افزايش جمعيت شهرنشين و واقعيت‌هاي پيش رو

به گزارش «شهر» از لوموند؛روند گرايش به شهرنشيني که از عصر نوسنگي آغاز شده بود، ا انقلاب صنعتي شکل خاربه خود گرف: بدين ترتيب شهر به محملي براي سازماندهي مجدد روابط اجتماعي  بدل شد. براي اولين بار در تاريخ بشر، سهم جمعيت ساکن در مناطق وسيع شهري در جهان بيش از جمعيت ساکن در روستاها شده است. بدين ترتيب اکنون بيش از 3.3 ميليارد نفر در شهرها زندگي مي کنند که بيش از 500 ميليون نفر آنها در ابرشهرهايي با بيش از 5 ميليون نفر جمعيت ساكنند. بر اساس ارزيابي سازمان ملل متحد، نسبت شهرنشيني  در سال هاي آينده بصورت چشمگيري افزايش خواهد يافت و از 59 درصد در 2030 به حود 70 درصد در سال 2050 خواهد رسيد.

وقوع تغييراتي اساسي مانند اين، مناطق پرجمعيت فقير نشين و رو به رشد را تحت تاثير قرار مي دهد. کشورهاي توسعه يافته ، که هم اکنون نيز به شدت شهرنشين هستند، رشد جمعيت شهري اندکي را به خود خواهند ديد و از 74 درصد در شرائط کنوني به 85 درصد در ميانه قرن رسيده و امکان گسترش شهري را به مرز هاي نهائي آن خواهند رساند .

آفريقا و آسيا به سهم خود شاهد دگرگوني هاي عظيمي خواهند بود، هرچند اين روند هم اکنون نيز آغاز شده است. جمعيت شهري افريقا که از سال 1950 تا امروز، 10 برابر شده (از 33 ميليون نفر به 273 ميليون نفر) و  در سال 2050 به 1.2 ميليارد نفر مي رسد که دربرگيرنده 63 درصد کل جمعيت است. در آسيا شمار  شهرنشينان  که براساس سرشماري نيمه قرن گذشته 273 ميليون نفر ارزيابي شده بود، امروز به حدود 1.6 ميليارد نفر مي رسد و پيش بيني مي شود که اين رقم  بزودي  دوبرابر شده و در مرز 3.5 ميليارد متوقف شود.بيش از نيمي از هندي ها ، سه چهارم چيني ها و چهار پنجم اندونزيائي ها نيز در شهر خواهند زيست.

به نظر مي رسد افزايش علاقه به شهرنشيني در مناطق فقير و رو به رشد، انقلابي در شيوه زندگي و رفتار بخش بزرگي از بشريت بوجود آورده و تاثيرگذاري خود را با شتابي هرچه تندتر دنبال خواهد كرد.