نقد و بررسي «طهران،تهران» در فرهنگسراي ارسباران؛
حسين‌نژاد:شهر در ارتباط با انسان‌ها معنا پيدا مي‌کند
فيلم سينمايي «طهران،تهران» شب گذشته پنجم ارديبهشت ماه در فرهنگسراي ارسباران از ساعت 18 اکران و سپس نقد و بررسي شد.
به گزارش شهر به نقل از روابط عمومي مراکز فرهنگي و هنري منطقه 3، فيلم سينمايي اپيزوديک «طهران،تهران» به کارگرداني داريوش مهرجويي و مهدي کرم پور در غياب کارگردان اپيزود نخست، با حضور «مهدي کرم پور» کارگردان اپيزود دوم به همراه «محمد علي حسين نژاد»تهيه کننده،«خسرو نقيبي» فيلمنامه نويس،«رضا درستکار» به عنوان منتقد و «قربان نجفي» و «محمد باغباني»بازيگران اين فيلم برگزار شد.
محمدعلي حسين نژاد تهيه کننده فيلم دو اپيزودي «طهران،تهران» در ابتداي نشست گفت:طرح اکران فيلم‌هاي سينمايي در فرهنگسراهاي تهران جالب است ،اما در جلب مخاطب و تاثير گذاري بيشتر اين مراکز بايد امکانات فني خود را مجهز تر کنند. وي افزود:از مسئولان سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران تشکر مي‌کنم که با وجود اعلام آمادگي سرمايه‌گذاران ديگر براي توليد اين فيلم، از ساخت «طهران،تهران» حمايت کرده و در تهيه و توليد آن سرمايه گذاري کردند.
مهدي کرم پور کارگردان اپيزود دوم اين فيلم با عنوان تهران (سيم آخر) در ادامه نشست در سخناني گفت: متاسفانه باشگاه‌هاي پخش فيلم در ايران بسيار محدود بوده و از اينکه فرهنگسراي ارسباران از چنين موقعيتي برخوردار است بسيار خوشحال هستم و به همين دليل از مسئولان اين فرهنگسرا و سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران تقدير و تشکر مي کنم.
همچنين رضا درستکار منتقد سينما در سخناني پيرامون چگونگي ساخت اين فيلم گفت: در ابتداي کار، فيلم در سه اپيزود و به کارگرداني داريوش مهرجويي،مهدي کرم پور و مرحوم سيف الله داد در نظر گرفته شده بود که دست تقدير مانع از ساخته شدن يکي از قسمت هاي اين فيلم توسط «سيف الله داد» شد و او از ميان ما رخت بر بست.
اين منتقد سينما در ادامه سخنان خود به موضوع دو اپيزود «طهران،تهران» اشاره کرد و ادامه داد:داريوش مهرجويي در اپيزود نخست، فيلمي سراسر شاد و سرشار از اميد به زندگي را به نمايش گذاشت و مهدي کرم پور در بخش دوم، نگاهي اعتراضي را به جامعه نشان داد. در نگاه نخست شايد اين دو بخش با هم يکي در نظر گرفته نشود ولي روي هم رفته، فيلم بسيار جالب و مخاطب پسندي را تشکيل داده است.
حسين نژاد در بخش ديگر صحبت هاي خود گفت: پس از شکل گرفتن ايده ساخت اين فيلم و پيش از مشخص شدن کارگردان هاي آن، سه اپيزود و سه کارگردان براي تهيه اين فيلم در نظر گرفته شد که به جز ناتمام ماندن اپيزود مياني به بيش از 90 درصد اهداف خود دست پيدا کرديم.
اين تهيه کننده بيان کرد: شهر به عنوان يک ارگانيزم زنده، در ارتباط با انسان‌ها معنا پيدا مي‌کند و هويت جامعه با شهر تلفيق مي شود. با انتقال اين حس مي‌توان مخاطبان را به تماشاي اين فيلم تشويق كرد.
حسين نژاد اضافه کرد: با توجه به هدف ساخت فيلم «طهران تهران» که بيان روابط اجتماعي مردم با يکديگر در سطح شهر بود، برنامه ريزي و تبليغات خاصي را پيش بيني کرديم. ولي متاسفانه به اهداف خود نرسيده و اين امر موجب شد تا بسياري از قابليت‌ها و ارزش هاي اين فيلم ناديده گرفته شود.
