کلانتري: شهرداري خلا تقاضا در هنرهاي تجسمي را پر مي‌کند

به گزارش خبرنگار شهر، در اين مراسم که عصر ديروز، يکشنبه 13 تير در پرديس سينما گالري ملت برگزار شد، پرويز کلانتري، محمود جوادي‌پور، محمود کلاري، رضا کيانيان، محسن هاشمي، غلامحسين نامي، جمشيد حقيقت‌شناس و مجتبي آقايي سخن گفتند. کلانتري در اين نشست اظهار داشت: نمونه فعاليت‌هاي مثبت شهرداري براي رونق اقتصاد هنر، همين مجموعه‌اي است که هم‌اکنون در آن هستيم. در شرايط فعلي نقاشي ايران توانسته است جايگاهي جهاني بيابد. با حضور در حراج‌هايي که در امارات اتفاق مي‌افتد، شاهديم که نسل جديد هنرمندان در فضاهاي برون‌مرزي حضور مي‌يابند و آثارشان شناخته مي‌شود.


وي گفت: در دوره ما چنين چيزهايي نبود که بانک يا شهرداري براي نقاشي سرمايه گذاري کند و اين فرصت بسيار مناسبي براي هنرمندان است. ايران هيچ شباهتي به همسايگانش عراق و افغانستان و حتي ترکيه ندارد. به نظر مي‌رسد که در هنرهاي تجسمي سينما حرف اول را مي‌زند؛ ولي جوانان نقاش ما در حراج‌ها فروش بالاتري نسبت به همسالان خود در کشورهاي همسايه دارند و ايران ظرفيت بالاتري در عرصه هنرهاي تجسمي در ميان همسايگانش دارد.


محسن هاشمي معاون خانه سينما نيز در اين مراسم در ارتباط با اقتصاد هنر در حوزه سينما و هنرهاي تجسمي گفت: براي يک کالاي هنري چگونه مي‌شود اقتصاد در نظر گرفت و مناسباتش با بقيه کالاهايي که در جامعه استفاده مي‌شود چگونه خواهد بود. گمان مي‌کنم مثل همه کالاها اين‌جا نيز کالايي هست و واسطه‌اي هست و مصرف‌کننده‌اي. هنرمند با توان و دانش خود نسبت به خلق اثر اقدام مي‌کند، مراکزي براي عرضه آن وجود دارد و خريداراني که اشتياقي براي خريد دارند و يا بر اساس نيازي که مبلغان در آن‌ها ايجاد مي‌کنند، متقاضي کالاي هنري خواهند بود.


وي ادامه داد: در جوامعي نيز عنصري به‌نام دولت تمايل دارد که بخشي از هنر را غني‌سازي، مهار و هدايت کند و اين بخشي است که امروز بيش از پيش بايد مورد توجه قرار گيرد.


در ادامه نشست، محمود کلاري، فيلمبردار سينما در رابطه با تاثير عرصه هنرهاي تجسمي در ساختار سينما که به گفته وي يک عرصه ذاتا بصري است، عنوان کرد: بنيادها و ريشه‌هاي سينما در مجموعه کارهاي تجسمي قرار دارد و سينما از اين ريشه‌ها ارتزاق مي‌کند که فيلمبرداري نيز خارج از اين مجموعه نيست.


وي گفت: به نظر مي‌رسد مثل دهه 70 که دنيا به سينماي ايران توجه داشت، امروز به هنرهاي تجسمي متوجه است. اين توجه در سال‌هاي اخير گسترده‌تر شد و در دهه حاضر شاهديم که آثار ايراني مي‌توانند جلب توجه کنند و در بالاترين رده‌ها قرارگيرند. اميدوارم مثل سينما که در اين مسير به بيراهه رفت و تقريبا گم شد، هنرهاي تجسمي به اين مسير نرود و بانيان آن هدايتش کنند تا اين موقعيت حفظ شود، ريشه کند، دوام بياورد و بلاي سينما سر او نيايد.


در ادامه رضا کيانيان اظهار داشت: شرايط براي ما غير طبيعي است. ما هميشه براي واردشدن به بحثي، چهارچوبي اوليه براي آن مي‌چينيم که به زندگي واقعي ما مربوط نمي‌شود. تا چند سال پيش هيچ جشنواره خارجي نبود که يمک فيلم ايراني در آن شرکت نداشته باشد و فيلم‌هاي ايراني، ابروي جشنواره‌ها بودند؛ ولي اکنون تب اين حضور خوابيده است. به واسطه هر فيلمي که به جشنواره‌اي مي رفت، هزاران کلمه درباره ايران نوشته مي‌شد که هزاران دلار قيمت داشت. متاسفانه اين کلمات مجاني که کمترين استفاده از نمايش آثار سينمايي ما در جهان بود، براي ايران حفظ نشد.



