نوبت بهار/5
بر آستان ِ جانان
بر آستان ِ جانان / من / ما مي شود / ما / بهار / .. .. ..
بهار چاووش خوان پرديس ِ دوست است
تحفه آسمان ا ست
براي زمينيان است
نرم تر از خيال از راه مي رسد
ترنم دلنشينش رگ ِ خشک ِ خواب ِ زمستاني را مي جنباند
خاک را و منتظران را از خواب ِ سنگين بر مي جهاند
محبوبه ها و اطلسي هاي فردوس ِ حکيم توس
سرو ناز باغ ارم
نارنجستان حافظ
تُرنجستان سعدي
همه در پاي قدوم سبزش چاووش خوان ِ زندگي مي شوند
بر مي خيزند ؛ خُرد وُ کلان – پير وُ جوان
نرم نرمک ترانه شکفتن را در رگ هاي خويش زمزمه مي کنند
سبز مي شکفند
بر آستان ِ جانان
من
ما مي شود
ما
بهار
بهار عاشقان بادا مبارک
گزارش خطا
پسندها:
0
ارسال نظر