مهر گزارش داد:
برنز دست دوم ارزش مادي ندارد/ جرياني مخالف نصب مجسمه است
9 مجسمه برنزي تهران در حالي به سرقت رفتهاند که برخي مجسمهسازان در گفتگو با مهر تاکيد کردهاند برنز اين آثار به دليل دست دوم بودن هنگام فروش ارزش مادي چنداني ندارد و احتمالا جرياني مخالف تزئين شهر با آثار تجسمي دست به چنين اعمالي ميزند.

به گزارش خبرنگار مهر، اين روزها سرقت مجسمههاي تهران به موضوع مهمي تبديل شدهاند. براي اولينبار است که نه تنها اهالي اين حوزه بلکه مسئولان و شهروندان نيز به نوعي نسبت به مجسمه و آثار تجسمي شهرشان دغدغه پيدا کردند.
هر چند بايد اين دغدغه خيلي زودتر از اينکه 9 مجسمه برنزي از مشاهير و مفاخر تهران ربوده شوند اتفاق ميافتاد اما در تازهترين واکنشها سردار ساجدي نيا، رئيس پليس نيروي انتظامي تهران بزرگ با بيان اينکه تيمي ويژه در آگاهي تهران بزرگ تشکيل شده تا پرونده سرقت مجسمههاي تهران را پيگيري کند گفته است که به زودي نتايج تحقيقات پليس در مورد اين سرقتها اعلام ميشود.
اين در حالي است که محمد جواد شوشتري، مديرعامل سازمان زيباسازي شهرداري تهران در گفتگويي اختصاصي با مهر از ضبط فيلم سرقت يکي از مجسمههاي ربوده شده شهرداري توسط دوربينهاي مرکز کنترل ترافيک خبر داده و گفته است: شکايت شهرداري در مورد اين موضوع تنظيم شده و همراه با مستندات از طريق اداره حقوقي در حال پيگيري و تحويل به نيروي انتظامي است.
جعفر نجيبي، يکي از مجسمهسازاني است که کمتر از يکماه قبل تنديس محمد معين ساخته وي در بلوار استاد معين نصب شد و چهارشنبه شب هشتم ارديبهشت به عنوان آخرين مجسمهاي که تا به حال ربوده شده است به سرقت رفت. وي در مورد نحوه پيگيريهايي که تا کنون انجام داده است به خبرنگار مهر گفت: صبح نهم ارديبهشت با من تماس گرفتند و خبر ربوده شدن مجسمه را گفتند. منهم با مسئولان زيباسازي منطقه 9 تماس گرفتم و از آنها علت را پرسيدم و بعد از آن به سازمان زيباسازي مرکزي تماس گرفتم.
وي ادامه داد: مسئولان سازمان زيباسازي پاسخ دادند از طريق نيروي انتظامي در حال پيگيري اين مسئله هستند. اين در حالي است که مجسمه تازه نصب شده بود و حتي هنوز شناسنامه کار روي آن نصب نشده بود.
نجيبي در مورد نصب تنديس استاد معين که به سرقت رفته ابراز داشت: 100 هزار تومان بابت حمل مجسمه از طريق جرثقيل هزينه کردم و ميلگردي به ارتفاع 15 سانتيمتر در داخل پايه کار گذاشته بودم تا مجسمه بسيار محکم باشد.بنابراين سرقت آن کار آساني نبوده است.
وي در مورد برداشت خود از سرقتهاي سريالي مجمسههاي برنزي تهران عنوان کرد: از دو ديدگاه ميتوان به اين جريان نگاه کرد. از طرفي ميتوان اين فرضيه را مطرح کرد که افراد سارق مخالف مجسمهسازي هستند و جرياني پشت پرده وجود دارد که با زيباسازي شهري از طريق آثار تجسمي مخالف است.
اين مجمسهساز افزود: از نگاهي ديگر ميتوان اينطور فکر کرد که مجسمهها، تنها به خاطر برنزشان دزيده شدهاند چون تمام مجسمههاي به سرقت رفته از جنس برنز بودهاند. بنابراين اگر باز هم تنديسهايي که ربوده شوند از اين جنس باشد اين فرضيه ميتواند درست باشد.
نجيبي سپس در مورد ارزش مادي مجسمههاي برنزي گفت: سازمان زيباسازي ارزش مجسمه استاد معين را پنج ميليون تومان ارزيابي کرده بود اما گذشته از ارزش هنري و معنوي که براي خودم داشت اگر سارقان با انگيزه استفاده از برنز مجسمهها را ربوده باشند مبلغ زيادي عايد آنها نميشود.
وي مورد مجسمه ربوده شده خود اشاره کرد: مجسمه استاد معين 140 کيلو وزن داشت. الان برنز دست دوم حدود کيلويي دو تا چهار هزار تومان در بازار قيمت دارد. با توجه به وزن اين اثر اگر در بازار فروخته شود، حدود 300 هزار تومان به فروش ميرسد. حال بگذريم که 100 هزار تومان هزينه جرثقيل ميشود پس در نهايت مبلغي عايد سارقان نميشود. براي همين فکر نميکنم تنها انگيزه آنها استفاده از برنز باشد.
طه بهبهاني نيز به عنوان مجسمه سازي که در زمينه برنز فعاليت کرده است در مود انگيزه سارقان عنوان کرد: من اين موضوع را به عنوان سرقت قبول ندارم و فکر ميکنم يک جريان است چون محال است افراد عادي مجسمههاي 200 کيلويي را بتوانند بدون هيچ برنامهريزي بدزدند. تازه حتي اگر فکر چنين کاري را هم داشته باشند، چطور ميتوانند آن را بفروشند و اساسا چطور ميتواند جرثقيلي را وارد پارک يا محيطهاي شهري ببرند که مجسمه را حمل کند.
وي اظهار داشت: متاسفانه اين کار يک جريان ناخوشايند است که من نام آن را جامعه آزاري ميگذارم. چرا وقتي تصوير شهرمان توسط مجسمهها و فعاليتهاي ديگري که شاهد هستيم کمي در حال سامان گرفتن است يک دفعه ميبينيم مجسمههايي که در معابر و مکانهاي عمومي نصب شده بودند سرقت ميشوند و به نوعي زيبايي شهر تخريب شود.
هر چند مسئولان از تلاش براي معرفي سارقان اين مجسمهها در چند روز آينده خبر دادهاند اما حتي اگر اين مجسمهها پيدا و در جايگاه خود قرار بگيرند به نظر ميرسد اعتماد جامعه هنري براي خلق آثاري که مناسب فضاهاي شهري هستند خدشه دار شده است. بنابراين بايد قانوني مدون براي حفاظت و مراقبت از آثار هنري که براي زيبايي شهر مورد استفاده قرار ميگيرند تنظيم شود.