سازمان بهداشت جهاني گزارش داد: سالانه يك ميليون نفر به دليل خودكشي جان خود را از دست ميدهند كه بهطور متوسط معادل خودكشي يك نفر در هر دو دقيقه است.
به گزارش خبرنگار شهر، طي چهار دهه گذشته، ميزان خودكشي افراد در جوامع مختلف با طبقات متفاوت فرهنگي و اقتصادي و غيره بيش از 60 درصد افزايش يافته است و تخمين زده ميشود تا سال 2020 ميلادي اين ميزان به يك ميليون و 500 هزار نفر برسد.
در گزارش سازمان بهداشت جهاني، همچنين اين موضوع ذكر شده است كه ميزان خودكشي، خودسوزي و انواع ديگر خودكشيها در مقايسه با ميزان مرگهاي ناشي از جنگ و سوانح رانندگي، هوايي و غرق شدن بيشتر شده است.
گفتني است، از طرفي افراد در هر سني مستعد خودكشي هستند كه البته اين موضوع به جامعه، سطح فرهنگي و اقتصادي خانوادهها و مسايل ديگري بستگي دارد.
گفته ميشود، مردان بيشتر از زنان خودكشي موفق ميكنند، اما تعداد زناني كه اقدام به خودكشي ميكنند بيشتر مردان است كه البته اين دسته از زنان تنها براي جلب توجه اقدام به خودكشي ميكنند و واقعا قصد مردن ندارند.
همچنين جوانان بيش از افراد مسن به خودكشي اقدام ميكنند؛ تا جايي كه در مورد افراد زير 25 سال، از هر سه مرگ يكي به دليل خودكشي بهوقوع ميپيوندد.
در ادامه گزارش سازمان بهداشت جهاني آمده است: تفاوتهاي فرهنگي، نگرش و قضاوت در مورد خودكشي كه عامل مرگ و مير بسياري است باعث ميشود تا در اكثر مناطق اين كره خاكي مرگهايي كه با خودكشي صورت گرفته است به صورت نادرستي گزارش داده شود. به همين دليل نميتوان رقم دقيق خودكشيها را به عنوان مثال در كشورهاي آسيايي كه با 60 درصد بالاترين ميزان خودكشي را از آن خود كرده است، اعلام كرد.
با اين حال، با شناسايي افرادي كه به بيماريهاي روحي و رواني با خطر بالا دچارند و افرادي كه پيش از اين هم اقدام به خودكشي كرده و نمردهاند و يا آن دسته از افرادي كه فكر خودكشي را در سر خود ميپرورانند، به كاهش نرخ خودكشيها در جوامع مختلف كمك كرد.
اين گزارش به مناسبت دهم سپتامبر، روز جهاني مبارزه با خودكشي منتشر شده است؛ روزي كه از سال 2003 با اين عنوان نامگذاري شده و موضوع همايش سال 2009 سازمان بهداشت جهاني در اين زمينه بررسي نحوه جلوگيري از خودكشي در فرهنگهاي مختلف بوده است.