كوروش سيد ابوطالب امام ،عكاس سال‌هاي دور جنگ ، كه از سال پيش در بيمارستان بستري شده بود،امروز در بيمارستان شركت نفت دار فاني را وداع گفت.
به گزارش خبرنگار شهر ،آخرين عكس‌هايش را چند روز پيش در نمايشگاه عكس تصوير سال ديدم .امام كه در تختش افتاده بود ،عكس‌هايي از بازديد كنندگانش انداخته بود،از دوستاني كه براي ديدنش به بيمارستان آمده بودند و هر كدام براي ابوطالب ژستي گرفته بودند و او همه را درقاب دوربينش ثبت كرده بود.عكس‌ها همه با پس زمينه سفيد بيمارستاني پوشيده شده بود و فقط آدم‌هايش تغيير كرده بودند.آخر همه عكس‌هايش،عكسي از خودش گرفته بود،در حالي كه روي تختش دراز كشيده بود و با چهره‌اي رنگ پريده و آرام روبرويش را نگاه مي كرد.
بالاي اين سري از عكس‌هايش چند جمله كوتاه نوشته بود.حرف‌هايي درباره عكاسي و عشقي كه به عكس دارد كه حتي در تخت بيمارستان هم دوربينش را برده و از دوستانش كه براي ديدنش آمدند،عكس گرفته است.
ابوطالب امام،عكاسي بود كه صحنه‌هاي زيادي از جنگ را در قاب دوربينش براي ما ثبت كرد.
او از سال پيش در بيمارستان بستري شده بود و نمي توانست حركت كند.او از چند سال پيش هم ناگزير از استفاده از ويلچر شده بود
کوروش سيدابوطالب امام که به «ابوطالب امام» شهرت دارد با وجود اين که چند سالي از ويلچير استفاده مي‌کرد اما همچنان به عکاسي مي‌پرداخت و در اغلب مجامع عکاسي و گشايش نمايشگاه‌هاي عکس حاضر بود. تهران در سال‌هاي جنگ، موشک باران، اعزام نيرو به جبهه‌ها و…از جمله موضوعاتي هستند که ابوطالب امام به عکاسي از آنها پرداخته بود.
او پيش از مرگش سال‌ها بود كه اگرچه در نمايشگاه‌هاي عكس حضور داشت اما از سوي مسئولان انگار فراموش شده بود.
از او دو كتاب با عنوان «رويشي در سپيده يك» و «رويشي در سپيده دو» منتشر شده است كه درباره روند بازسازي مناطق جنگي و مقايسه اين مناطق پيش از جنگ و بعد از جنگ است.
كوروش ابوطالب امام در مورد عکاسي از جنگ گفته است : موقع گرفتن هر يک از عکس‌ها اين حس را داشتم که روزى جنگ تمام مى شود و همه چيز به حالت عادى بر مى‌گردد. در آن زمان تنها عکس‌هاى به جا مانده از اين دوران مى‌توانند خاطرات را زنده نگه دارند.
