کد خبر: ۱۲۰۹۴

با حضور كارگردان و عوامل فيلم در فرهنگسراي ارسباران؛

نقد وبررسي «وقتي ليموها زرد شدند» برگزار شد

صد و سي و نهمين و آخرين نشست باشگاه فيلم تهران در سال جاري با نمايش و نقد و بررسي فيلم سينمايي «وقتي ليموها زرد شدند» با حضور محمد رضا وطن دوست(کارگردان و نويسنده)،فردين خلعتبري(آهنگساز)،مريم رستمي(بازيگر)، رضا درستکار(منتقد سينما) و هم چنين با حضور افتخاري کيومرث پوراحمد(کارگردان) در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد.

به گزارش روابط عمومي مراکز فرهنگي هنري منطقه 3 ، درابتداي اين نشست وطن دوست با بيان اينکه ايده اولي فيلم «وقتي ليموها زردشدند» حدود 5سال پيش به ذهن وي رسيده است،گفت: ابتدا مي‌خواستم اين ايده را به مستند تبديل کنم اما به مرور فيلمنامه داستاني آن را نوشتم.

وي ادامه داد: شخصيت اصلي فيلمنامه در ابتدا يک مرد بود اما با توجه به تاثيرگذاري و حساسيت شخصيت زناني که در جبهه حضور داشته‌اند،در آن تغيير دادم.

همچنين خلعتبري،آهنگساز «وقتي ليموها زرد شدند» به نحوه ساخت موسيقي فيلم اشاره کرد و افزود: اين اثر تجربه‌اي خوب براي بنده بود، زيرا تصاوير خوش عکس بسياري را در خود جاي داده و بنده هرگز به دنبال ساخت موسيقي براي اين تصاوير زيبا نبودم زيرا معتقدم بيننده خود به تنهايي مي تواند به عمق معناي آن‌ها برسد.

وي افزود: چند سالي است که ديگر به دنبال استفاده زياد از موسيقي و به ويژه صداي زن در فيلم نيستم،شايد اين نوع موسيقي براي مخاطب جالب باشد،اما از نگاه بنده تکراري است.

رستمي،بازيگر نقش «شهربانو» نيز با بيان اين که فعاليت هنري خود را از سال 73 آغاز کرده، اظهار کرد:نقش  شهربانو جاي کار بسياري داشت و از بازي در اين فيلم لذت بردم.

وي درباره مشکلات بازي در فيلم «وقتي ليموها زرد شدند»، گفت: يک ماه قبل از شروع توليد اين اثر در جنگلي که محل تصوير برداري بود ساکن شدم تا بتوانم با شرايط  آن‌جا و حيواناتي که همبازي بنده بودند،ارتباط  برقرار کنم.

 

درستکار: «وقتي ليمو ها زود شدند»  فيلم داستاني نيست

در ادامه درستکار توضيحاتي درباره زواياي مختلف فيلم ارائه داد و گفت:«وقتي ليمو ها زود شدند» فيلم داستاني نيست و عناصري چون پي رنگ و قاب بندي بر داستان ارجحيت دارد و المان‌‌ها و عناصر متعددي به غير از داستان قصه فيلم را جلو مي‌برند.

وطن دوست در اين باره گفت: علاقه بنده در سينما به رواياتي مبتني بر المان‌هاي غير از داستان است و سينماي واکنش‌زا براي بنده جذابيتي ندارد؛چرا که بيش از هر امري ترکيب‌ها و ميزانسن‌هاي درست و رقابت با سينماي مدرن را مهم مي‌دانم.

وي ادامه داد: شايد افرادي به شيوه فيلمسازي بنده علاقه نداشته باشند و سالن را ترک کنند،اما من نمي‌توانم سبک ديگري را در سينما دنبال کنم.

همچنين خلعتبري در پاسخ به سوالي مبني بر اين که موسيقي فيلم بيشتر در خدمت بيان يک شخصيت بوده يا کل داستان،بيان کرد: موسيقي اين فيلم دو تم دارد که بر اساس موقعيت‌هاي مختلف،هر تم دوبار تکرار مي‌شود و همچنين تنها تصويري که چند بار تکرار را تجربه مي‌کند،نقاشي نيمه تمام ليموها است و موسيقي جايي که نقاشي‌ها ديده مي‌شود،شکل مي‌گيرد.

