ديگر ترديدي وجود ندارد...
ديابت خطر پيشرفت آلزايمر را تا 3 برابر افزايش مي‌دهد
گروهي از دانشمندان دريافته‌اند كه ارتباط مستقيمي بين بيماري‌هاي قندي و افزايش احتمال ابتلا به بيماري آلزايمر وجود دارد، بطوري كه در جريان يك پژوهش مشخص شد: بيماران مبتلا به بيماري ديابت 65 درصد بيش از افراد عادي در معرض مبتلا شدن به آلزايمر هستند.
گزارش اين تحقيقات كه ماه مي سال 2004 ميلادي در «جورنال آرشيو نورولوژي» منتشر شد، در حالي بود كه شايد محققان خيلي مكانيزم اين رابطه را بخوبي درك نكرده بودند!
اما به هر روي، آنچه مسلم بود اين كه: احتمال ابتلا به هر دوي اين دو اين بيماري‌ها يعني ديابت و آلزايمر با افزايش سن بالا مي‌رود.
بر اين اساس پژوهشگران كار را تمام‌شده ندانستند و در ادامه تحقيقات خود احتمال ابتلاي سالمندان 69 تا 75 ساله مبتلا به ديابت به بيماري آلزايمر را حداکثر 3 برابر افراد سالمندي عنوان كردند که به ديابت مبتلا نيستند!
گزارش اين تحقيقات جولاي 2009 از سوي پايگاه اطلاع‌رساني سلامتيران با عنوان "رابطه اسرارآميز ديابت و آلزايمر" منتشر شد و بر اين اساس تحقيقات پژوهشگران آمريکايي نشان داد که فعاليت ذهن با افزايش ميزان قندخون در مغز کاهش مي‌يابد.
بررسي‌هاي فراوان نشان داده است كه در هر دو بيماري، سلول‌هاي بدن نسبت به انسولين مقاوم مي‌شوند. نقش اصلي اين هورمون که از پانکراس ترشح مي‌شود، وارد کردن قند و ديگر موادغذايي به درون سلول‌هاست، اما در اين دو بيماري هورمون انسولين براي گيرنده‌ها در سلول‌ها شناخته شده نيست؛ به عبارت ديگر کليه نمي‌تواند قفل سلول را بگشايد و قندي که وارد سلول نشده در خون به حرکت مي‌افتد، در حالي که سلول‌ها گرسنه‌اند.
طبق يافته‌هاي بدست آمده، قابليت‌هاي ذهني در افراد مبتلا به ديابتي که قند خونشان را کنترل مي‌کنند، بهتر است. در حقيقت هورمون انسولين مصرف گلوکز را در برخي نواحي مغزي و فعاليت‌هاي ذهني افزايش مي‌دهد و مصرف آن در افراد سالم سبب افزايش حافظه و هوش در عرض 30 دقيقه مي‌شود. تزريق مدام و هر روزه آن نيز مي‌تواند سبب بهبود کم حافظه طولاني‌مدت شود.
به اين ترتيب در حالي كه در طول دهه گذشته پژوهش‌هاي زيادي پيرامون رابطه ديابت و ابتلا به آلزايمر انجام شده، اكنون ديگر ترديدي در اين باره وجود ندارد و ارتباط موجود ميان ديابت و آلزايمر(دمانس) قابل انکار نيست، به طوري که نتيجه بسياري مطالعات حاكي از آنست که خطر زوال شناختي و دمانس را افزايش مي‌دهد.
بر اين اساس با استناد به اظهارات دکتر شادي کلاهدوزان كه در يادداشتي با عنوان "شربتي به تلخي آلزايمر"
نگاهي به ارتباط موجود ميان ديابت و دمانس داشته و در اين باره تأكيد كرده است كه ديابت نه تنها خطر دمانس را افزايش مي‌دهد، بلكه درحقيقت ميزان پيشرفت آن را نيز تا 2 تا 3 برابر افزايش مي‌دهد.
در هر حال بنظر مي‌رسد که جلوگيري يا کنترل ديابت مي‌تواند در فرآيند ابتلا به آلزايمر به موازات افزايش سن تأثير بسزايي داشته باشد و در اين رابطه رژيم غذايي سالم و ورزش منظم از اجزاي ضروري در پيشگيري از ديابت است.