انتشار گازهاي گلخانه‌اي مهم‌ترين عامل تغييرات اقليمي
انتشار گاز هاي گلخانه اي مهم ترين عامل تغييرات اقليمي و جنگل ها مؤثر ترين عامل جلوگيري از اين تغييرات هستند.
در دهه‌هاي اخير بلاياي طبيعي به‌شدت افزايش يافته است. سيل‌ها و امواج تند وگرم بخش‌هايي از اروپا، آسياي مركزي، هند و چين را نابود مي‌كنند.
دانشمندان منشأ تغييرات اقليم را انتشار گازهاي گلخانه‌اي ناشي از مصرف سوخت‌هاي فسيلي و نابودي جنگل‌ها عنوان مي‌كنند كه بر اثر دخالت‌هاي غيرمسئولانه انساني روي مي‌دهد. اين فعاليت‌هاي مخرب سبب شده در طول 100سال گذشته متوسط دما در قاره اروپاتقريباً 08/0 سانتيگراد افزايش يابد و روند موجود حاكي از آن است كه گرم شدن سياره زمين همچنان ادامه پيدا مي‌كند.
در اين ميان، تلاش‌هايي براي مقابله با اين پديده صورت گرفته است؛ تدوين چارچوب كنوانسيون تغيير اقليم در سال 1992 در ريودوژانيرو برزيل و پس از آن پروتكل كيوتو در سال 1997 كه در سال 2005 به اجرا درآمد ازجمله اين تلاش‌ها محسوب مي‌شود.
پروتكل كيوتو بر كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي در كشورهاي صنعتي و كشورهاي بااقتصاد در حال گذر تأكيد مي‌كند، به‌طوري كه از كشورهاي يادشده درخواست مي‌كندميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي خود را تا سطح انتشار سال1990 كاهش دهند. كشورهاي امضا‌كننده اين پروتكل ملزم شده‌اند از سال2008 تا 2012 نسبت به كاهش گازهاي گلخانه‌اي خود براساس آنچه در اين پروتكل پيش‌بيني شده اقدام كنند.
با توجه به اينكه 150 سال فعاليت صنعتي كشورهاي توسعه يافته افزايش انتشارگازهاي گلخانه‌اي را رقم زده بديهي است اين كشورها مسئول چنين وضعيت نگران كننده‌اي هستند از همين رو، پروتكل بار سنگين‌تري را براساس اصل مسئوليت‌هاي مشترك امامتمايز بر عهده اين كشورها گذاشته است.
براساس اين پروتكل، كشورهاي با تعهد كاهش انتشار بايد نخست اهداف خود را درمقياس‌هاي ملي محقق سازند.
با اين حال، پروتكل كيوتو روش‌هاي جايگزين ا را براي تحقق اهداف كاهش انتشاراز طريق 3 مكانيسم بازار محور ارائه مي‌كند:
1- مكانيسم توسعه پاك (CDM)
2- اقدامات مشترك
3- تجارت انتشار كه به تجارت كربن معروف است.
اين مكانيسم‌ها به تهييج سرمايه‌گذاري‌هاي سبز كمك مي‌كنند و باعث مي‌شوند اعضابا صرف هزينه‌ها تعهدات خود را محقق كنند.
حال در اين شرايط بحراني نقش جنگل‌ها به‌عنوان منابعي كه 5/1برابر جو و بيش از 2برابر سوخت‌هاي فسيلي، منابع كربن را در خود ذخيره كرده‌اند، بيش از پيش نمايان است.
پرسشي كه بايد در كشور از خود پرسيد اين است كه چگونه به‌خود اجازه مي‌دهيم چنين منابع ارزشمند و نادري را كه در زندگي تك‌تك ما ايرانيان و تمام دنيا نقشي حياتي و بي‌بديل ايفا مي‌كنند ساده و آسان و با دستان خودمان نابود كنيم.
آنچه امروز در ارزشمند‌ترين جنگل‌هاي كشور مانند جنگل ابر، جنگل‌هاي ارسباران،جنگل‌هاي دنا و زاگرس، جنگل‌هاي مانگرو جنوب و جنگل‌هاي ايراني توراني به بهانه توسعه و ايجاد اشتغال مي‌گذرد، به تأييد هر انسان آگاه و انديشمندي نتيجه‌اي جزتخريب جنگل‌هاي كشور طي 20سال آينده نخواهد داشت؛ اثرات زيانبار تغييرات اقليمي پيامد ديگر تخريب جنگل‌هاست كه زندگي فرد‌فرد ما ايرانيان را تهديد مي‌كند.
نوشته شده توسط :دكتر پيمان يوسفي آذر مدير كل امور منابع جنگلي سازمان جنگل‌ها ومراتع