در نشست نقد و بررسي «طلا و مس» در فرهنگسراي ارسباران؛
محمدي:جنس مديريت در كشور ما مديريت جدي و اهل کار را نمي‌پسندد/آقاي قاقاني مگر نگفتم فعلا تيک سرويس نخورد؟
«منوچهر محمدي» تهيه کننده فيلم «طلا و مس» گفت:به تازگي شنيده‌ام كه قرار است مديريت سازمان فرهنگي -هنري شهرداري تغيير كند،من شايد سه يا چهار بار دکتر شوشتري را نديده باشم، اما در همان برخورد‌هاي كم احساس كردم كه مديري اجرايي و اهل كار است.
شامگاه چهارشنبه نشست نقد و بررسي فيلم «طلا و مس»(از محصولات سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران) با حضور «همايون اسعديان» (كارگردان)، «منوچهر محمدي» (تهيه كننده)، «نگار جواهريان» (بازيگر)، «رضا درستكار» (مجري و منتقد) و جمعي از خبرنگاران و اصحاب رسانه در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد. در ابتدا «رضا درستكار» از «منوچهر محمدي» در مورد نحوه مشاركت سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران در توليد «طلا و مس» سوال كرد كه وي در پاسخ، اظهار داشت: خوشبختانه من دو تجربه موفق با شهرداري تهران داشته‌ام. اولي فيلم سينمايي «ميم مثل مادر» ساخته شادروان رسول ملاقلي‌پور و دوم فيلم سينمايي «طلا و مس» ساخته همايون اسعديان بود. من از اين دو تجربه كاملا راضي‌ام و به نظر من شهرداري تهران نيازمند توجه به عرصه فرهنگ و به خصوص سينما است.
وي ادامه داد:يكي از وظايف اين نهادها آن است كه در زمينه‌ي فرهنگي هم كار كنند.. اما متاسفانه به نظر مي‌رسد كه جنس مديريت در كشور ما به سمتي مي‌رود كه مديران محافظه‌كار مدت طولاني‌تري مي‌مانند و افرادي كه جدي‌تر هستند بايد عوض شوند.
اين تهيه‌كننده درباره‌ي نام فيلم نيز توضيح داد: يك از بازيگران در پايان فيلم شعري با مضمون كيمياگري و تبديل‌شدن مس به طلا مي‌خواند. معمولا دوستان سر نام‌گذاري دنبال اسم‌هايي هستند كه به پرفروش‌شدن فيلم كمك كند، اما ما دراين فيلم سعي كرديم نامي انتخاب كنيم كه بيشتر به درد خود فيلم بخورد و نه فروش آن.
منوچهر محمدي يادآور شد:در بين 14 يا 15 فيلمي كه كار كرده‌ام، همواره متعصب بوده‌ام كه به موضوعات حساس اجتماعي بپردازم، اما هيچ‌گاه راجع به عشق كاري نكرده بودم و دوست داشتم به اين مضمون بپردازم و كاري عاشقانه و ايراني در كارنامه خود داشته باشم. از سويي تعريفي كه اكنون از عشق در سينماي ما متداول شده را نمي‌پسنديدم و قبول نداشتم. هميشه در فيلم‌هاي ما عشق‌ها در يك نگاه به‌وجود مي‌آيند و برخي قرار‌داد‌ها به طور نانوشته ميان فيلمساز و بيننده ايجاد شده است، من دوست داشتم كاري متفاوت با اين شيوه انجام دهم و اكنون فكر مي‌كنم «طلا و مس» عاشقانه‌اي است كه به فرهنگ ما نزديك‌تر است و فكر مي‌كنم كه نياز جامعه هم باشد. در ادامه يكي از حضار از «همايون اسعديان» در مورد تفاوت «ده رقمي» و «طلا و مس» پرسيد كه وي در پاسخ گفت: اين موضوع را بايد از چند زاويه نگاه كرد. سال قبل كه «ده رقمي» به اكران عمومي رسيد، من در مورد اين فيلم اصلا مصاحبه نكردم. تنها جلسه در مجله فيلم بود كه در آن جا گفتم: اين شرايط است كه يك كارگردان را سوق مي‌دهد تا «ده رقمي» بسازد.
