گذشت زمان موجب مي‌شود تا نويسنده و مخاطب از برخورد احساسي با موضوعي چون جنگ دوري كنند و به شرح حقايق بپردازند.
«شهريار زماني» نويسنده دفاع مقدس در گفت‌وگو با خبرنگار شهر با بيان اين مطلب گفت:روزگاري نويسندگان و فيلمسازان ما بر اثر هيجانات ناشي از جنگ و دفاع مقدس،دچار افراط و تفريط بودند؛براي مثال،رزمندگان را افرادي فرا واقعي و دست نيافتني جلوه مي‌دادند و عراقي‌ها را،انسان‌هايي نادان و درمانده تصوير مي‌كردند،اما حالا سال‌ها از آن روز گذشته و زمان،داور خوبي‌ست تا ما را به حقيقت ماجرا برساند.
وي سياست‌زدگي را يكي ديگر از آفات دفاع مقدس دانست و افزود:متاسفانه گاهي دفاع رزمندگان ايراني از آب و خاك و ناموس و شرفشان را با سياست،در مي‌آميزند.به اين معني كه روزگاري دولتمردان،ارتباط خوبي با دولت عراق نداشتند و سربازان عراقي را قاتل بالفطره نشان مي‌دادند،اما حالا در بعضي فيلم‌ها آن‌ها را انسان‌هايي نشان مي‌دهند كه وادار به جنگ با ايراني‌ها شده‌اند كه البته اين تصوير در ارتباط با بعضي سربازان عراقي،واقعيت دارد اما آن چه مهم به نظر مي‌رسد اين است كه هنرمندان،صرف نظر از همه فراز و فرودهايي كه در سياست هست به تاريخ و دفاع مقدس بپردازند.
زماني هم پرداختن به تاريخ جنگ را ضروري دانست و هم حواشي آن را و گفت:اين دو هيچ منافاتي با يكديگر ندارند.جنگ هشت ساله ايران و عراق،بخشي از تاريخ ماست كه تا اسناد،مدارك و شواهد زنده از ياد نرفته اند،بايد مستندنگاري شود از طرف ديگر پرداختن به حواشي هم ضروري است.چگونه مي‌توان از مادري كه تنها فرزند خود را از دست داده يا دختري كه پدرش را نگفت؟ چطور مي‌توان جانبازان جنگ تحميلي را با اين همه دردو رنج ناديده گرفت؟!
او قالب داستان را روش مناسبي براي بيان هنرمندانه آن چيزي دانست كه در دوران جنگ تحميلي اتفاق افتاده است،البته اگر برپايه مستندات استوار باشد.ضمن اين كه خود موضوع دفاع مقدس،جذابيت‌هاي فراواني دارد كه نبايد ناديده گرفته شود.براي مثال،از خودگذشتگي،فداكاري،جنگ با دشمن و...مولف‌هايي است كه اگرچه كمرنگ شده‌اند اما تاريخ مصرف ندارند و در روزگار فعلي،مخاطبان را بيش از گذشته جذب مي‌كنند.
