روایت کانون «همبستگان مهربان» از نشاط و همدلی
بیش از یک دهه از شکل‌گیری کانونی می‌گذرد که با نگاهی گرم و انسانی در دل فرهنگسرای نهج‌البلاغه فعالیت خود را آغاز کرد؛ کانونی که مأموریتش ایجاد شور زندگی، رشد فردی و تقویت ارتباطات اجتماعی میان قشر سالمند جامعه است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ و هنر، در گذر این سال‌ها، کانون «همبستگان مهربان» به خانه‌ای صمیمی برای پدران و مادران عزیز تبدیل شده است که با حضور در برنامه‌های متنوع آن، لحظه‌هایی سرشار از نشاط و یادگیری را تجربه می‌کنند.
از فعالیت‌های ورزشی و تندرستی گرفته تا مشاوره‌های حقوقی، جلسات طب سنتی و خانواده و نیز محافل حافظ‌خوانی، نهج‌البلاغه‌خوانی و کتابخوانی، همه با هدف تقویت جسم، ذهن و روح سالمندان طراحی شده‌اند.
حال پس از سال‌ها تلاش، تجربه و عشق، در این مصاحبه قصد داریم با «سید جمال رضویفر»، مسئول این کانون، از نگاهی نزدیک‌تر با دغدغه‌ها، دستاورد‌ها و تجربه‌های ارزشمند این کانون در مسیر خدمت فرهنگی به جامعه سالمندان شهر تهران آشنا شویم.
۱- خودتان را معرفی بفرمایید.
سید جمال رضویفر هستم، متولد ۷ آبان ۱۳۱۸. تحصیلاتم در رشته کارشناسی مکانیک کاربردی با گرایش طراحی صنعتی بوده است. فعالیت حرفه‌ای خود را از کارآموزی دانشگاهی در حوزه طراحی صنعتی آغاز کردم و به مرور با کسب تجربه و تخصص بیشتر، در بخش‌های مختلف صنعت مشغول به کار شدم.
پس از چندین سال فعالیت مستمر در زمینه طراحی و ساخت، به عنوان سرپرست و مدیر طراحی صنعتی در چند مجموعه صنعتی مهم فعالیت داشتم و مسئولیت نظارت بر پروژه‌ها، هدایت تیم‌های طراحی و بهینه‌سازی فرآیند‌ها را بر عهده داشتم.
در طول دوران کاری‌ام، همواره تلاش کرده‌ام در جهت ارتقای سطح دانش فنی و انتقال تجربه به نسل‌های جوان‌تر گام بردارم. از جمله دستاورد‌های مهم حرفه‌ای‌ام، بنیان‌گذاری جامعه قالب‌سازان ایران است که با هدف سامان‌دهی و ارتقای جایگاه صنعت قالب‌سازی کشور شکل گرفت.
۲- کانون همبستگان مهربان را معرفی کنید.
در سال ۱۳۹۰، با هدف ایجاد بستری برای فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و انتقال تجربه میان نسل‌ها، کانون جهاندیدگان را در سرای محله زرگنده تأسیس کردیم. این کانون از ابتدا بر پایه هم‌فکری، همدلی و فعالیت‌های داوطلبانه سالمندان و پیشکسوتان محله شکل گرفت و مأموریت آن ارتقای نشاط اجتماعی، تبادل تجربیات و تقویت ارتباط میان نسل‌ها بود.
پس از مدتی، به‌دلیل گسترش فعالیت‌ها و همکاری فعال با سایر کانون‌ها، به عنوان دبیر دبیران کانون‌های جهاندیدگان منطقه ۳ مشغول به فعالیت شدم. این مسئولیت، فرصتی فراهم کرد تا بتوانم هماهنگی، برنامه‌ریزی و گسترش ارتباط میان کانون‌های فعال در این منطقه را به شکل منسجم‌تری دنبال کنم.
در ادامه از سوی مدیریت فرهنگی منطقه دعوت شدم تا برای تأسیس یک کانون جدید جهاندیدگان در فرهنگسرای نهج‌البلاغه حضور یابم. این اقدام نقطه عطفی در مسیر فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی من بود.
با تغییر نام رسمی فرهنگسرای آفتاب به نهج‌البلاغه، تصمیم گرفته شد تا نام کانون نیز هماهنگ با فضای جدید فرهنگی تغییر کند. از آن پس، فعالیت‌های ما تحت عنوان کانون همبستگان مهربان ادامه یافت. این کانون همچنان با همان رویکرد اولیه، تقویت روابط انسانی، ارج‌گذاری پیشکسوتان و ترویج روحیه همیاری در جامعه، در فرهنگسرای نهج‌البلاغه فعالیت دارد و به شکل فعال در برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی شهروندان مشارکت می‌کند.
۳- هدفتان از راه‌اندازی این کانون چه بود؟ حضور در این گروه چه تأثیرات مثبتی روی مخاطبان دارد؟
هدف اصلی من و همکارانم از راه‌اندازی این کانون، همسو با خط‌مشی فرهنگی و اجتماعی فرهنگسراها، فراهم کردن فضایی سالم، پویا و صمیمی برای بهبود کیفیت زندگی سالمندان بوده است. ما بر این باوریم که دوران سالمندی، پایان پویایی نیست، بلکه فرصتی تازه برای شکوفایی استعدادها، تجربه‌گرایی و تداوم حضور فعال در اجتماع است.
کانون با این رویکرد شکل گرفت تا بستری فراهم آورد برای بهبود تندرستی جسم و روان، افزایش آگاهی، رشد فرهنگی و تقویت مهارت‌های هنری و اجتماعی اعضا. برنامه‌هایی همچون ورزش‌های صبحگاهی، کارگاه‌های آموزشی، جلسات گفت‌و‌گو و تبادل تجربیات، برنامه‌های هنری مانند سرودخوانی و اجرای نمایش و نیز تور‌های گردشگری و طبیعت‌گردی، از جمله فعالیت‌های محوری کانون هستند.
تأثیر حضور در این گروه برای مخاطبان، به‌ویژه سالمندان، بسیار مثبت و مشهود بوده است.
مخاطبان ضمن یافتن فرصت‌هایی برای ارتباط اجتماعی و دوستی‌های جدید، اعتمادبه‌نفس و احساس تعلق بیشتری نسبت به جامعه پیدا می‌کنند. در کنار آن، افزایش تحرک بدنی، تقویت روحیه شاد و کاهش احساس تنهایی از مهم‌ترین دستاورد‌های اجتماعی و روانی اعضای کانون به شمار می‌رود.
در واقع، کانون «همبستگان مهربان» به محلی تبدیل شده که در آن، شور و نشاط، همدلی و امید