يافتههاي يك پژوهش نشان داد:
متوسط بعدخانوار در تهران طي يك دهه به طور چشمگيري کاهش يافته است / جمعيت سالمند درپايتخت بيشتر ازساير شهرها است
يافتههاي يك پژوهش که بر اساس سرشماري سالهاي 1375 تا 1385 صورت گرفته نشان ميدهد در منطقه22 تهران به ازاي هر 100 زن 183 مرد و در منطقه 3 تهران که در نقطه مقابل اين نسبت جنسيتي قرار دارد به ازاي هر 100 زن 92 مرد ساکن ميباشد .

به گزارش شهر، براساس يك پژوهش انجام شده در اداره کل پژوهش و توسعه معاونت امور مناطق شهرداري تهران، طي سالهاي 1375 تا 1385 جمعيت شهر تهران 5/15 درصد افزايش داشته و حدود يک ميليون نفر به جمعيت آن اضافه شده است اين در حالي است که افزايش جمعيت کشور در اين فاصله 4/17 درصد بوده است. بيشترين افزايش جمعيت متعلق به منطقه 22 است كه طي 10 سال (1375 تا 1385 )حدود 2 برابر شده است.

همچنين در اين فاصله زماني منطقه يك تهران، 52 درصد افزايش جمعيت داشته است كه احتمالاً برجسازيهاي فراوان در اين منطقه عامل اصلي اين تحول است. اما از نظر شدت تراكم جمعيت، منطقه 10 در رتبه اول قرار ميگيرد.

يافتههاي ديگر اين پژوهش که بر اساس سرشماري سال 1385 انجام شده است نشان ميدهد كه بُعد خانوار در تهران طي دهه مذكور كاهش چشمگيري يافته و از متوسط 07/4 نفر در هر خانوار به 44/3 نفر تنزل يافته است، اما تفاوت مناطق مختلف تهران از حيث اندازه بُعد خانوار با يکديگر كمتر شدهاست.

به لحاظ نسبت جنسي بين مناطق مختلف تهران تفاوت قابل توجهي ديده ميشود به طوري كه اين شاخص در سال 1385 در منطقه 3 به زير يک رسيده يعني تعداد زنان در اين منطقه بيشتر از مردان هستند(به ازاي هر 100 زن 92 مرد در منطقه ساکن است) در حالي كه منطقه 22 با افزايش فراوان اين شاخص روبرو بوده به طوري كه به رقم 83/1 رسيده است يعني به ازاي هر 100 زن در اين منطقه 183 مرد در آنجا زندگي مي کند. افزايش اين شاخص در منطقه 22 ميتواند ناشي از مهاجرت افراد مجرد به اين منطقه باشد.

نسبت كودكان به كل جمعيت در تهران در سال 1385 در مقايسه با سال 1375 حدود 30 درصد كاهش نشان ميدهد، منطقه 19 بيشترين نسبت كودكان به جمعيت را دارد، در مقابل نسبت كودكان به جمعيت در مناطق 6 و 3 نصف ميزان اين شاخص در منطقه 19 است.
يافتههاي ديگر اين پژوهش نشان ميدهد كه سهم جمعيت نوجوانان از كل جمعيت در سال 1385 در مناطق تهران تغييرات عمدهاي كرده است. تمامي مناطق جنوبي شهر تهران شامل مناطق 19، 18، 20 و 15 بالاترين نسبتها را در اين مورد دارند در مقابل مناطق 3، 6 و 2 داراي كمترين نسبت جمعيت نوجوانان هستند.

جمعيت سالمندان در تهران طي دهه 1375 تا 1385 نسبت به ساير نقاط كشور افزايش بيشتري داشته است. همچنين در سال 1385 مناطق 6 و 3 بيشترين سهم جمعيتي سالمندان را دارند كه بعضاً به دليل مهاجرتهاي فرزندانشان به خارج و پايين بودن زاد و ولد و نيز بالاتر بودن اميد به زندگي در اين مناطق است. اما در مجموع تفاوت ميان مناطق تهران به لحاظ نسبت جمعيت سالمند طي دهه مذكور كمتر شده است.
