انتقاد شديد احمد توکلي از بيانيه مشترک تهران، آنکارا، برازيليا/رئيس جمهور به مجلس بيايد و در باره اين بيانيه عجيب توضيح بدهد

اهم اظهارت احمد توکلي در گفت و گو با خبرگزاري فارس درباره بيانيه ايران،برزيل و ترکيه را در ادامه بخوانيد.

• در مفاد بيانيه دقت شود تا جان کلام به دست آيد. اين بيانيه تا اينجا، ايران را يکطرفه متعهد مي‌سازد که کل 1200کيلو اورانيوم 3.5 درصدي خود را از تسلط خويش خارج کند و به خاک ترکيه منتقل کرده و تحت سلطه آن کشور قرار دهد بدون آنکه طرف پرمدعاي غربي هيچ تعهدي بسپارد.
• در بند هشت اين بيانيه آمده است اگر غربيها به مفاد اين بيانيه توجه نکنند، ايران بايد از ترکيه بخواهد و ترکيه بايد بدون قيد و شرط اورانيوم امانتي را بازگرداند. در عين حال بند هفت براي گروه وين (آمريکا، فرانسه، روسيه و آژانس) تکليف تعيين مي‌کند که 120کيلو اورانيوم 20 درصد بعداَ آن هم ظرف يک سال به ايران بدهد.
• بقيه بيانيه ‌بيشتر به تعارفات ديپلماتيک شبيه است. در نتيجه تا اينجا ايران خودش را متعهد کرده است و با کمال تعجب قوي‌ترين اهرم خويش را براي ادامه مذاکرات از دست مي‌دهد. اين بيانيه که آن را بيانيه تبادل سوخت ناميده‌اند مصالح ملي ما را تأمين نمي‌کند و ان را بايد بيانيه انتقال سوخت هسته‌اي ايران ناميد نه تبادل سوخت.

وي در پاسخ به اين سوال که آيا صدور اين بيانيه نمي‌تواند بن بست فعلي را بشکند، يا قطعنامه جديد تحريم را متوقف کند اين چنين پاسخ داد.

• اين ما نبوديم که مذاکرات را متوقف کرديم. رئيس جمهور از هر فرصتي براي گشودن باب گفت و گو بهره مي‌گرفته است تا حدي که بعضا مورد انتقاد هم واقع شده است. اگر قرار باشد بن بست به هر قيمت شکسته شود، چرا اساسا چندين سال براي استيفاي حق مسلم ملت ايستادگي کرديم و به توليد صنعتي اورانيوم موفق شديم؟ اگر گروه وين اورانيوم 20 درصد را نداد و شرط تحويل را توقف و تعطيلي هر نوع غني سازي قرار داد و تهديد کرد که در غير اين صورت تحريم جديد اعمال مي‌کنيم چه خواهيم کرد؟ باز هم به نقطه‌اي خواهيم رسيد که حال در آن هستيم اگر با فشار ترکيه را از بازگرداندن اورانيوم ما منع کرد چه مي‌کنيم؟ در آن صورت که خيلي هم محتمل است روابط دوستانه ما با يکي از همسايگان مهم ما را نيز اسيب مي‌زند.
• ترکيه و برزيل براي اجراي صحيح بيانيه تضمين داده‌اند اين کفايت نمي‌کند؟ که تمامي اعضاي NPT از جمله گروه وين امضا داده‌اند که بدون احتياج به مبادله يک طرفه اورانيوم غني شده براي مصارف علمي و غيرتسليحاتي مانند رآکتور اتمي تهران را تأمين کنند و تا چند سال پيش هم انجام مي‌شود. مگر آنها به امضاي خود باقي ماندند؟ حال ما ترکيه و برزيل را هم احتمالا از دست مي‌‌دهيم.
• من نظر خودم را مي‌گويم و نمايندگان خودشان بايد تصميم بگيرند. البته اصل 77 قانون اساسي چنين موافقتنامه‌هايي را پس از تصويب مجلس قابل اجرا شمرده است. ديروز يکشنبه‌ 25 ارديبهشت ماه در مجلس يک بيانيه آ‌ماده امضا شدکه جمع آوري امضاها به سه شنبه موکول شد. مضمون بيانيه اين است که درباره اصل مبادله سوخت از دولت حمايت شده ولي چند شرط قائل شده است. اول آنکه مبادله با ارسال بخشي از نياز ما توسط غربيها در اول کار و انتقال معادل آن از طرف ما صورت گيرد.
• دوم اين کار در چند مرحله انجام گيرد نه يکباره تا پايبندي کشورهاي سلطه‌گر اتمي آزموه شود و دست ما يکباره خالي شود. سوم شرط مقدمات انجام مبادله اين باشد که اولا تمام تحريم‌هاي گذشته متوقف شود تا محدوديت‌هاي مالکي، تجاري و سرمايه‌گذاري براي ايران برطرف گردد تا حق غني سازي اورانيوم براي ايران مجددا به امضاي غربيها برسد و ثالثا غربيها به تعهدشان در NPT براي ساخت نيروگاه با ايران همکاري کنند.
• فکر مي‌کنم مجلس وارد ماجرا شود و اين شروط را الزامي کند. البته قدم اول اين است که رئيس جمهور محترم که در سياست خارجي اهل ايستادگي و منطق است در مجلس حاضر شود و در جلسه غيرعلني به نمايندگان ملت توضيح دهد که چرا چنين تصميم عجيبي اتخاذ شده است. بقيه راه پس از آن بايد تعيين گردد.
• البته تا همين جا اين پيام به غربيها منتقل مي‌شود که فشار آنان نه فقط در دولت خاتمي مؤثر افتاد، بلکه در احمدي نژاد هم مي‌تواند مؤثر باشد. اين يک خسارت است. خدايي ناخواسته اگر اين بيانيه اجرا شود، وزن ترکيه را در معادلات منطقه‌اي بالا مي‌برد و وزن ما را کاهش مي‌دهد و به دليل عضويت ترکيه در ناتو اگر مناسبات ما با ترکيه آسيب ببيند از اين حيث نيز ما ضرر کرده‌ايم.