عصر ايران گزارش داد:
قدمت چنارهاي خيابان "ولي عصر" بيش از کشورهاي جنوب خليج فارس
آنها در جستجوي هويت اند ولي چون خودشان ندارند به هويت ديگران تعرض مي کنند تا بلکه بتوانند آن را تصاحب کنند زيرا غارتگري خصيصه بدوي و بياباني آنهاست که همچنان در شکل نويني در حال بازتوليد خود است.ولي آنها نمي دانند که نمي شود هويت را غارت کرد، نمي شود هويت را خريد. تصور کردند تاريخ هم چيزي است مثل ماشين و لباس و کفش که اگر از آن خوششان نيامد آن را عوض کنند يا تازه اش را بخرند!
سابقه کل کشورهاي حاشيه جنوبي خليج فارس به اندازه قدمت ميدان توپخانه تهران نيست. چنارهاي خيابان وليعصر با آن قامت برافراشته ، بيش ازکل کشورهاي حاشيه جنوبي خليج فارس سن و سال دارند.
از اين جماعتي که هنوز هويتشان سه رقمي نشده داعيه ارضي و تاريخي شنيدن، آنهم با ملت وکشوري که چند هزار برابر آنان هويت و تاريخ و گذشته دارد، از جمله نوادري است که تنها در اين منطقه مي توان سراغ گرفت.
تمام کشورهاي جنوبي خليج فارس يا زماني جزو خاک ايران بوده اند يا امپراطوري عثماني.
پس ازفروپاشي عثماني در جنگ جهاني اول همه آن مناطق بلا استثنا ، بدون هيچ استقلالي، تحت الحمايه انگليس بودند تا اينکه آرام آرام سر بر آوردند.
بزرگترينشان عربستان در سال 1307 خورشيدي تشکيل شد يعني تازه 82 ساله شده . پس از او کويت درحول وحوش سال 1342 توسط سازمان ملل به رسميت شناخته شد، يعني 47 سال دارد ومابقي يعني امارات، بحرين و قطر از سال 48- 49 به بعد، زماني که قرارشد انگليس نيروهايش را ازمنطقه خارج کند، اعلام استقلال کردند.
با اين اوصاف سوال اين است چگونه کشوري مانند امارات که هنوز نيم قرن عمرندارد مي تواند با کشوري که چند هزارسال تاريخ وتمدن دارد ادعاي ارضي داشته باشد؟!
منطقا اگر قرار است ادعايي وجود داشته باشد بايد ازسوي بزرگتر و قديمي تر به کوچکتر و جديد تر صورت گيرد نه بر عکس.
اما گستاخي اين شيوخ تازه به دوران رسيده بابت چيست و چرا اين جماعت قليل به خود اجازه مي دهند که حقايق تاريخي ،مثل نام جاودان خليج فارس را، به بازي بگيرند؟
شواهد تاريخي نشان مي دهد رهبران اين کشورهاي «لي لي پوتي» تحت تاثير پان عربيسم جمال عبد الناصر بوده اند .
بين سالهاي 1966 تا 1970 راديو «صوت العرب» باتبليغات سياسي «احمد سعيد» مفسر راديو قاهره مردم خليج فارس را از خطر ايران مي ترساند و هم او بود که نام خليج فارس را به نام مجعولي تبليغ کرد.
استيلاي هويتي ايران همواره باعث بروز عقده حقارت از فقر تاريخي درميان اين جماعت بوده است.
تغيير نام خليج فارس ناشي از همين عقده حقارت است ، عقده اي که اکنون به سان بحران "هويت جمعي" براي اين کشورها در آمده است.
کشورهاي حاشيه جنوبي خليج فارس هويت ندارند ، هويت تاريخي ندارند، فاقد تاريخند .آنها در جستجوي هويت اند ولي چون خودشان ندارند به هويت ديگران تعرض مي کنند تا بلکه بتوانند آن را تصاحب کنند زيرا غارتگري خصيصه بدوي و بياباني آنهاست که همچنان در شکل نويني در حال بازتوليد خود است.
ولي آنها نمي دانند که نمي شود هويت را غارت کرد، نمي شود هويت را خريد. تصور کردند تاريخ هم چيزي است مثل ماشين و لباس و کفش که اگر از آن خوششان نيامد آن را عوض کنند يا تازه اش را بخرند! نه مي شود تاريخ را خريد نه مي شود آن را فروخت نه مي شود آنرا جعل کرد و نه مي شود آنرا دزديد.
