معاون دانشجويي و فرهنگي وزارت بهداشت در گفت‌و‌گو با "شهر":
آمار گرفتن از انحرافات اخلاقي در خوابگاه‌هاساده نيست/ريشه ويترين شدن دانشگاه‌ها در آموزش و پرورش است
معاون دانشجويي و فرهنگي وزارت بهداشت درباره ارايه آماري از انحرافات اخلاقي در خوابگاه‌ها تصريح كرد: آمار گرفتن از انحرافات اخلاقي خيلي كار ساده‌اي نيست و در حال حاضر بيشتر منوط به آن است كه موردي را به ما گزارش دهند، در غيراين صورت خيلي نمي‌توانيم نظرسنجي كنيم و به همين دليل آمار دقيقي نداريم.
دكتر تركستاني در گفت‌و‌گوي اختصاصي با خبرنگار "شهر" در اين باره خاطرنشان كرد:فكر كرديم شايد با راه‌اندازي سيستم پيام كوتاه و يا عبور آزاد، موضوعي دستمان بيايد، در غير اين صورت بنده بارها از خوابگاه‌ها بازديد داشته‌ام و تصورم بر آنست كه مواردي هست كه دانشجويان گزارش نمي‌دهند، اما مي‌پذيريم كه بطور قطع و يقين مشكلاتي وجود دارد.
وي افزود: در مجموع فكر مي‌كنيم بهترين كار اينست كه اوقات فراغت جوانان و دانشجويان را پر كنيم كه بهترين ابزار، ورزش است؛ اگر بتوانيم ورزش را نهادينه كنيم، گام مهم و موثري در راستاي پيشگيري از بروز برخي انحرافات برداشته‌ايم؛ چون جواني كه دنبال ورزش رفت، كمتر دنبال دود و يا ساير انحرافات اخلاقي مي‌رود.
دكتر تركستاني همچنين اظهار كرد: از سوي ديگر بدنبال آن هستيم كه كيفيت آموزش را ارتقاء دهيم و در اين رابطه بررسي كرديم كه حتي دانشجوي پزشكي كه ممكن است به ظاهر كمتر فراغت داشته باشد، باز هم ساعات خالي دارد.
وي تأكيد كرد: بر اين اساس هر چه اوقات فراغت بيشتر باشد، احتمال گرايش به سمت انحرافات بيشتر است، از اين رو هرچه بتوانيم يك برنامه خوب، منسجم و پر محتوا در اختيار دانشجويان قرار دهيم، بسياري از دغدغه‌ها خود به خود برطرف مي‌شود.
معاون دانشجويي و فرهنگي وزارت بهداشت با تأكيد بر اين كه «ديگر زمان نصيحت كردن به سر رسيده است و با استفاده از اين ابزار نمي‌توان كارايي داشت»، تصريح كرد: بايد با برخورد نرم جوانان را به سمت مطلوب گرايش دهيم و به همين دليل ورزش را به خوابگاه‌ها مي‌بريم؛ بويژه در رشته‌هاي پزشكي بدليل اين كه كشيك مي‌دهند، بيشتر خسته مي‌شوند و كمتر حدت پيدا مي‌كنند به سالن‌هاي ورزشي بيرون بروند،از اين رو در تلاش هستيم خوابگاه‌ها را از نظر وسايل ورزشي تجهيز كنيم و در كنار آن دفاتر مشاوره را نيز تقويت مي‌كنيم.
وي در پاسخ به اين پرسش "شهر" كه «چرا دانشگاه‌ها ويترين مد و تيپ براي ساير افراد جامعه شده‌اند؟!»، گفت: نظر شخصي بنده آنست كه مشكل اصلي ما در آموزش و پرورش است؛ متأسفانه ما مورد اين اتهام قرار داريم كه دانشجو، اگر با نمره 60 وارد دانشگاه مي‌شود، با نمره 30 خارج مي‌شود.
