خبرآنلاين گزارش داد:
استاندار تهران: هر کس بگويد آب آلوده است مورد پيگرد قانوني قرار مي گيرد
بررسيهاي انجام شده نشان ميدهد نيترات آب مناطقي از تهران که از چاه تامين آب ميشوند واقعا بالاست.

در حالي که طي ماه هاي گذشته اخبار متعددي در خصوص آلودگي آب تهران منتشر شده و نگرانيهايي درباره مصرف آن براي شهروندان تهراني به وجود آورده بود، مرتضي تمدن، استاندار تهران گفت:" آب شرب تهران هيچ مشکلي ندارد و نبايد برخي آلودگي آبهاي سفرههاي زيرزميني را به آب شرب تهران ربط داد، و براي آنکه هر دستگاه و شخصي نتواند درباره آب تهران اظهار نظر کند و مردم را بيهوده نگران و مضطرب سازد، مصوب کرديم مسئولان قضايي از او دليل و مدرک مستند بخواهند و اگر نتوانست ادعاي خود را اثبات کند مورد پيگرد قانوني قرار ميگيرد."
اما دکتر ندافي، رييس مرکز سلامت محيط و کار وزارت بهداشت، روز گذشته اعلام کرد:" بررسيهاي انجام شده نشان ميدهد؛ نيترات آب مناطقي از تهران که از چاه تامين آب ميشوند (چاههاي منفرد و مجزا) واقعا بالاست. البته تعداد اين مناطق محدود است."
کارشناسان محيط زيست و بهداشت آب، با تاييد نظرات دکتر ندافي معتقدند وجود کارخانههاي صنعتي در اطراف تهران، استفاده از مواد سرطان زا در تصفيه آب، استفاده بيرويه از پودرهاي رختشويي و کودهاي شيميايي و فقدان سيستم فاضلاب از دلايل آلودگي آب پايتخت است.
وجود مواد سرطان زا به آب تهران
در حال حاضر به دليل کلر زني به آبهاي مصرفي ماده ديگري با عنوان تريهالومتان در آب شرب تهران وجود دارد که به عقيده کارشناسان گرچه مقدار اين ماده در حال حاضر زير حد مجاز است اما اين ماده سرطانزا بوده و در آينده مشکلاتي را به وجود خواهد آورد.
دکتر عليرضا پرداختي عضو هيأت علمي دانشکده محيط زيست دانشگاه تهران به خبر ميگويد: «اگر آبي که براي تصفيه به آن کلر ميزنند حاوي مواد آلي باشد - که اين مواد آلي ميتواند برگ پوسيدهاي در رودخانه يا ناشي از چاههاي فاضلاب زيرزميني که به رودخانه نشت کرده يا کودهاي شيميايي و طبيعي باشد - کلر با اين مواد آلي ترکيب شده و بر اثر ماندن آب در داخل لولهها ماده تريهالومتان به وجود ميآيد که اين ماده بسيار خطرناک و سرطانزاست و مطالعات اوليه ما نشان داده اين ماده در آب شرب تهران وجود داشته و ميتواند سرطانزا باشد. »
دکتر قدوسي استاد محيطزيست دانشگاه تربيت مدرس به خبر ميگويد: «70 درصد آب شرب تهران از سدهاي کرج، لار، لتيان و طالقان و 30 درصد از منابع آبهاي زيرزميني در تهران و اطرافش تأمين ميشود.»
او در ادامه ميافزايد: «بلافاصله بعد از ورود آب به تصفيهخانهها پروسه تصفيه بيولوژيکي (ميکروبزدايي) و فيزيکي (کدري آب و اجسام خارجي) انجام ميگيرد. اما کاري که در اين پروسه بسيار مهم است و در تصفيهخانههاي تهران انجام نميگيرد تصفيه مواد محلول در آب است که شامل نمک طعام، گچ، آهک و عناصر سنگين ميشود.»
