تابناک نوشت:
تلاش براي تشکيل «دولت فدراتيو عربي» با جعل نام خليجفارس!
اين طرح که ادعا شده است براي تقويت امنيت و همچنين بقاي کشورهاي کوچک عربي حاشيه خليج فارس داده شده با واکنشهاي مثبت و منفي در ميان تحليلگران عرب روبهرو شده است؛ اما نکته اصلي فارغ از ارزيابي تشکيل کشوري واحد و فدرالي از کشورهاي ذرهاي عربي حاشيه خليج فارس، برگزيدن نام جعلي خليج فارس براي اين کشور فدرالي فرضي است...

در حالي که توهين و بي احترامي به هويت ايرانيان و تاريخ خليج فارس از سوي دولتهاي عربي، هر روز ابعاد گستردهتري به خود ميگيرد، در سکوت توجيه ناشدني دستگاه ديپلماسي ايران، کشورهاي عربي حوزه خليج فارس در حرکتي جديد، در تلاشند تا يک دولت فدراتيو را با نام جعلي براي خليج فارس با اتحاد کشورهاي عضو شوراي همکاري خليج فارس ايجاد کنند.
به گزارش «تابناک»، در روزهاي گذشته، يک استاد علوم سياسي دانشگاه کويت و نماينده سابق پارلمان اين کشور به نام «عبدالله نفيسي» در پيشنهادي گستاخانه، خواستار يافتن فرمولي براي ايجاد يک دولت متحد يا فدراتيو متشکل از کشورهاي عربي عضو شوراي همکاري خليج فارس شده و نگراني خود را نسبت به احتمال انقراض برخي کشورها به جز پادشاهي سعودي، يمن و عمان ابراز داشته بود.
پايگاه خبري «العربيه» که پيگير و دامن زننده به اين طرح است، نوشت: اين طرح براي تقويت امنيت و همچنين بقاي کشورهاي کوچک عربي حاشيه خليج فارس داده و در آن فرمولي براي ايجاد يک دولت متحد يا فدراتيو متشکل از کشورهاي عربي عضو شوراي همکاري خليج فارس ارايه شده است.
اين طرح که براي آن داده شده تا به زعم اين کشورها، با ايجاد اين کشور متحد با نام مجعول، هم نام جعلي براي خليج فارس با ابعاد گستردهتر از پيش به کار گرفته و به گمانشان به رسميت شناخته شود و هم با وحدت پولي و الغاي مرزها و برپايي يک سيستم فدرالي با ويژگي وحدت نظامي، توان رويارويي با ايران را براي خود افزايش دهند، با واکنشهاي مثبت و منفي در ميان تحليلگران عرب روبهرو شده است؛ اما نکته اصلي فارغ از ارزيابي تشکيل کشوري واحد و فدرالي از کشورهاي ذرهاي عربي حاشيه خليج فارس، برگزيدن نام جعلي خليج فارس براي اين کشور فدرالي فرضي است.
پيشنهاد تشکيل کشور متحد عربي با نام جعلي براي خليج فارس، در حالي صورت ميگيرد که کشور ايران به دليل پيشينه تمدن و تاريخ چند هزار ساله خود، توان و پتانسيل بسياري براي تأثيرگذاري بيش از پيش در حوزه نفوذ فرهنگي خود هم در آسياي ميانه هم در آسياي جنوبي، هم در قفقاز و هم در خليج فارس را دارد.
با اين حال، متأسفانه با استفاده نکردن ايران از اين پتانسيل بالقوه و جدي نگرفتن خواست ملي ايرانيان در موضعگيري قاطعانه در برابر دولتهاي عربي، عرصه براي تاخت و تاز اين کشورها عليه تاريخ و هويت ايراني منطقه و از جمله خليج فارس فراهم آمده است.
در اين ميان، اين پرسش مطرح ميشود که آيا به جاي پيشنهاد کاملا نامعقول و غيرمنطقي عضويت ايران در اتحاديه عرب ـ که پيشتر از سوي برخي مطرح و با واکنش قاطع و منفي مردم و طيفهاي گوناگون سياسي داخل و خارج کشور روبهرو شد ـ زمان تشکيل اتحاديه منطقهاي يازده کشور همفرهنگ و همتاريخ حوزه فلات ايران که نام اتحاديه نوروز هم براي آن پيشنهاد شده، فرا نرسيده است؟
ترديدي نيست، با ايجاد کشور فدراتيو عربي با نام تحريف شده براي خليج فارس ـ که البته با توجه به اختلافات ريشهاي کشورهاي عربي با يکديگر همانند مشکلات ميان قطر و امارات با عربستان و يا کويت با عراق، تقريبا غير ممکن است ـ دامنه تهديدهاي ضدايراني ابعاد بسيار پرخطر و پيشبيني ناشدني را به همراه خواهد داشت، با اين حال، آيا زمان آن نيست در برابر توطئههاي گسترده عربي براي تحريف و هويتزدايي از منطقه خليج فارس، نمايندگان ملت ايران با گرفتن تصميم تاريخي، گامي اساسي در تشکيل اتحاديه کشورهاي مستقل همتبار و همفرهنگ بردارند تا بتوانند هم قدرت و شکوه و توان تاريخي و هژموني قدرت منطقهاي و فرامنطقهاي ايران را احيا و هم ابتکار عمل ديپلماتيک را از کشورهاي عربي به ايران منتقل کنند؟
و سرانجام اينکه دستگاه ديپلماسي کشورمان با خود نميانديشد که دليل اين همه گستاخي و گارد تهاجمي کشورهاي عربي، احيانا ناکارآمدي استراتژيهاي ما در قبال کشورهاي ذرهاي حاشيه خليج فارس است؟!