كارگردان «آخر بازي» در ادامه افزود: قبول دارم كه «ده رقمي» فيلمي قابل دفاعي نيست اما من بايد «ده رقمي» بسازم تا به «طلا و مس» برسم. نكته بعدي اين كه تمام كارگردانان پركار ايران و جهان در كارنامه كاري خود فيلم ضعيف، متوسط و عالي دارند. اميدوارم اين شانس را داشته باشم كه تا پايان عمر فيلم‌هاي عالي بسازم.
يكي از تماشاگران حاضر در سالن نيز از «همايون اسعديان» در مورد اينكه چرا قهرمان شما يك طلبه سوال كرد كه وي در پاسخ اظهار داشت: به نظر من رفتن به سمت روحانيون خطرناك است. ما در اين فيلم مي‌خواستيم بحث انسانيت و اخلاق را مطرح كنيم.
وي در ادامه افزود: در ورسيون اوليه قهرمان ما «آقا سيد» (بهروز شعيبي) دانشجوي الهيات بود. در مرحله نگارش فيلمنامه با طلاب قم جلسات فراواني داشتيم و به اين نتيجه رسيديم كه «آقا سيد» تبديل به يك روحاني شد. به نظر من مي‌توان به روحانيت پرداخت اما روي مرز حركت كرد.
در ادامه يكي از حضار از «همايون اسعديان» در مورد اين كه چطور به لحن فيلم رسيد سوال كرد كه وي در پاسخ گفت: من تعريف سينماي ديني و معناگرا را نمي‌دانم اما من فكر مي‌كنم يك فيلم كاملا انساني ساخته‌ام.
اسعديان در ادامه تصريح كرد: «طلا و مس» فيلمي بود راجع به اخلاق، انسانيت، ديدن و دوست داشتن. ما دوست داشتيم فيلمي راجع به لحظات كوچك بسازيم كه خيلي ساده از كنارش مي‌گذريم اما اين لحظات مي‌تواند خيلي بزرگ باشد.
وي در ادامه افزود: دوست داشتم فيلمي بسازم پر از جزئيات كه صحبت از اخلاق و انسانيت در آن موج بزند. اما بر اين مسئله واقفم كه قطعا فيلم من همه را راضي نخواهد كرد.
وي گفت: در كانون كارگردانان، روزي «احمد اميني» به من گفت: اصلا از فيلمت خوشم نيامد و من لذت بردم چرا كه ما به اين مسئله عادت كرده‌ايم كه مدام از هم تعريف كنيم، چه خوب است نقاط ضعف فيلم‌هاي‌مان را هم به هم يادآوري كنيم.
يكي ديگر از حضار از «نگار جواهريان» در مورد ويژگي‌هاي اين نقش سوال كرد كه وي در پاسخ، اظهار داشت: «زهرا سادات» نقشي بود كه به دلايل مختلف به من احساس مسئوليت مي‌داد. اول به خاطر افرادي كه به بيماري «ام اس» دچارند و من هر هفته به ديدن آن‌ها مي‌رفتم و آن‌ها مي‌گفتند كه راجع به آن‌ها در سينماها تا به حال فيلمي ساخته نشده است و ديگري به خاطر پيام انساني و اخلاقي اين فيلم بود.
وي در ادامه افزود: آن خانه مكاني بود كه متاسفانه ما كم‌تر مي‌توانستيم وارد آن شويم. چه خوب است در خانه‌اي راجع به اخلاق حرف زده شود. ما چيزهايي داريم كه از آن غافليم.