نشت فاضلاب به آب آشاميدني
اين متخصص محيطزيست با اشاره به وجود عنصر خطرناک ازت در آب تهران ميگويد: «به دليل نقصان سيستم فاضلاب و وجود چاههاي جذبي در شهر، مواد شيميايي و فلزات سنگين مانند ازت در شويندهها، سوخت ماشينآلات سبک و سنگين و پسماندهاي صنعتي و. . . وارد سفرههاي آب زيرزميني شده و پس از استخراج در دسترس شهروندان قرار ميگيرد که بسيار خطرناک است.»
دکتر قدوسي در ادامه ميافزايد: «شهروندان به آلودگيهايي که تأثير آني دارد توجه نشان ميدهند و نسبت به آلودگي ازت که تأثيرش 15 سال بعد آشکار ميشود بيتوجه هستند اما به گفته پزشکان يکي از دلايل افزايش ابتلا به سرطان سينه در تهران وجود اين عنصر در آب شهر است.» دکتر اسماعيل کهرم استاد حوزه محيطزيست در دانشگاههاي تهران هم با اشاره به آلودگي آب تهران معتقد است: «آب تهران بيش از هر شهري به نيتراتها، نيتريتها و ازت آلوده است.»
اين کارشناس محيطزيست ميافزايد: «متأسفانه آب تهران نهتنها سالم نيست بلکه خطرناک است. آلودگي آب مناطق مختلف شهر تهران به ويژه 19 و 20 آنقدر شديد است که مصرف آن خطرناک است. در چنين شرايطي مسئولان وزارت نيرو، استانداري و مؤسسه استاندارد با ارائه آمارهاي خوشبينانه سعي ميکنند بخش مهمي از واقعيت را کتمان کنند.»
خطر پودرهاي رختشويي
دکتر علي رضا پرداختي ميگويد:« در حال حاضر در اين رابطه با مسئله آنزيمهايي که در پودرهاي رختشويي به کار ميروند مواجهيم؛ آنزيمهايي که به سرعت جذب خاک ميشوند و بسيار خطرناک هستند و مهمترين مشکل آلودگي آب تهران چون داراي سيستم فاضلاب نيستيم، چاههاي جذبي (چاههاي متداول دستشويي خانهها) است که به آلودگي سفرههاي زيرزميني دامن ميزنند. وقتي سطح آبهاي زيرزميني بالا ميآيد، آب وارد چاههاي جذبي شده و مقدار زيادي آمونياک را به صورت ترکيبهاي مختلف با خود وارد آب ميکند. افزايش مقدار آمونياک و ترکيبهاي آن مانند نيتريتها و نيتراتها، باعث بيماريهاي مختلف در بدن انسان، به ويژه کودکان تهراني ميشود. در چنين موقعيتي آيا بهتر نيست مسئولان بهداشت محيط و محيطزيست زودتر دست به کار شوند و از اين خطر بزرگ جلوگيري کنند؟ در حال حاضر مردم به سادگي انواع آلودگيها را پذيرفتهاند و ميپندارند در اين مقطع از زمان، زندگي با آلودگي آب، صدا، هوا و خطرات ناشي از آن طبيعي است غافل از آنکه اين مردم هستند که سرنوشت خود را تعيين ميکنند و طبق نياز خود از زندگي به هر آنچه که طلب ميکنند، ميرسند.»
دکتر بهروز بهزاد عضو هيأت علمي دانشگاه شهيدبهشتي با تأييد سخنان دکتر پرداختي به نقصان سيستم آبرساني و لولهکشي تهران اشاره ميکند و به خبر ميگويد: «لولههاي اين سيستم بسيار قديمي است و50 درصد از آزبست که مادهاي بسيار خطرناک و سرطانزاست استفاده شده است.»
او در ادامه ميافزايد: «موضوع استفاده از آزبست در لولهها و نشت و شکستگي و ايجاد فشار معکوس در آنها باعث ورود فاضلاب به سيستم آبرساني ميشود که سببساز آلودگيها و مشکلات عديده ميشود.»