هويت را نمي شود باپول نفت و با چاشني شانتا ژسياسي به دست آورد.هويت از هرچاه نفتي مهمترو با ارزش تر است و اين چيزي است که کشورهاي متوهم جنوب خليج فارس هرگز صاحب آن نخواهند شد.
از اين جماعتي که هنوز هويتشان سه رقمي نشده داعيه ارضي و تاريخي شنيدن، آنهم با ملت وکشوري که چند هزار برابر آنان هويت و تاريخ و گذشته دارد، از جمله نوادري است که تنها در اين منطقه مي توان سراغ گرفت.
تمام کشورهاي جنوبي خليج فارس يا زماني جزو خاک ايران بوده اند يا امپراطوري عثماني.
پس ازفروپاشي عثماني در جنگ جهاني اول همه آن مناطق بلا استثنا ، بدون هيچ استقلالي، تحت الحمايه انگليس بودند تا اينکه آرام آرام سر بر آوردند.
بزرگترينشان عربستان در سال 1307 خورشيدي تشکيل شد يعني تازه 82 ساله شده . پس از او کويت درحول وحوش سال 1342 توسط سازمان ملل به رسميت شناخته شد، يعني 47 سال دارد ومابقي يعني امارات، بحرين و قطر از سال 48- 49 به بعد، زماني که قرارشد انگليس نيروهايش را ازمنطقه خارج کند، اعلام استقلال کردند.
با اين اوصاف سوال اين است چگونه کشوري مانند امارات که هنوز نيم قرن عمرندارد مي تواند با کشوري که چند هزارسال تاريخ وتمدن دارد ادعاي ارضي داشته باشد؟!
منطقا اگر قرار است ادعايي وجود داشته باشد بايد ازسوي بزرگتر و قديمي تر به کوچکتر و جديد تر صورت گيرد نه بر عکس.
اما گستاخي اين شيوخ تازه به دوران رسيده بابت چيست و چرا اين جماعت قليل به خود اجازه مي دهند که حقايق تاريخي ،مثل نام جاودان خليج فارس را، به بازي بگيرند؟
شواهد تاريخي نشان مي دهد رهبران اين کشورهاي «لي لي پوتي» تحت تاثير پان عربيسم جمال عبد الناصر بوده اند .
بين سالهاي 1966 تا 1970 راديو «صوت العرب» باتبليغات سياسي «احمد سعيد» مفسر راديو قاهره مردم خليج فارس را از خطر ايران مي ترساند و هم او بود که نام خليج فارس را به نام مجعولي تبليغ کرد.
استيلاي هويتي ايران همواره باعث بروز عقده حقارت از فقر تاريخي درميان اين جماعت بوده است.
تغيير نام خليج فارس ناشي از همين عقده حقارت است ، عقده اي که اکنون به سان بحران "هويت جمعي" براي اين کشورها در آمده است.
کشورهاي حاشيه جنوبي خليج فارس هويت ندارند ، هويت تاريخي ندارند، فاقد تاريخند .آنها در جستجوي هويت اند ولي چون خودشان ندارند به هويت ديگران تعرض مي کنند تا بلکه بتوانند آن را تصاحب کنند زيرا غارتگري خصيصه بدوي و بياباني آنهاست که همچنان در شکل نويني در حال بازتوليد خود است.
ولي آنها نمي دانند که نمي شود هويت را غارت کرد، نمي شود هويت را خريد. تصور کردند تاريخ هم چيزي است مثل ماشين و لباس و کفش که اگر از آن خوششان نيامد آن را عوض کنند يا تازه اش را بخرند! نه مي شود تاريخ را خريد نه مي شود آن را فروخت نه مي شود آنرا جعل کرد و نه مي شود آنرا دزديد.
هويت را نمي شود باپول نفت و با چاشني شانتا ژسياسي به دست آورد.هويت از هرچاه نفتي مهمترو با ارزش تر است و اين چيزي است که کشورهاي متوهم جنوب خليج فارس هرگز صاحب آن نخواهند شد.
گزارش خطا
پسندها:
0
ارسال نظر