بازيافت لاستيك از اهميت ويژه اي در حفظ محيط زيست برخوردار است
بازيافت لاستيك از اهميت ويژه اي در محيط زيست برخوردار است و رهاسازي پسماند هاي لاستيكي معضلات زيادي را براي محيط زيست به وجود مي آورد.

کنوانسيون بازل مربوط به کنترل حمل و نقل برون مرزي پسماندهاي خطرناک از مرحله توليد تا امحاي آنها است.
براي دستيابي به اهداف اين کنوانسيون ماده 14 اساسنامه آن براي آموزش و انتقال فناوري (BCRC ) در بخش هاي مختلف جهان در نظر گرفته شده است.
مرکز منطقه اي کنوانسيون بازل در تهران، چهاردهمين مرکز منطقه اي است که کشورهاي پاکستان، بنگلادش، نپال، مالديد و جمهوري اسلامي ايران در آن عضويت دارند و کشورهاي ديگر به تدريج به عضويت اين کنوانسيون در مي آيند.
با توجه به پتانسيل موجود در کشور و جايگاه ويژه ايران بين کشورهاي عربي در جنوب، کشورهاي تازه استقلال يافته در شمال، کشورهاي آسيايي جنوب غربي و کشورهايي همچون افغانستان و عراق اين مرکز مي تواند به يکي از مهم ترين مراکز منطقه اي کنوانسيون بازل در جهان تبديل شود و ضمن آموزش و انتقال فناوري در زمينه مديريت پسماندهاي خطرناک و پسماندهاي ديگر کمک هاي جهاني را نيز به سوي مرکز هدايت نمايد.
مرکز منطقه اي کنوانسيون بازل نهادي مستقل از واحد هاي دولتي است و مديريت آن توسط رييس سازمان حفاظت محيط زيست معرفي و پس از تاييد کنوانسيون منصوب مي شود.
سروش مدبري مديرمرکز منطقه اي کنوانسيون بازل در تهران در اين خصوص به خبرنگار محيط زيست خبرگزاري شهر گفت: به غير از ايران چين و اندونزي نيز از كشور هاي آسيايي هستند كه جز 14 مركز منطقه اي كنوانسيون بازل هستند.
او افزود:در حال حاضر 150 كشور در سراسر دنيا عضو كنوانسيون بازل هستند و دبيرخانه اين كنوانسون در كشور سوئيس مستقر است.
به گفته مدبري با توجه به اين كه بازيافت لاستيك از اهميت ويژه اي در محيط زيست برخوردار است و رهاسازي پسماند هاي لاستيكي معضلات زيادي را براي محيط زيست به وجود مي آورد مركز منطقه اي بازل در تهران با همكاري شركت مهندسي تحقيقات صنايع لاستيك ايران نمايشگاه و كنفرانس تخصصي با عنوان بازيافت لاستيك هاي فرسوده و محيط زيست را برگزار كرد كه اميدواريم تأ ثير مثبتي در مديريت پسماند هاي لاستيكي داشته باشد.
ايران در سال 1368 به عضويت کنوانسيون بازل در آمد،و در سال 1386 تأسيس مركز منطقه اي بازل در تهران تصويب شد.