مهر نوشت :
ورود سالانه 240هزار مهاجر به تهران/ مهاجرت با ايده احساسي ممکن نيست
يک پژوهشگر عضو انجمن جمعيت شناسي ايران با اعلام اينکه هر ساله 140 هزار نفر مهاجر به جمعيت تهران اضافه مي شود گفت: مهاجرت معکوس از تهران با يک ايده احساسي ممکن نيست بلکه اين ايده زماني کارآمد است که ساز و کارهاي مناسب و زمينه هاي انگيزشي براي حرکت اين جمعيت از تهران فراهم شود.

محمد عليزاد در گفتگو با خبرنگار مهر با بيان اين مطلب افزود: آمارها نشان مي دهد هر ساله حدود 240 هزار نفر به تهران بزرگ که شهرکهاي اقماري آن تحت تاثير وضعيت اقتصادي تهران روز به روز بزرگ تر مي شود وارد مي شوند و حدود 100 هزار نفر نيز از تهران خارج مي شود و به عبارت ديگر هر ساله 140 هزار نفر مهاجر به جمعيت تهران بزرگ اضافه مي شود.
وي با بيان اين که سياست اتخاذ شده فعلي براي جلوگيري از مهاجرت به تهران ديرهنگام است، ادامه داد: پيش بيني رقم پنج ميليون براي خروج از تهران نيز بسيار سنگين است.
عليزاد تاکيد مي کند: ايده خروج مردم از تهران زماني مي تواند کارآمد باشد که ساز و کارهاي مناسب و زمينه هاي انگيزشي براي حرکت اين جمعيت از تهران فراهم شود و اين انگيزش نبايد در شهرهاي مرکزي کشور باشد که هم اکنون با مشکلاتي شبيه تهران مواجه هستند و بايد تمرکز بر شهرهاي مياني و کوچک باشد و يا نقاط روستايي مساعد که بعيد به نظر مي رسد جمعيتي از تهران به اين مناطق مهاجرت کنند.
اين جمعيت شناس تصريح کرد: يکي از اين ساز و کارها تامين مسکن است و ديگري اشغال، افرادي که داراي مشاغل و درآمدهاي پايدار در تهران هستند به هيچ وجه مهاجرت نمي کنند و تنها اين مهاجرت در بين کارمندان در سطوح پايين اداري ممکن خواهد بود که بايد ديد با توجه به سياست دولت براي کاهش تصدي گري خود آيا زمينه جذب آنها در شهرهاي کوچک وجود دارد.
وي افزود: براي اشتغال فعال بدنه کارگري، نياز به اين است که در شهرها سرمايه گذاري انجام شود و فعاليتهاي عمراني و اقتصادي رونق بگيرد تا اين قشر به صورت فعال به کار گرفته شوند که در کوتاه مدت به هيچ وجه ممکن نيست.
عليزاد ادامه داد: به فرض اين که بخشي از جمعيت تهران در شهرهاي کوچک ساکن شوند چه تضميني وجود دارد که اين جمعيت بازنگردند چرا که تفاوت در بازده سرمايه و کار در جابجايي جمعيت تاثير دارد و مردم به خاطر بازده بالاي سرمايه وارد تهران مي شوند.
وي با اشاره به اين که 50 درصد ساخت و سازهاي مسکوني کشور در تهران بزرگ انجام مي شود، گفت: نرخ بازگشت سرمايه در تهران بسيار بالاتر از ساير شهرهاست و اين عاملي شده است که بيشتر مهاجران به سمت شهرهاي مرکزي و تهران هجوم مي آورند.
اين پژوهشگر عضو انجمن جمعيت شناسي با تاکيد بر اين که خروج جمعيت از تهران بدون برنامه ريزي مدون و منظم و بلند مدت امکان پذير نيست، ادامه داد: در اين خصوص عمران زمين و ايجاد اشتغال که بتوانند جمعيت مهاجر را نگه دارند ضروري است و اين روند ساده نخواهد بود آنهم با سيستم مديريتي موجود در کشور.
وي اظهار داشت: براي متعادل کردن جمعيت تهران حدود دو ميليون نفر به عبارت ديگر 500 هزار خانوار از تهران بايد خارج شوند و در ديگر نقاط کشور ظرفيتهاي اقتصادي براي مهاجرت اين تعداد به وجود آيد.
عليزاد تاکيد کرد: براي قدم اول در اين کار بايد اقدامي که دولت در چندين سال قبل براي خروج دستگاههاي که نيازي براي بودن آنها در تهران نيست مانند وزارت جهاد کشاوري و يا سازمان حفاظت از جنگها و مراتع و آبخيزداري کشور آغاز کرد اجرا شود.