دكتر تركستاني اذعان كرد: اين درحاليست كه اگر جوان 18 ساله با نمره 60 وارد دانشگاه مي‌شود و با نمره كمتر خارج مي‌شود، نمي‌تواند ملاك مناسبي براي قضاوت باشد، چون در آموزش و پرورش، فرزندان، حمايت خيلي زياد بطور معمول خانواده‌ها را دارند، در حالي كه در نسل گذشته، خيلي پدر و مادرها به نوجوانان "امر و نهي" نمي‌كردند و البته شايد به اين دليل كه از تحصيلات عاليه برخوردار نبوده‌اند و خودشان هم فكر مي‌كردند شايد جوانشان بهتر از خود آنها صلاح خود را بداند و در نهايت به جوان، اين استقلال فكري را مي‌دادند كه خودش براي خودش فكر كند و تصميم بگيرد.
وي گفت: اما در حال حاضر شرايط كامل تغيير كرده است؛ يعني پدر و مادرها حتي در دانشگاه‌ها هم در سال‌هاي اول و دوم به جوانشان كه ديگر وارد دانشگاه نيز شده است، ديكته مي‌كنند اين كار را بكن و فلان كار را نكن و به اين ترتيب كمتر فرزندي پيدا مي‌شود كه با علاقه و تصميم خودش اقدام به انجام فعاليتي كرده باشد.
خبرنگار "شهر" از معاون دانشجويي و فرهنگي وزارت بهداشت پرسيد: «آيا اين اتفاق به خاطر افزايش نگراني‌هاي خانواده با توجه به شرايط جامعه نيست؟!»، كه وي پاسخ داد: شايد تا حدي اين نگراني‌ها وجود داشته باشد و قابل تاييد نيز باشد، اما بايد بپذيريم كه وقتي جوان وارد جامعه و مكاني به نام دانشگاه مي‌شود، ناگهان آنهمه حمايت برداشته مي‌شود و تازه فرصت آن را پيدا مي‌كند كه خودش فكر كند و تصميم بگيرد، بنابراين اگر ما مي‌خواهيم نتيجه خوب و ايده‌آلي در دانشگاه‌ها داشته باشيم، بايد آموزش و پرورش‌مان را تقويت كنيم.
دكتر تركستاني اضافه كرد: بايد برنامه‌هاي آموزشي به گونه‌اي باشد كه فرزندان ما قدرت تفكر، تصميم‌گيري و خلاقيت داشته باشند، بنابراين بطور كامل، شفاف است كه ما بدون تغيير در وضعيت موجود آموزشي و پرورشي قادر به اصلاح امور در مقاطع بالاتر نيستيم كه البته در نشست‌ها و همايش‌ها، اين صحبت‌ها و مذاكرات درباره تغيير محتواي آموزشي صورت مي‌گيرد و اميدواريم بزودي نتيجه‌بخش باشد.
خبرنگار "شهر" در ادامه اين پرسش را از معاون دانشجويي و فرهنگي وزارت بهداشت پرسيد كه: «آيا فكر مي‌كنيد بكارگيري مربيان پرورشي در اين زمينه موثر باشد؟»، كه وي تصريح كرد: متاسفانه نظر شخصي بنده، آنست كه با وجود اين كه بارها تأكيد مي‌كنيم كه بايد براي هر چيزي، ساختاري داشته باشيم، ولي وقتي موضوعي دولتي شد و وارد كادرها و چارچوب‌ها شد، آن اثربخشي لازم را ندارد.
وي افزود: در شرايط فعلي، ما نه از نظر قانون مشكلي داريم و نه از نظر تمهيدات، فقط مشكل ما در عمل است و من فكر مي‌كنم كه همت مضاعف يعني همين! ما اينهمه مصوبه از شوراي اجتماعي، آموزش و پرورش، وزارت بهداشت و ... داريم، چه اتفاقي افتاده است؟!
دكتر تركستاني تأكيد كرد: اگر ما ديگر دنبال مصوبه جديد نباشيم و تنها تمركز خود را بر روي همان مصوبات قبلي بكار گيريم و عملي كنيم، فكر مي‌كنم شايد خيلي زودتر و بهتر مي‌توانيم به نتيجه برسيم تا اين كه باز هم بنشينيم و دوباره فكر كنيم كه چه مصوبه ديگري طراحي كنيم!