رييس سازمان نظام روانشناسي كشور با اشاره به ريشه‌هاي اضطراب:
والدين نتيجه‌گرا و كمال‌‌گرا فرزندان مضطرب به بار مي‌آورند!
«هرگونه نگرش و رفتاري كه سلامتي و عزت نفس فرزندان را تحت تاثير قرار دهد، زمينه ايجاد اضطراب را فراهم مي‌كند و اساسا اضطراب، پديده‌اي ژنتيكي نيست، بلكه اختلالي است كه در خانواده شكل مي‌گيرد و به كودك تحميل مي‌شود.»
دكتر غلامعلي افروز، رييس سازمان نظام روانشناسي كشور درباره ريشه‌هاي ايجاد اضطراب به خبرنگار "شهر" گفت: زماني كه فرزندان در خانواده احساس امنيت نكنند، احساس كنند بهايي به آنها داده نمي‌شود، در درون آنها اضطراب شكل مي‌گيرد، بنا براين اگر تلاش كنيم احساس آرامش و امنيت در خانواده‌ها برقرار شود، در نتيجه مشكلات مربوط به اضطراب هم بطور قطع كاهش مي‌يابد.
وي با هشدار به اين كه «والدين "نتيجه‌گرا" و "كمال‌‌گرا"، فرزندان مضطرب به بار مي‌آورند و براي آنها يك حصار رواني ايجاد مي‌كنند»، در عين حال خاطرنشان كرد كه مشكلات اضطرابي مي‌تواند مشكلات زيستي همچون اختلالات شناختي، فراشناختي، توجه، حافظه و ... را بدنبال دارد و اين درحاليست كه احساس بي‌كفايتي نيز موجب ايجاد لغزش در كودك مي‌شود.
افروز، تكذيب، تنبيه، تخريب و تهديد را از مهمترين ريشه‌هاي ايجاد اضطراب برشمرد و اظهار كرد:
بازگشت به خانواده راهكاري در مقابل پديده اضطراب است و در اين رابطه مي‌توان به اين نكته اشاره كرد كه احساس امنيت رواني بالاتر از احساس امنيت انتظامي است، چراكه تحول شخصيت انسان در گروي امنيت دروني است.
رييس سازمان نظام روانشناسي كشور، اضطراب و افسردگي را بزرگترين اختلال رواني قرن دانست و اظهار كرد: در برخي كشورها، بزرگسالان بيشتر دچار اضطراب و افسردگي هستند، اين درحاليست كه در ايران هم زنان متأهل بيشتر از ديگران داراي افسردگي هستند، اما در مجموع اضطراب و افسردگي در دوران كودكي و نوجواني كمتر ديده مي‌شود و در سنين 18 و 19 سال كه سن بلوغ است، افسردگي بيشتر نمود مي‌يابد.