كاهش رضايت شغلي مشكلات فراواني رقم مي‌زند/ بانك اطلاعاتي درباره انگيزش شغلي كارمندان آماده مي‌شود
رييس سازمان نظام مشاوره و روانشناسي كشور هشدار داد كه چنانچه رضايتمندي شغلي در كشور كاهش يابد، به طور قطع دچار مشكلات عديده‌اي در زمينه‌هاي مختلف مي‌شويم.
دكتر غلامعلي افروز در گفت‌و‌گو با خبرنگار "شهر" با اعلام اين كه «در حال تهيه يك بانك اطلاعاتي و جمع‌آوري تمامي پژوهش‌ها در زمينه انگيزش شغلي كاركنان و ارتقاء كارايي سازمان‌ها و ادارات هستيم»، ابراز تأسف كرد كه فرسودگي شغلي و بي‌انگيزگي كاركنان پديده ناخوشايندي است كه در برخي سازمان‌ها و ادارات موجود است .
به گفته وي در همين رابطه، يكي از رويكرد‌هاي سازمان نظام مشاوره و روانشناسي، كمك به سازمان‌ها براي ارتقاء منزلت شغلي، رضامندي شغلي و تلاش شغلي كاركنان است كه باعث مي‌شود پرخاشگري‌هاي كاركنان به حداقل برسد و در مقابل كارآفريني بيشتر شود.
دكتر افروز با بيان اين كه «دو كميسيون شغلي - حرفه‌اي و صنعتي و سازماني سازمان نظام مشاوره و روانشناسي كشور پيرامون انگيزه‌هاي شغلي افراد در حال بررسي هستند»، اعلام كرد: بر اين اساس مقرر شد اعضاي اين كميسيون‌ها، توصيه‌هاي لازم را به مديران بدهند تا ديگر شاهد پژمردگي شغلي و تأخير و تعجيل در ورود و خروج كاركنان نباشيم، بين مديريت و كاركنان خلأ ارتباطي و عاطفي نباشد.
وي تأكيد كرد كه همه مديران بايد اصول روانشناسي ارتباطات را رعايت كنند تا تعاملات اجتماعي بيشتر شود و ترتيبي اتخاذ كنند كه خانواده‌هاي كاركنان را با محيط كار آنها آشنا كنند و آنها را همواره مورد تكريم قرار دهند.
دكتر افروز خطاب به تمامي مديران ارشد توصيه كرد : طوري مديريت كنند كه افراد انگيزه بروز خلاقيت و پويايي را در سازمان داشته باشند و فرسودگي شغلي آنها به حداقل برسد.
به گزارش "شهر"، دنياي صنعتي و فرا صنعتي، گرفتاري‌هاي فراواني به بار آورده است: نگراني افراد نسبت به كار، خانواده، فرزند، دوري اعضاي خانواده از يكديگر، نگراني‌هاي مادران كارمند نسبت به وضع كودكان خود، احساس گناه از نرسيدن به فرزندان، مشكلات اجتماعي، وضع اقتصادي و نيازهاي اقتصادي گوناگون، انتظارات و توقعات سازمان از كاركنان، پيشرفت تكنولوژي و نگراني از كهنه شدن معلومات و اطلاعات، مشكلات مديريت و توقعات كاركنان و ... همگي سبب مي‌شود كه فرد از لحظه بيداري تا هنگام خواب، همواره دچار هيجان، تنش‌ها، نگراني‌ها، بيم‌ها و البته اميدهاي مختلف باشد كه گاه با ظرفيت بدني، عصبي و رواني وي متناسب است و گاه نيز با آن سازگار نيست.
مجموع چنين فشارهايي استرسي به فرد به عنوان يكي از كاركنان سازمان وارد مي‌كند كه ممكن است بهداشت روان وي را در محيط كار دچار اختلال كند.
«بهداشت رواني در محيط كار»؛ يعني مقاومت در مقابل پيدايش پريشاني‌هاي رواني و اختلالات رفتاري در كاركنان سازمان و سالم‌سازي فضاي رواني كار به نحوي كه هيچ يك از كاركنان سازمان بدليل عوامل موجود در سازمان گرفتار اختلال رواني نشوند، هر يك از كاركنان از اين كه در سازمان محل كار خود فعاليت دارند، احساس رضايت كنند و علاقه‌مند به ادامه كار در آن سازمان باشند.همچنين همه كاركنان سازمان قادر به ايجاد روابط مطلوب با محيط كار و عوامل دست‌اندركار در آن باشند.
