خشكي درياچه بختگان نابودي محيط زيست منطقه
با خشك شدن درياچه بختگان اقليم منطقه تغيير كرده و حيات وحش آن نابود مي‌شوند.
مسعود كوچ‌مشكيان، مديركل محيط زيست فارس در گفت‌وگو با خبرنگار "شهر" گفت: در سال‌هاي اخير به دليل خشكسالي‌هاي پياپي و كمبود بارندگي، درياچه بختگان كاملاً خشك شده و پرندگان مهاجر كه پيش از اين دو تا سه ماه در تالاب بختگان اقامت داشتند و تخمگذاري مي‌كردند، ديگر در اين تالاب حضور ندارند.
وي گفت: حق‌آبه كم اين درياچه از سدهاي درودزن و سيوند كه بر روي رودخانه كر قرار دارند نيز در كنار كمبود بارندگي به خشك شدن درياچه بختگان كمك كرده است.
كوچ‌مشكيان برداشت بي‌رويه از چاه‌هاي آب شيرين اطراف درياچه را از ديگر دلايل خشك شدن درياچه بختگان دانست و اظهار كرد: البته در حال حاضر وزارت نيرو برداشت از چاه‌هاي غيرمجاز را كه عمدتاً توسط كشاورزان صورت مي‌گيرد، تحت كنترل قرار داده است.
او افزود:با سازمان آب منطقه‌اي مذاكراتي در خصوص افزايش حق‌آبه درياچه بختگان از رودخانه كر و يا ايجاد بارندگي در اين اكوسيستم داشتيم و در صورتي كه شرايط جوي مناسب باشد تا حدودي وضعيت تالاب بهبود خواهد يافت.
كوچ‌مشكيان با اشاره به شوره‌زار بودن درياچه بختگان گفت: نوسانات بادي در اين منطقه منجر به پخش نمك‌ها در زمين‌هاي كشاورزي اطراف و كاهش حاصلخيزي آنها شده است.
صادق‌زاده، كارشناس محيط زيست نيز در اين باره به خبرنگار "شهر" گفت: با خشک شدن درياچه بختگان، پرندگان مهاجر و کوچ کننده هم ديگر به سوي بختگان نيامده و در نتيجه اکوسيستم بهم خورده و کوير، مهمان ناخوانده، به منطقه شده است.
او افزود: در حال حاضر پيوستگي ميان دو درياچه طشک و بختگان براي هميشه از بين رفته و نتيجه آن خشک شدن درياچه بختگان و پس از آن درياچه طشک است، زيرا شوري درياچه طشک به 1200 واحد رسيده‌است که حدود 4 برابر سال‌هاي پرآب گذشته است.
به گفته صادق‌زاده، چاه‌هاي پيرامون درياچه، نخست شور (همانگونه که برخي از آنها هم اکنون شده‌اند) و پس از آن تلخ خواهند شد (يعني زه درياچه را خواهند کشيد). بدين ترتيب آب موجود نه تنها ديگر کوچکترين سودي براي کشاورزي نخواهد داشت بلکه در آينده موجب ناباروري زمين‌هاي کشاورزي هم خواهد شد که گاهي براي بازيافت آنها چندين ده سال لازم است.
او اضافه كرد:از سوي ديگر، با خشکي درياچه، ديگر بخار آبي از درياچه برنخواهد خواست و در نتيجه محصولات کوهي نيريز و استهبان (به ويژه انجير و بادام) به شدت کاهش خواهد يافت.
به اعتقاد صادق‌زاده، روي ديگر فاجعه، زمين‌هاي شوره‌زاري است که به جاي درياچه به چشم مي‌خورد و با وزش هر نسيمي، نمک‌هاي آن همچون پرده‌اي بر روي زمين‌هاي کشاورزي کشيده مي‌شود و حتي اگر آبي از چشمه‌سارها براي زمين‌ها باقي مانده باشد، ديگر زمين‌هاي شوره‌زار استعداد چنداني براي شکوفايي ندارند. گذشته از اين، نمک‌هاي بادآورده براي تندرستي انسان‌هاي ساکن اطراف و جانوران اهلي و وحشي هم زيان‌آور است و بيماري‌هاي پوستي، ريوي و چشمي افزايش مي‌يابد.
درياچه بختگان در 160 کيلومترى شيراز و 70 کيلومترى غرب شهرستان نيريز واقع شده است. اين درياچه دومين درياچه بزرگ و چهارمين تالاب ايران به شمار مى‌آيدو آب آن شور است. درياچه بختگان به گونه اى انحنادار(U شکل) با راستاى شمال باختر جنوب خاور، کوه‌هاى پيچگان را در بر دارد. بخش شمالى اين درياچه با نام درياچه طشک و بخش جنوبى آن با نام درياچه بختگان معرفى شده است، بخش شمال باخترى اين دو درياچه محل اتصال و لولاى آنها بوده که بطور معمول در تمام فصول آبدار است، اين در حاليست که بازوهاى شمالى و جنوبى آن در فصول گرم، خشک و کفه‌هاى نمکى را تشکيل مى‌دهند.
اين درياچه زيستگاه زمستانه پرندگاني است که از روسيه و دشتهاي سيبري به ايران مهاجرت مي‌کردند (مانند فلامينگو، درنا، کبوتر دريايي، آب‌چليک، مرغابي و غاز) که همگي در حفظ بوم‌ساختار و محيط زيست نقش بسيار ارزنده‌اي داشتند. درياچه بختگان، باعث افزايش رطوبت هوا مي‌شد و به علت بلند بودن ارتفاع کوه‌هاي پيرامون نيريز، رطوبت حاصله در هواي همان منطقه باقي مانده و باعث ثمردهي درختان انجير، بادام، رز و زيتون در کوه‌ها مي‌شد.