سينما و فضاي شهري(6)
راستين: عدم نمايش شهر تهران در سينما ربطي به سياست ندارد
شادمهر راستين عدم نمايش فضاي شهر تهران در سينما را يكي از شكل‌هاي خودسانسوري در سينما دانست كه هيچ ربطي به مشكلات سياسي ندارد.
اين فيلمنامه‌نويس و كارگردان فيلم‌هاي كوتاه در گفت‌وگو با خبرنگار شهر گفت: سه فيلم كوتاه ساخته‌ام كه به بحث سينما و فضاي شهري برمي‌گردد. فيلم مستند «تهران شهر بي دفاع» با محوريت تصاوير شهر تهران و طرح اين پرسش است كه چه زماني شهروندان تهراني با شهرشان بيگانه شده‌اند.
وي در ادامه گفت: در واقع بايد به اين موضوع توجه كنيم كه از چه زماني تهران را در فيلم ها نديديم. فكر مي‌كنم تا قبل از دهه 50 سينماي ايران معماري را در فيلم‌ها به نمايش مي‌گذاشت؛ به عنوان مثال فيلم «چهارراه حوادث» به كارگرداني ساموئل خاچكيان مي‌تواند بيانگر تهران قديمي باشد كه حتي اسم فيلم هم از فضاي موجود در آن دوران مي‌آيد كه تداوم يافته اين موضوع فيلم هاي كيميايي است. اما از دهه 50 به بعد بحث معماري و ساختار شهر در فيلم ها كمرنگ‌تر مي‌شود.
راستين با اشاره به كارگردان‌هايي كه فيلم هاي اجتماعي از فضاي شهر تهران را ساخته اند، عنوان كرد: رخشان بني اعتماد، جعفر پناهي، اصغر فرهادي وداريوش مهرجويي اغلب كارگردان هايي هستند كه با توجه به مضمون فيلم هاي خود تا حدي نشانه هايي از شهر تهران رادر فيلم هاي آن ها ديده‌ايم.
وي افزود: اما بحث عدم نمايش فضاي شهري در سينما به نظر من تنها شكل خودسانسوري است كه ربطي به حكومت و سياست ندارد، اين موضوع به خلاقيت فيلمساز برمي‌گردد كه با تماشاگر و يا شهروند از طريق ارائه فيلم خود ارتباط برقرار كند و من سعي كردم در مستندهايي كه ساخته ام محتوا نديدن شهر تهران در سينما را بررسي و نشان دهم.
اين فيلمنامه‌نويس سينما در پايان افزود: از پيش از انقلاب هم قانوني براي نمايش شهر در فيلم‌ها وجود داشت كه نبايد نقش شهروند به طور مستقيم در يك فيلم به معرض تماشا گذاشته مي شد. در واقع ما فيلم مي‌سازيم تا هويت شهري را حفظ كنيم.