از نشاط سازي مدارس تا نصب دوربين
نصب دوربين مدار بسته در مدارس با تصميم شوراي عالي اموزش و پرورش قانوني شد. اين موضوع از زمان بحث تا کنون موافقان و مخالفاني داشته است . اين ياداشت نگاهي دارد به ديد گاه موافقان و مخالفان و تاثيرات اين قانون در امر تعليم و تربيت.

دبير شوراي عالي آموزش وپرورش در حالي خبر از قانوني شدن نصب دوربين در مدارس ميدهد كه از زمان طرح آن تا کنون با واکنش هاي گوناگوني همراه بوده است .
موافقان نصب دوربين ، با چشم بستن به محروم ماندن کلاس هاي درس از تکنولوژي آموزشي روز دنيا ، از دوربين مداربسته به عنوان تکنولوژي هزاره سوم ياد کرده و بر ورودش به مدارس تا کيد دارند .
گروهي از اين موافقان مي گويند: با هر رسانه اي که آموزش وپرورش را در دستيابي به تعليم و تربيت اسلامي جلو ببرد موافقيم .دسته اي هم دوربين مدار بسته را با ناظم مدرسه مقايسه کرده و موافق امدنش به مدرسه ها بوده اند .
مخالفان هم گفته بودند که : به جاي نصب دوربين اقدامات فرهنگي را گسترش دهيد.
معاون وزير پيشين آموزش وپرورش گفته بود : «قرار نيست که در مدارس کار پليسي انجام دهيم که بخواهيم دوربين نصب کنيم و به نظر من اين عمل اشتباه است.اگر در کشورهاي اروپايي و آمريکايي دوربين مدار بسته نصب مي کنند، به اين علت است که دانش آموزان به سلاح مجهز اند و امکان قتل وجود دارد در حاليکه دانش آموزان ما دين محور و اخلاق مدار و مسلمان هستند.»
حاجي بابايي وقتي وزير شد همه ي معلم ها را وزير آموزش و پرورش ناميد و بر مشارکت انان در تصميم گيريها تاکيد کرد .
اينکه به مديران مدارس اجازه داده مي شود تا در مکانهاي حساس و خطرناک مدارس دوربين نصب کنند آيا بر مبناي خواست و ديدگاه معلمان وتامين نظر انان است ؟
اگر بر اساس گفته هاي اقاي نويد ادهم هدف از نصب دوربين در مدارس ازمنظر حفاظت از اموال و راهروهايي که امکان لغزش و آسيب رساني فيزيکي به دانش آموزان باشد. اين پرسش همزمان مطرح است که آيا ميزان سرقت از مدارس و آمار تلفات در راهروها و راه پله ها تا اين حد بحراني شده که بايد با دوربين کنترل شود ؟
به نظر مي رسد با وجود سخن هاي زياد حاجي بابايي در خصوص مشار کت معلم ها در تصميم گير ي ها ، در آموزش و پرورش همچنان معلمان حلقه ي گمشده ي اتخاذ تصميم ها هستند و کما في السابق بجز معلم ها ، همه صاحب نظرند و طرف مشورت قرار مي گيرند و مجال ابراز ديدگاه و راي دارند. امري که متاسفانه در آموزش و پرورش ما تبديل به يک قاعده و اصل ريشه دار شده است.
با تمام اين تفاصيل نگارنده با نصب دوربين در مدارس مخالف است زيرا :
1- اين طرح با سياست هاي وزارت محترم مبني برشاداب سازي مدارس در تضاد است. چگونه ممکن است از يک سو به دنبال حصارکشي و محرم سازي مدارس دخترانه باشيم تا محيط مدرسه براي آنها راحت، شاداب و جذاب باشد، از طرف ديگر ناظر و نگهباني مجازي براي آنها بگذاريم که لحظه يي از آنها چشم برندارد و بيم آن مي رود اطلاعات آن به بيرون و افراد غيرمسوول هم درز کند.
2- فضاي مدارس به لطف پاکي و نجابت و تلاش معلمان و فرهنگيان فضايي نا سالم و بحراني نيست و عموم دانش آموزان چونان فرشته ها بي آلايش و پاک اند و تاکنون هيچ نهاد اجتماعي فضاي حاکم بر مدارس را از نظر ناامني و ارتکاب بزه و سرقت از مدارس و اسيب ديدن دانش آموزان بحراني اعلام نکرده است که ناچار باشيم روش هاي پليسي را جايگزين اقدامات فرهنگي کنيم.
3- کسري بودجه، کمبود سرانه، نبود تجهيزات کمک آموزشي چندرسانه يي و فقر کتابخانه يي و آزمايشگاهي مدارس بر کسي پوشيده نيست. اگر آموزش و پرورش پول و بودجه دارد ، آن را در موارد فوق و بهبود کمي و کيفي آموزش و پرورش دانش آموزان هزينه کند نه خريد دوربين و امنيتي کردن مدرسه،
4- مبنا و اساس تربيت اسلامي به صورت اخص و آموزش به صورت اعم نهادينه شدن اعتماد در روح و جان آدمي است. نصب دوربين، نظام آموزشي و به ويژه بعد پرورشي آن را مختل مي کند. دانش آموزان را به سمت خودسانسوري و تقويت روحيه فريبکاري و تظاهر به خوب بودن سوق مي دهد و مصنوعي شدن رفتار ها را نهادينه مي کند و موجب پنهاني شدن کج رفتاري ها و نا هنجاري ها و عقيم ماندن امر پرورش فضايل و خوبي ها مي شود. نصب دوربين در مدارس موجب مي شود مشکلات رفتاري و نا هنجاري هاي اخلاقي در کودکان و نوجوانان پنهان بماند و در روح و جان شان ريشه بدواند و فرصت هرس کردن آن توسط معلمان، مربيان و اوليا از بين برود و شناخت آن در زماني حاصل شود که ديگر خيلي دير شده است. به زعم بزرگان تربيت و تعليم هم پرورش انسان هاي خوب و درستکار با سيستم هاي حفاظتي و پليسي امکان پذير نيست.
نصب دوربين باعث مي شود بچه ها ياد بگيرند خودشان نباشند، استقلال معلم ها را زير سوال مي برد و همه چيز را در مدرسه اين بهشت کوچک روي زمين که هر خنده و گريه يي در آن واقعي است، غيرواقعي و رياکارانه مي کند و در درازمدت زمينه ساز آسيب هاي اجتماعي مي شود.
آقاي وزير کاش از ما مي پرسيدي تا مي گفتيم که : بگذاريد فرشته هاي بهشتي در بهشت کوچک شان روزي چند ساعت خودشان باشند، اشتباه کنند، تاوان پس بدهند و مواخذه شوند، بپرسند، راهنمايي شوند و براي هميشه ياد بگيرند.
اجازه دهيد ما به فرزندان تان نه تظاهر به خوبي که خوب بودن را ياد دهيم. شما هم به جاي تحميل هزينه هاي سرسام آور خريد ،نصب ، نگهداري وتجهيز اطاق كنترل اين دوربين ها و پليس بازي به گسترش روش هاي فرهنگي و بازسازي آموزش و پرورش و مدرسه و معلم ها فکر کنيد.
يادداشت از: رسول پاپايي