تأكيد مديركل دفترسلامت رواني، اجتماعي و امور اعتياد وزارت بهداشت:
«سلامت اجتماعي» و تعيين شاخص‌هاي آن در كشور يك نياز جدي است
مديركل دفترسلامت رواني، اجتماعي و امور اعتياد وزارت بهداشت با تأكيد بر اين كه «سلامت جسمي بدون سلامت رواني امكان‌پذير نيست»، اظهار كرد: اين دو در جامعه‌اي سالم شكوفا مي‌شوند و انسان‌هاي سالم هم جامعه سالم را پايه‌ريزي مي‌كنند.
به گزارش خبرنگار "شهر"، دكتر صابري‌زفرقندي در نخستين هم‌انديشي ملي سلامت اجتماعي با طرح اين پرسش كه «چرا تاكنون به بحث سلامت اجتماعي كمتر توجه شده است؟!»، تصريح كرد: هر چند طي سال‌هاي گذشته، تعيين‌گره‌هاي سلامت بصورت جدي مورد اهتمام قرار گرفت، اما نظر بسياري از كارشناسان بر اين بود كه سلامت اجتماعي و تعيين شاخص‌هاي آن در كشور يك نياز جدي است كه پرداختن به آن بيش از پيش ضرورت دارد.
وي افزود: بر اين اساس تشكيل ساختار سلامت اجتماعي ذيل رفتار سلامت رواني در دوره وزير وقت در دستور كار قرار گرفت و بنابر نظر گروه كارشناسي مقرر شد در يك هم‌انديشي كشوري، انديشمندان اين حوزه گردهم آيند تا تفاهمي مشترك حاصل شود.
صابري‌زفرقندي ابراز اميدواري كرد: اگر تاكنون سلامت اجتماعي به هر دليل مغفول مانده، از اين پس مورد توجه جدي قرار گيرد، به طوري كه بتوان با تعيين شاخص‌ها نسبت به ارتقاء آنها وارد عمل شد.
از سوي ديگر دبير راهبردي نخستين همايش ملي هم‌انديشي درباره سلامت اجتماعي نيز گفت: فرآيند شكل‌گيري اين همايش از حدود 4 ماه پيش آغاز شد و بالغ بر 1200 ساعت جلسه تا به امروز برگزار شد.
دكتر محسن روشن‌پژوه افزود: به اين ترتيب با توجه به منطق چند بعدي بودن سلامت اجتماعي، سخنرانان از حوزه‌هاي مختلف انتخاب و در مجموع از حدود 300 كارشناس و صاحبنظر دعوت تخصصي شد.
وي همچنين از راه‌اندازي دبيرخانه ثابت براي پيگيري مباحث مربوط به سلامت اجتماعي در زيرمجموعه دفتر سلامت رواني، اجتماعي و امور اعتياد وزارت بهداشت خبر داد.
به گزارش خبرنگار "شهر"، در تعريف سلامت اجتماعي مي‌توان گفت: از ميزان بروز رفتارهاي اجتماعي فردي كه اثرات شناخته‌شده و مثبتي بر سلامت جسمي و رواني افراد دارد و موجب ارتقاء سازگاري اجتماعي فرد با محيط پيرامون و در نهايت رفاه جامعه مي‌شود.
در اين رابطه، مداخلات موجود در حوزه اجتماعي سلامت حاكي از آنست كه جهت‌گيري پزشكي و روانشناختي براي تبيين پديده‌هاي چند عليتي از جمله اعتياد و سوءمصرف مواد، خودكشي، خشونت و بيماري‌هاي رفتاري مانند ايدز كافي نيست.
همزمان با احساس اين نياز، بنظر مي‌رسد رويكرد جديدي با عنوان "عوامل اجتماعي موثر بر سلامت" مطرح شده كه عمده مطالعات آن بر روي رفتارها، سبك زندگي و شيوه زندگي سالم بود كه اتفاقا بيشتر جنبه فردي دارد.