شدم. از آنان خواستم که شفاعت ما را پیش خداوند انجام دهند تا همسرم شفا پیدا کند. همان شب دیدم که یک دسته گل بالای سر همسرم آورده شده است. نمی‌دانستیم که چه کسی آن را آورده بود اما وقتی همسرم از خواب بیدار شد، گفت که مرتضی، پیشم آمد و گفت که سلامتی‌ات را به دست می‌آوری. شهدای ما از آینده آگاه هستند، اگر وصیت‌نامه برادرم را بخوانید با یک جمله عجیب مواجه خواهید شد. ایشان می‌گوید که روزی بالاخره جنگ تمام می‌شود اما ۳۰ سال بعد، باید خودمان را برای جنگیدن با اسرائیل آماده کنیم. این حرف ایشان، این روزها محقق شده است و ما در تقابل با اسرائیل هستیم. 

در ادامه، برادر شهید حسین الیاسی گفت: ما ۳ برادر و ۳ خواهر هستیم که برادر ارشدم به شهادت رسید. ایشان از همان دوران نوجوانی وارد هنرستان شد و کارهای فنی برق انجام می‌داد. بعد از شهادتش، عده‌ای از همسایه‌ها که وضع مالی خوبی نداشتند، پیش ما آمدند و می‌گفتند که پسرتان، کارهای فنی برق خانه‌مان را بدون دریافت هیچ دستمزدی انجام داد. در همان سال‌های ابتدای انقلاب، ایشان قصد داشت که برای ادامه تحصیل به دانشگاه برود اما با وقوع انقلاب فرهنگی، دانشگاه بسته شد و ایشان وارد دانشگاه افسری امام علی شد. لیسانس افسری خود را از دریافت کرد و وارد نیروی زمینی شد. خاطرم هست که وقتی می‌خواست انتخاب رشته کند، عده‌ای از بستگان به ایشان می‌گفتند که بهتر است به توپخانه بروی تا آسیب‌های کمتری برسد اما ایشان قبول نمی‌کرد و می‌گفت که مگر خون من رنگین‌تر است؟ 

در انتهای این مراسم، از خانواده‌های این شهیدان بزرگوار تجلیل و قدردانی شد.