خبرآنلاين گزارش داد:
تن، رب و خيارشور چيني در بسته بندي‌هاي ايراني
آيا واردات رب و خيار شور و ماهي تن فله اي از چين آخرين تلاش صنايع غذايي ايراني براي ادامه حيات است؟
لازم نيست تحقيقات زيادي براي بيان اثبات در رابطه با اين جمله صورت بگيرد : « سرنوشت صنايع غذايي ايران با شيب نزولي به حيات خود ادامه مي دهد. » شايد اين جمله در نگاه اول بسيار کلي باشد اما تکه هاي پازلي با اين عناوين را اگر کنار هم بگذاريد قطعا بر آن صحه خواهيد گذاشت: « خطر ورشکستگي صنعت قند و شکر با تعرفه صفر درصدي واردات. » ، « حذف تعرفه واردات گوشت قرمز دامداران را نابود خواهد کرد. » « محصولات کشاورزي براي حيات به جلوگيري از واردات احتياج دارند. » تمامي اين موارد بيانگر اين است که حجم واردات گسترده محصولات غذايي به داخل کشور نگراني هايي بسياري را رقم زده است.
با فرض اين که توجيه اقتصادي مسئولان مربوطه مبني بر حمايت از اين واردات را بپذيريم سوالي که وجود دارد آيا بهاي تمام شده محصولات غذايي در خارج از کشور سبب نشده است تا برخي توليد کنندگان محصول خود را از کشور هاي خارجي خريداري کنند و فقط در داخل کشور به بسته بمدي آن اکتفا کنند؟ موضوعي که اخيرا در رابطه با محصولات مختلفي شنيده مي شود. بر اين اساس توليد کنندگان براي کاهش هزينه هاي توليد موارد اوليه خود را در خارج از کشور خريداري مي کنند و فقط زحما بسته بندي آن را در داخل کشور به گردن کارگزان شرکت تحت نظارت خود مي سپارند.
گفته مي شود هم اکنون برخي کارخانه ها توليد کننده کنسرو ماهي تن از ماهي هاي چيني براي مواد اوليه خود استفاده مي کنند و با رنگ و لعاب کالاي داخلي آن را روانه باز مي کنند. سرنوشتي که در رابطه با برخي محصولات رب گوجه فرنگي نيز آن را روايت مي کنند. اين موضوع حتي در رابطه با محصول خوراکي خيار شور نيز شنيده مي شود. همين نمونه ها اگر صحت داشته باشد کافي است تا جوهر اين جمله را پر رنگ تر کرد که صنايع غذايي ايران با سرعت راه نزول پيش گرفته اند.