بدغذايي كودكان ناشي از حس استقلال‌طلبي است
كارشناس اداره بهبود تغذيه وزارت بهداشت با بيان اين كه «بي‌اشتهايي يا بدغذايي كودك يكي از مشكلات جدي تغذيه‌اي است، گفت:عوامل گوناگوني مانند عادت‌هاي خانواده و آموزش‌هايي كه كودك در خانواده فراگرفته است، بر اشتهاي كودك تأثير مي‌گذارند.
مينا مينايي در گفت‌وگو با خبرنگار شهر با بيان اين كه «بي‌اشتهايي يا بدغذايي كودك يكي از مشكلات جدي تغذيه‌اي است، چون ممكن است منجر به سوءتغذيه شود»، اظهار كرد: فقط گرسنگي نيست كه كودك را بسوي غذا مي‌كشاند و يا فقط سير بودن موجب دوري از غذا نمي‌شود.
وي درباره تغذيه كودكان بدغذا افزود: بسياري از والدين از بي‌ميلي به غذا و كم‌اشتهايي كودكان خود در رنج هستند، اما بايد توجه داشت كه استقلال‌طلبي و رشد ذهني يكي از شاخص‌هاي اصلي دوران كودكي است كه با ايجاد تغييرات شخصيتي در اين دوران نسبت به سنين پايين‌تر همراه است.
وي خاطرنشان كرد: اين مسأله مي‌تواند با ايجاد روحيه استقلال‌طلبي در كودكان موجب بي‌نظمي در عادات غذايي آنها شود و البته منكر آن هم نيستيم كه امروزه تغذيه كودك خيلي آسان نيست.
مينايي افزود: ممكن است كودكان نوپا يا پيش‌دبستاني، يك غذا را سه روز پياپي بخورند و روز چهارم از خوردن آن خودداري كنند و حتي حاضر به چشيدن آن هم نشوند كه اين مسأله نشان‌دهنده نداشتن يك الگوي غذايي مشخص در اين كودكان است و ناشي از حس استقلال‌طلبي و ميل به انتخاب غذا از سوي كودكان است.
اين كارشناس تغذيه به نقش رفتار مادر در شكل‌گيري عادات غذايي كودك به منظور كاهش مشكل بدغذايي كودكان، اشاره كرد و گفت: بر اين اساس توجه به برخي نكات تغذيه‌اي در غذا دادن به كودكان بدغذا و كم اشتها ضروري است؛ از آن جمله كودك براي خوردن بايد احساس گرسنگي كند و در اين رابطه فعاليت پيش از غذا، مصرف نكردن شيريني، شربت و مايعات شيرين در بين وعده‌هاي غذايي و خواب‌آلوده نبودن به اين امر كمك مي‌كند.
مينايي با تأكيد بر اين كه «از غذاهاي مورد علاقه كودكان بايد استفاده شود»، تصريح كرد: البته اين درحاليست كه در دادن غذا به كودك بايد صبور بود و هنگام غذا دادن به كودك با او صحبت و او را به خوردن غذا تشويق كرد.
وي ادامه داد: زمان خوردن غذا را مي‌توان با ابراز محبت براي كودك لذت‌بخش كرد و در زماني كه كودك با علاقه غذا مي‌خورد، مي‌توان از او تعريف و تمجيد كرد.
اين كارشناس تغذيه با بيان اين كه «غذاي كودك را بايد به روش‌هاي مختلف همچون دادن غذاي جديد، تغيير در تركيب غذاها، مزه، بافت، نحوه طبخ، تزيين غذاها به شكل حيوانات، گل و عروسك و استفاده از بشقاب‌هاي رنگين متنوع كرد»، اظهار كرد: در صورت امتناع از غذا، مي‌توان آن را با غذاي مورد علاقه‌اش مخلوط يا آن را در فرصتي ديگر امتحان كرد.
وي همچنين توصيه كرد: سفره غذاي كودك در محيطي تميز، آرام، دوستانه، راحت، مطمئن و همراه با ديگران باشد و ساعات برنامه غذايي كودك متغير نباشد؛ بايد فاصله زماني بين مصرف ميان وعده را با وعده اصلي رعايت كرد.
مينايي با بيان اين كه «در زمان غذا خوردن، كودك نبايد خيلي گرسنه يا خيلي خسته باشد»، تأكيد كرد: بايد اجازه داد كودك خود در مورد سير شدنش تصميم بگيرد؛ اگر در يك وعده مقدار كمتري غذا بخورد مسلم در وعده ديگر جبران خواهد كرد.
به گفته وي، غذاها را نبايد خيلي زود و براساس تمايل كودك عوض كرد. براي خوردن غذا جايزه درنظر گرفته نشود؛ ضمن اين كه نبايد انتظار داشت كودك خيلي تميز و مرتب مطابق با خواسته شما غذا بخورد. ريخت و پاش غذا و پرت كردن غذا را مي‌توان با ملايمت و بتدريج محدود كرد.