عصر ايران گزارش داد:
خبر خوش ؛ تاراي کوچک ، از «خرابه» به «خانه» مي رود
در ساعات پاياني شب گذشته گزارشي در سايت عصرايران منتشر شد که در آن وضعيت زندگي خانواده يک جانباز در خرابه اي روبروي بنياد جانبازان به تصوير کشيده شده بود.
در گزارش عصرايران آمده بود که اين جانباز اعصاب و روان ، بيش از يک و نيم سال است که خانه بدوش است و سر آخر نيز در مخروبه اي مقابل بنياد جانبازان و جنب شرکت ملي پخش و پالايش فراورده هاي نفتي ، چادري زده بود و در نهايت سختي و تنگدستي ، روزگار مي گذراند. 
ساعاتي پس از انتشار اين گزارش ، رهگذراني که هر روز چادر کوچک آبي رنگ و دخترکي خردسال را در اين مخروبه مي ديدند ، ديگر آنها را در آنجا نديدند. پيگيري هاي اوليه خبرنگار عصرايران حاکي از يک خبر خوش است: گويا مسوولان بنياد جانبازان ،به اين خانواده بي سرپناه کمک کرده اند تا آنها بتوانند در کرج ، خانه اي براي خوداجاره کنند و عيد را نه در خرابه و زير چادر که در چهار ديواري خانه تحويل کنند. اين ، خبر خوشي بود که واقعاً خستگي يک سال کار خبري پر استرس را از تن مان خارج کرد ؛اميد که هيچ خانوده اي بي سقف و بي پناه و هيچ پدري شرمنده نگاه هاي همسر و فرزندانش نباشد.
جاي خالي تارا
اين متن را هم خبرنگاري نوشته که ديروز خبر از بي خانماني اين خانواده داده بود و امروز نيز پيگير کار آنها بودند و خبر خوش خانه دار شدن شان را داد:
چند روزي مي شد كه نگاه مان با چادر رنگ و رو رفته اي آشنا بود. چادري كه خانه اي شده بود براي پدر و مادر و فرزندي كه دنيايش چيزي به جز سنگ و خاك نبود.بي سروصدا چادرشان را برپا كرده بودند در كنار ساختمان شركت نفتي و گاه گاهي پدر نگاه هاي معنا داري به واژه نفت مي انداخت و سرش را تكان مي داد. پدر،جانباز 25 % بود و 5 زبان زنده دنيا را به راحتي حرف مي زند.20 سالي بود كه در انگلستان زندگي مي كرد ولي به خاطر چاپ يك كتاب ضد صهيونيستي اخراجش كردند و حالا يك سال و نيمي بود كه شب و روز را در چادر مي گذراندند. ديروز گزارشي منتشر شد از وضعيت نابسامان زندگيشان. زندگي اي كه يك تكه چوب سرسره تارا كوچولو شده و تمام دارايي شان يك چادر عاريه اي بود و يك كتري سوخته. امروز يك سال و نيم استقامت اين خانواده به ثمر نشست و بنياد جانبازان به آنها كمك مالي كرد تا بتوانند در كرج سرپناهي بيابند و تاراي كوچكشان مزه الاكلنگ و تاب را هم بفهمد و پدر ديگر مجبور نباشد از زور سرما،شبها بيرون چادر بيدار بنشيند،تا دختر و همسرش زير تنها لحافشان ،اندکي گرم و آرام بخوابند. حالا از حاج حسين و خانواده اش در آن خرابه تنها مشتي ذغال و يك كتري سوخته به جا مانده است.
ساعاتي پس از انتشار اين گزارش ، رهگذراني که هر روز چادر کوچک آبي رنگ و دخترکي خردسال را در اين مخروبه مي ديدند ، ديگر آنها را در آنجا نديدند. پيگيري هاي اوليه خبرنگار عصرايران حاکي از يک خبر خوش است: گويا مسوولان بنياد جانبازان ،به اين خانواده بي سرپناه کمک کرده اند تا آنها بتوانند در کرج ، خانه اي براي خوداجاره کنند و عيد را نه در خرابه و زير چادر که در چهار ديواري خانه تحويل کنند. اين ، خبر خوشي بود که واقعاً خستگي يک سال کار خبري پر استرس را از تن مان خارج کرد ؛اميد که هيچ خانوده اي بي سقف و بي پناه و هيچ پدري شرمنده نگاه هاي همسر و فرزندانش نباشد.
جاي خالي تارا
اين متن را هم خبرنگاري نوشته که ديروز خبر از بي خانماني اين خانواده داده بود و امروز نيز پيگير کار آنها بودند و خبر خوش خانه دار شدن شان را داد:
چند روزي مي شد كه نگاه مان با چادر رنگ و رو رفته اي آشنا بود. چادري كه خانه اي شده بود براي پدر و مادر و فرزندي كه دنيايش چيزي به جز سنگ و خاك نبود.بي سروصدا چادرشان را برپا كرده بودند در كنار ساختمان شركت نفتي و گاه گاهي پدر نگاه هاي معنا داري به واژه نفت مي انداخت و سرش را تكان مي داد. پدر،جانباز 25 % بود و 5 زبان زنده دنيا را به راحتي حرف مي زند.20 سالي بود كه در انگلستان زندگي مي كرد ولي به خاطر چاپ يك كتاب ضد صهيونيستي اخراجش كردند و حالا يك سال و نيمي بود كه شب و روز را در چادر مي گذراندند. ديروز گزارشي منتشر شد از وضعيت نابسامان زندگيشان. زندگي اي كه يك تكه چوب سرسره تارا كوچولو شده و تمام دارايي شان يك چادر عاريه اي بود و يك كتري سوخته. امروز يك سال و نيم استقامت اين خانواده به ثمر نشست و بنياد جانبازان به آنها كمك مالي كرد تا بتوانند در كرج سرپناهي بيابند و تاراي كوچكشان مزه الاكلنگ و تاب را هم بفهمد و پدر ديگر مجبور نباشد از زور سرما،شبها بيرون چادر بيدار بنشيند،تا دختر و همسرش زير تنها لحافشان ،اندکي گرم و آرام بخوابند. حالا از حاج حسين و خانواده اش در آن خرابه تنها مشتي ذغال و يك كتري سوخته به جا مانده است.
گزارش خطا
پسندها:
0
ارسال نظر