مديركل امور منابع جنگلي سازمان جنگلها و مراتع:
ساخت وساز در ارسباران ممنوع است
هيچ كس حق ساخت و ساز در منطقه حفاظت شده ارسباران را ندارد.

پيمان يوسفيآذر، مديركل امور منابع جنگلي سازمان جنگلها و مراتع در گفتوگو با خبرنگار شهر گفت: منطقه حفاظت شده ارسباران به خاطر ويژگيهايي که دارد، به عنوان ذخيرهگاه زيستکره شناخته شده و در اينگونه مناطق هيچ گونه ساخت وسازي نبايد صورت گيرد.
او با بيان اين كه گاهي حوالي منابع و اراضي ملي مستثنيات شخصي افراد وجود دارد، افزود: چنانچه چنين اراضي شخصي در داخل جنگلها و مناطق حفاظت شده باشند، سازمان جنگلها و مراتع با پرداخت اراضي معوض به صاحبان، اين اراضي را از آنها خريداري ميكنند، ولي در غير اينصورت نظارت بر كاربري مستثنيات اشخاص بر عهده سازمان جنگلها نيست.
يوسفيآذر تاكيد كرد: در داخل منطقه حفاظت شده ارسباران اراضي كه متعلق به اشخاص باشد، وجود ندارد و كسي حق ساخت وساز در اين ذخيره گاه زيستكره را ندارد.
اين در حاليست كه سايت سبز پرس در گزارشي اعلام كرده است: ويلاسازان بخشهايي از ذخيره گاه زيستکره و منطقه حفاظت شده ارسباران را با کشيدن ديوار و باز کردن راههاي غيرقانوني در اختيار خود قرار دادهاند و در منطقه بکر اقدام به ويلا سازي کرده اند.
بر اساس اين گزارش يک منبع آگاه که تمايلي به افشاي نام خود نداشت، گفته است: زمين خواران در بخشي از جنگل ديوار کشي مي کنند و گياهان و درختان آن را از بين ميبرند و بعد از مدتي مدعي ميشوند که اين زمين از قديم ملک خصوصي آنها بوده است و اداره محيط زيست هم کاري به کار آنها ندارد.اين منطقه در محدوده شهرستان کليبر قرار دارد اما اداره محيط زيست اين شهر به دليل فشارهاي برخي از افراد سرشناس و با نفوذ جلوي اين تخريبها را نمي گيرد. برخي از اين افراد بانفوذ در پستهاي رسمي استان حضور دارند و با استفاده از قدرت خود، اقدام به راهسازي و ويلاسازي غيرقانوني در ارسباران ميکنند. در حال حاضر راههاي انشعابي زيادي در ميان جنگل احداث شده تا بعد راه براي ساخت ويلا هاي جديد هموار شود.
به گزارش "شهر"، "ارسباران" با مساحتي بالغ بر 72 هزار هکتار از سال 1352 به عنوان منطقه حفاظت شده شناخته شده است. به دليل اهميت ويژه اين منطقه و همچنين خصوصيات منحصر به فرد اکولوژيک، يونسکو در سال 1355 منطقه حفاظت شده ارسباران را به عنوان "ذخيرهگاه زيستکره" معرفي کرد و در رديف مناطقي چون "خارتوران" (در سمنان) و "حرا" (در هرمزگان) قرار داد. عمده پوشش گياهي اين منطقه جنگلي را درختان بلوط تشکيل مي دهند. همچنين گونه گياهي حمايت شده "سرخدار" که برابر قانون، قطع و سرشاخه زني آن ممنوع است، در اين منطقه وجود دارد. جانوران نادري چون، سياه خروس، قرقاول، خرس قهوه اي، پلنگ، سياه گوش و لوس مار نيز در اين منطقه زندگي مي کنند.