 

خلعتبري: آواي زن در موسيقي کليشه شده است

وي با تاکيد دوباره به کليشه شدن آواي زن در موسيقي، گفت:سال‌هاست صداي آواي زن کليشه شده اما از آنجا که زن در اين داستان نقش کليدي دارد،مجبور به استفاده از آن  شدم.هر چند موسيقي اين فيلم با صداي مرد آغازشد،چون غايب داستان آن يک مرد است.اما در نهايت به آواي زنانه منتهي مي‌شود.

درستکار معتقد است يک فيلم بر پنج اصل استوار است که يکي ازآن‌ها وحدت تصوير و سکانس‌هاي جفت و قرينه است و کارگردان با داده‌ها و چيدمان هاي مختصري مانند برخورد دو کاراکتري که عاشق شهربانو بودند،اتقاق ها را به تصويرکشيده است.

وطن دوست به توضيح داستان اثر خود پرداخت و افزود:«وقتي ليموها زرد شدند» 4کاراکتر دارد؛ شهرام مردي که غايب است،سيد آقا فردي که به عنوان سرباز،فراري را با خود دارد، مرد قصابي که شخصيت مثبتي ندارد و زني که احساس وي در جنگ نابود شده و بنده با قرار دادن اين شخصيت‌ها در کنار هم به دنبال بيان مفهوم عشق نابود شده بودم.

به گفته اين کارگردان ارائه خلاصه داستان بخشي از فيلم درهمه جاي دنيا متداول است،زيرا بيننده بايد خلاصه‌اي از فيلم را بداند و بعد براي ديدن آن تصميم گيرد،اما اگر در طول فيلم نيز اطلاعات کافي از شخصيت شهرام داده نشد،ناشي از ضعف فيلمنامه است.

درستکار در اين باره افزود:المان‌هاي چون نقاشي افکارشهرام و ازدواج وي با صميمي‌ترين دوست «شهربانو» مي‌تواند نشانه‌هايي از شخصيت شهرام را در خود داشته باشد و شايد نشانه‌هاي مذکور کم باشند اما کاملا هنرمندانه خلق شده‌اند.

اين منتقد ادامه داد: ديدن عروسي که خود «شهربانو» بود وکودکي که نام وي را داشت،مي‌تواند نشان از تکرار زندگي «شهربانو» در قالب‌هاي ديگرباشد.

در ادامه اين نشست «کيومرث پور احمد» وطن دوست راخطاب قرار داد و گفت:آقاي کيارستمي نيز چند سال فيلم‌هاي غيرروايي مي‌ساختند و مي‌گفتند به اين سبک فيلمسازي علاقه دارم،اما بعد حرف خود را تغيير دادند و بنده نيز به شما توصيه مي‌کنم ، بگوييد فعلا اين سبک فيلمسازي را دوست داريد.زيرا ممکن است نگاه شما نيز در آينده تغيير کند.

همچنين خلعتبري افزود: «آرت براتو» شاعر مي گويد،«من شعر مي‌گويم که کسي نفهمد»وطن دوست نيز در ساخته‌هاي خود چنين فکري را دنبال مي‌کند.

 

وطن دوست: سوزاندن کتاب يکي از آخرين مراحل عرفان است

وطن دوست درباره سکانس سوزاندن کتاب‌ها، توضيح داد: سوزاندن کتاب يکي از آخرين مراحل عرفان است که در طول طي طريق بر فرد عارض مي‌شود و ازآن‌جا که شهربانو بعد از مرگ پدرش از دنيا و ماديات دل مي‌کند به سوزاندن کتاب هاي خود اقدام مي‌کند.

وي به دريافت مفهوم عشق از سوي شهربانو اشاره کرد و گفت:ديدن دختر شهرام که نام وي را داشت و تقديم گل سر به او معناي فهم و درک عشق واقعي در درون شهربانو است.

يادآور مي شود «وقتي ليموها زرد شدند» به کارگرداني «محمدرضا وطن دوست» و تهيه‌کنندگي وي و «حميد شاه‌محمدي» به توليد رسيده است.

اين فيلم  روايتي از شهربانو و شهرام است که ازدواج خود را به پايان جنگ موکول مي‌کنند تا به جبهه روند،اما شهربانو مفقود الاثر مي‌شود و شهرام بعد از سال‌ها انتظار با صميمي‌ترين دوست «شهربانو» ازدواج مي‌کند،سال‌ها بعد «شهربانو» به ميهن باز مي‌گردد و دور از همه در جنگل‌هاي شمال با پدرش به زندگي خود ادامه مي‌دهد.

گزارش خطا
ارسال نظر
captcha