بر خاکيان جمال بهاران خجسته باد

بر ايوان شمس :

                                               بر خاکيان جمال بهاران خجسته باد

پنهان مشو ، که روي تو بر ما مبارکست                                              نظاره ء تو بر همه جانها مبارکست

يک لحظه سايه از سرما دور تر مکن                                                دانسته اي که سايهء عنقا مبارکست

اي نو بهار حسن بيا ، کان هواي خوش                                         بر باغ و راغ و گلشن و صحرا مبارکست

اي بستگان تن به تماشاي جان رويد                                                 آخر رسول گفت : تماشا مبارکست

هر برگ و هر درخت رسوليست از عدم                                              يعني که کِشتهاي مصفّا مبارکست

چون برگ و چون درخت بگفتند بي زبان:                                         بي گوش بشنويد ، که اينها مبارکست

سجده برم که خاک تو بر سر چو افسرست                                           پا در نهم که راه تو بر پا مبارکست

نقشي که رنگ بست ازين خاک ، بي وفاست                                    نقشي که رنگ بست زبالا مبارکست

بر خاکيان جمال بهاران خجسته باد                                                        بر ماهيان طپيدن دريا مبارکست

دلرا مجال نيست که از ذوق دم زند                                                جان سجده ميکند که خدايا مبارکست