سپس کلانتري در پاسخ به اين سوال که آيا شهرداري مي‌تواند امکاناتي را براي خريد آثار هنري در اختيار مردم قرار داده و به اقتصاد هنر رونق بخشد، گفت: اين بازي قوانين خود را دارد. عوامل مختلفي وجود دارد که نشان مي‌دهد کدام اثر براي سرمايه‌گذاري مناسب است. در اين مقطع اين کار درستي براي شهرداري است و پيش از انقلاب نيز گروه صنعتي بهشهر بهترين مجموعه‌دار بود که فريدون آو مشاوره هنري آن‌را بر عهده داشت.



وي تاکيد کرد: اين مجموعه بخشي از پيکره هنرهاي معاصر ايران است.


کلانتري سپس غلامحسين نامي، مشاور هنري بانک پاسارگاد را براي صحبت در اين‌ رابطه از ميان حاضران فراخواند. نامي گفت: يک مشاور خوب بايد کارشناس هنري خوبي باشد، بازار هنر را خوب بشناسد و حافظ منافع جامعه هنري و خريدار باشد.


همچنين جمشيد حقيقت‌شناس نيز از ميان حاضران، به سخنراني دعوت شد. وي اظهار داشت: آن چه بيش از هر چيز اهميت دارد، شهرداري‌ها و دولت‌ها نيستند؛ بلکه مردمند. اگر نهادهاي بزرگ شرايطي را به‌وجود بياورند که مردم وارد روند تقويت بنيه هنر شوند، نتيجه بهتر خواهد بود.


در ادامه مجتبي آقايي به چرخه اقتصاد خرد و کلان و همچنين طرح موضوع اقتصاد هنر از ديدگاه‌هاي مختلف اشاره کرد. همچنين پرويز کلانتري، فروش آثار چهره‌هاي ماندگار در دوبي و موزه‌اي را که در اين کشور در حال شکل‌گرفتن است، مطرح کرد و از شهردار تهران، احداث موزه‌‌اي مناسب براي نمايش دائمي آثار هنرمندان معاصر چون احصايي و زنده‌رودي را خواستار شد.


هاشمي نيز به مقايسه آماري سينماهاي کشورهايي چون ترکيه و امارات متحد عربي با ايران و همچنين جايگاه هنر در فرهنگ مردم هند و اروپاي غربي پرداخت. وي گفت: طبيعتا ساخت مراکز عرصه آثار هنري، به دليل هزينه‌هاي کلان، در توان بخش خصوصي نيست و بايد نهادهاي عمومي و شهرداري‌ها عهده‌دار اين مسئوليت باشند.


هاشمي به عرضه و تقاضا در عرصه سينما اشاره کرد و اظهار داشت: با عرضه صرف محصولات داخلي و مميزي‌هايي که سليقه‌اي بوده و قانوني نيستند، تقاضا در اين حوزه دچار ريزش مي‌شود و هنرمندان مجبورند با ريسک بالا سرمايه‌گذاري کنند، از اين‌رو امار توليد پايين آمده و متکي بر مشارکت دولتي مي‌شود.


در ادامه نشست، کلاري به نقش تجارب بصري خود در فيلمبرداري سينما اشاره کرد و گفت: مهم‌ترين اتفاقي که در سينما مي‌افتد، درک فضاست. يعني فيلمبردار بايد اتمسفري را ايجاد کند که بتواند مخاطب را به جهاني که فيلم خلق مي‌کند، ببرد. اين اتفاق نمي‌افتد مگر اين‌که فيلمبردار درکي بالا متکي بر دانش بصري داشته باشد. متاسفانه بيشتر کارگردانان تجربه عکاسي و هنر‌هاي تجسمي ندارند و از اين جهت بسيار دشوار مي‌توانند منظورشان را منتقل کنند.


در انتهاي مراسم نيز کيانيان به شرح جزئيات سازنده فيلم و ارتباط آن‌ها با درک تجسمي پرداخت و گفت: متاسفانه جاي تدريس هنرهاي تجسمي در دانشکده‌هاي سينما و بازيگري، خالي است.


نشست «ارتباط هنرهاي تجسمي با سينما» عصر يکشنبه 13 تير در سالن ويژه پرديس سينما گالري ملت و در کنار نمايشگاه اکسپوي «لايه‌هاي طبيعت» برگزار شد.