جواهريان در ادامه بيان داشت: «زهرا سادات» زن به تمام معنا بود. در كنار آن «طلا و مس» فيلمي كاملا انساني و محترم بود. نقشي كه من ايفا كردم خيلي خاص و سخت بود. قبل از شروع فيلمبرداري خيلي استرس داشتم كه لهجه مشهدي هم به آن اضافه شد و كار من را دشوارتر كرد. دوست داشتم در اين فيلم حرف دل اين بيماران را بزنم و بتوانم معناي اخلاق را در اين فيلم پيدا كنم و روز به روز به اين خانه نزديك‌تر شوم.
«همايون اسعديان» در مورد بازي «نگار جواهريان»، نيز گفت: من باور دارم كه «نگار جواهريان» بازيگر فوق‌العاده‌اي است اما اين مسئله را در بازي در فيلم خودم متوجه نشدم بلكه زماني كه فيلم «هيچ» ساخته عبدالرضا كاهاني را ديدم كاملا متوجه شدم كه او دو نقش متضاد هم را چقدر عالي ايفا كرده است.
در ادامه يكي از خبرنگاران از «منوچهر محمدي» در مورد اينكه چگونه جرقه اين فيلم در ذهن شما شكل گرفت سوال كرد كه وي در پاسخ، گفت:ريشه اين كار بر مي‌گردد به 15 سال قبل، زماني كه در سينماي عصر جديد فيلم «دستمال زرد» ساخته «اوزو» را ديدم. در اين فيلم واقعا عشق مطرح مي‌شد و در طول فيلم به اين نتيجه رسيدم كه عشق مرز نمي‌شناسد.
تهيه كننده «از کرخه تا راين» در ادامه افزود: «طلا و مس» فيلمي كاملا عاشقانه است و به ضرورت‌هاي جامعه ما هم كاملا نزديك است.
در ادامه اين نشست يكي از حضار از «همايون اسعديان» در مورد تاثيرپذيري از فيلم «زير نور ماه» پرسيد كه وي در پاسخ، گفت: من اين فيلم را خيلي دوست دارم اما گرته برداري از اين فيلم انجام ندادم.
«همايون اسعديان» همچنين در مورد سكانس نهايي فيلم گفت: مشكل اصلي سينما ما نداشتن تهيه‌كننده حرفه‌اي است كه مسلط بر كل كار باشد و بتواند فيلمنامه را تغيير دهد. اما خوشبختانه «منوچهر محمدي» در اين فيلم ديدگاه داشت و طرح اوليه را ايشان به من ارائه داد و ما در سكانس نهايي به اين نتيجه رسيديم كه «آقا سيد» از كفش جفت كردن طلاب كار خود را آغاز كند و بيشتر عمل در اين فيلم برايم مهم بود. «طلا و مس» فيلم ملودرام نيست، به بيان ديگر ما در پايان فيلم نه به تماشاگر اميد مي‌دهيم، نه اينكه او را نااميد كنيم.جفت كردن كفش طلاب، عصاره همه اين اعمال است.
«منوچهر محمدي» نيز در پايان نشست اظهار داشت: اين فيلم حاصل يك كار گروهي است. ما حرف‌مان را خيلي ساده بيان كرديم. جفت كردن كفش طلاب شروع يك كار است. به نظر من ما بايد در زندگي گام اول را محكم برداريم تا صاحب كرامت و اخلاق شويم. پايان كار منطقي است و در طول كار شخصيت‌ها در موقع گرفتاري عيار خود را نشان مي‌دهند اما هر كس مختار است به قدر خود با فيلم ارتباط برقرار كند يا خير؟
از حاضرين در اين نشست مي‌توان به سيروس الوند، سروش صحت، محمدعلي نجفي، حسين معززي‌نيا و مصطفي كرمي اشاره كرد.
اين مراسم كه با استقبال بالاي مخاطبان روبه‌رو شده بود، ساعت 22 با اهداي لوح تقدير به مدعوين به اتمام رسيد.