مديركل دفتر سلامت رواني و اجتماعي وزارت بهداشت خبر داد:
كاهش 27 درصدي خودكشي در ايران در سالهاي اخير
مديركل دفتر سلامت رواني و اجتماعي وزارت بهداشت گفت: ميزان خودكشي در ايران از 8 مورد در هر 100 هزار نفر در سال 83 به8/5 مورد در هر 100 هزار نفر در سال 87 رسيده كه نشاندهنده 27 درصد كاهش است.
به گزارش "شهر"، محمدباقر صابري ظفرقندي در نشست خبري روز جهاني خودكشي افزود: بين كشورهاي منطقه مديترانه شرقي، آمار خودكشي در ايران از ساير كشورها پايينتر است؛ زيرا افرادي كه اعتقادات مذهبي دارند كمتر خودكشي ميكنند.
وي با اشاره به اين كه افسردگي در رأس همه بيماريهايي است كه منجر به خودكشي ميشود، تصريح كرد: 60 تا 70 درصد افرادي كه افسرده ميشوند فكر خودكشي در ذهن دارند كه در كشورهاي اروپايي 50 درصد آنها خودكشي ميكنند، اما در ايران وقتي كار به انجام خودكشي ميرسد، مسائل فرهنگي و مذهبي مانع ميشود.
صابري ظفرقندي ادامه داد: سياست وزارت بهداشت اين است كه بدليل اين كه علت بسياري از خودكشيها اختلالات روانپزشكي از جمله افسردگيها است. بايد شناسايي اين اختلالات با ادغام آن در نظام شبكه به پيش رود. شيوع بيماريهاي رواني در كشور 15 تا 20 درصد است و 5 تا 10 درصد آنها را افسردگيها تشكيل ميدهد كه با اين وجود 7 تا 8 ميليون نفر از جمعيت كشور افسرده هستند.
وي يادآور شد: اعتياد و سوءمصرف الكل از ديگر عوامل موثر در خودكشي است.
در اين مراسم احمد محيط، عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي ايران با اشاره به آمار خودكشي در كشورهاي دنيا گفت: در كشور استراليا، نرخ عام خودكشي از سال 1920 تاكنون ثابت بوده و بين 10 تا 14 در 100هزار نفر است كه ميزان آن در 4 سال گذشته در مردان جوان، 15 تا 24 سال سه برابر شده است، اما خودكشي در بين زنان اين كشور تغيير محسوسي نداشته است.
وي افزود: در كشور برزيل ميزان مطلق خودكشي بين سالهاي 1361 تا 1380، 21 درصد افزايش و در مردان سه برابر زنان شيوع داشته است. بالاترين ميزان خودكشي در مردان بالاتر از 65 سال و بالاترين ميزان افزايش، بين سنين 15 تا 24 سال بوده است.
محيط اضافه كرد: خودكشي پنجمين علت مرگ و مير در كشور چين و بيشتر در محدوده سني 15 تا 34 سال است. اقدام به خودكشي در چين در سال، دو ميليون مورد است و وسيله 58 درصد از خودكشيها در چين حشرهكشها هستند و 91 درصد افرادي كه خودكشي كردند، قبل از اقدام، به متخصصان بهداشت روان مراجعه نكردند.
وي افزود: از 20 سال پيش كه در ايران شبكه خدمات بهداشتي و درماني به وجود آمد، بهداشت روان از همان روزهاي اول با ديگر خدمات پرشكي ادغام شد كه باعث شد، روستائيان هم به خدمات بهداشت روان دسترسي داشته باشند.