نسبت فعاليت مردان به زنان در تهران كمتر شده است

به گزارش شهر، براساس پژوهش انجام شده توسط معاونت امور مناطق شهرداري تهران، شاخص ميزان فعاليت در شهر تهران طي دهه 1375 تا 1385 با حدود 7 درصد افزايش از 2/34 درصد به 5/41 درصد رسيده است.

مناطق مياني تهران (به لحاظ اقتصادي) بيشترين فعاليت را دارند و در طرف مقابل دو منطقه جنوبي و شمالي قرار دارند كه شاخص فعاليت نسبتاً مشابهي دارند ولي اين مسأله طبعاً ناشي از دو علت متفاوت است. در مناطق جنوبي‌تر احتمالاً به دليل زاد و ولد بيشتر شاهد چنين وضعي هستيم اما در مناطق مرفه‌تر به دليل بالاتر بودن طول مدت تحصيلات يا بالاتر بودن سن و بازنشستگي چنين پديده‌اي رخ داده است.

از نتايج ديگر اين تحقيق اين است كه در سال 1385 در مقايسه با ده سال پيش نسبت فعاليت مردان به زنان در تهران كمتر شده كه به معناي افزايش فعاليت زنان و کاهش شکاف جنسيتي در زمينه فعاليت است. كمترين شكاف جنسيتي از حيث فعاليت متعلق به منطقه 6 و بيشترين ميزان شكاف جنسيتي در اين زمينه در منطقه 19 ديده مي‌شود.

هم‌چنين درصد بيكاري كل در سال 1385 نسبت به سال 1375 در تهران و تمامي مناطق 22گانه (بجز منطقه 19) افزايش يافته است كمترين ميزان بيكاري مربوط به مناطق 3و 1 است كه جزو مناطق مرفه هستند اما نيمه غربي و جنوبي تهران داراي درصد بيكاري بيشتري هستند.

مناطق 17، 22، 16، 10 و 9 داراي درصد بيكاري نزديك به 10 درصد هستند. در مناطق 21 و 22 كه جزو مناطق گسترش‌يافته اخير تهران هستند شاخص بيكاري در سال 1385 نسبت به 1375 حدوداً دو برابر شده است و اگر اين تحول در كنار افزايش جمعيت قرار گيرد روشن مي شود كه تا چه حد تعداد بيكاران اين دو منطقه بيشتر شده است.

نرخ بيكاري زنان در تمامي مناطق تهران در فاصله سال‌هاي 1375 تا 1385 افزايش يافته اما ميزان افزايش براي مناطق مياني و مرفه‌نشين شهر كمتر و مناطقي كه خانواده‌هاي جوان و يا كم‌درآمدتري دارند افزايش شديدتر بوده است. به طوري كه در منطقه 22 در طي دهه مذكور نرخ بيكاري زنان 5/5 برابر شده است.

از نتايج ديگر اين تحقيق افزايش شكاف جنسيتي در ميزان اشتغال و بيکاري است(نسبت درصد بيکاري زنان به بيکاري مردان).

در سال 1385 ميزان اين شاخص در تمامي مناطق بالاتر از يك است و اكثر مناطق حاشيه‌اي شهر با افزايش شكاف جنسيتي بيكاري زن و مرد مواجه شده‌اند در حالي كه در مناطق مركزي و قديمي و حتي مرفه‌نشين اين شكاف نسبتاً كمتر است به عبارت ديگر فشار بيکاري زنان بر طبقات پايين جامعه بيشتر است.