قربان نجفي از بازيگران اپيزود نخست «طهران،تهران» در پاسخ به سوال يکي از مخاطبان که معتقد بود در اين فيلم به شعور مردم بي احترامي شده،در سخناني گفت: به عنوان بازيگر اپيزود نخست اين فيلم، معتقدم که هيچ گونه بي احترامي به مخاطبان نشده و هر اپيزود داراي ديدي متفاوت به شهر بود.
وي افزود: تا آنجايي که «داريوش مهرجويي» را مي شناسم، او کارگرداني حرفه‌اي بوده و کار «طهران،تهران» او يک قدم جلوتر از ساير ساخته‌هاي وي است. در اصل اپيزود نخست اين فيلم بسيار با واقعيت نزديک است.
اين بازيگر سينما در ادامه اضافه کرد: اپيزود دوم «طهران،تهران» نيز همانند بخش نخست اين فيلم بسيار صادقانه با مخاطبان ارتباط برقرار کرده و با آنها صحبت مي‌کند.
حسين نژاد در بخش ديگر سخنان خود در پاسخ به يکي از مخاطبان که معتقد بود مهرجويي در بازي گرفتن از بازيگران تاکيد مي‌کند تا آنها خودشان باشند و نقش بازي نکنند،بيان کرد:اين يکي از شگردهاي داريوش مهرجويي است. مهرجويي در بخش‌هاي مختلف اين فيلم، ظريف‌تربن و جزئي‌ترين موارد را رعايت کرده و از تمام توان خود براي گرفتن بهترين بازي از بازيگران استفاده مي‌کند.در حقيقت اين نوع کارگرداني،از سخت‌ترين روش‌هايي مي‌تواند باشد که از عهده يک کارگردان باتجربه در سر صحنه بر مي‌آيد.
کرم پور در سخناني گفت:به عنوان يک کارگردان، آنچنان با موزه‌ها ارتباط برقرار نمي‌کنم و شهر براي من با ماشين‌ها، اتوبان‌ها، پارک‌ها و ساختمان‌هاي آن معنا پيدا مي‌کند.زيرا همه ما هر روز از اتوبان‌ها و محيط‌هاي شهري عبور مي‌کنيم و در واقع ارتباط مردم با شهر از طريق محيط‌هاي شهري انجام مي‌شود.
وي در پاسخ به نظر يکي از حاضرين سالن که فيلم را سياه دانسته بود تصريح کرد: اپيزود دوم «طهران،تهران» را فيلم سياهي نمي‌دانم،زيرا پايان آن اميد بخش است. زيرا گروه موسيقي در فيلم با توجه به شرايط سخت جامعه برنامه خود را پي مي‌گيرد و در پايان فيلم مي‌بينيم که رو به شهر برنامه موسيقي خود را اجرا مي‌کند و سرخورده نشده است.
حسين نژاد ارتباط کارگردان‌هاي دو اپيزود در هنگام ساخت فيلم را باهم منتفي دانست و گفت: آنها پس از حضور در جلسه‌اي که براي هماهنگي در ابتداي ساخت فيلم بود تا زمان اکران آن در جشنواره فيلم فجر هيچ گونه ارتباطي با يکديگر نداشتند و در جشنواره فيلم فجر بود که آنها اپيزودهاي يکديگر را مشاهده کردند.
وي بيان کرد: اپيزود «مهرجويي» سرشار از ارتباط‌هاي اخلاقي و عاطفي بوده و او سعي کرده تا روابط انساني و اجتماعي موجود در شهر تهران را در فيلم خود به تصوير بکشد.ولي در بخش دوم «کرم پور" سعي کرده تا نشان دهد که جوانان با تمامي گرفتاريها و مشکلات همچنان عاشق تهران بوده و مايل به ترک اين ابر شهر نيستند.
در پايان مراسم لوح يادبودي به عوامل حاضر در نشست اهدا شد و از آنها تقدير و تشکر به عمل آمد.