اميد به زندگي در ايران10 سال با كشورهاي توسعه يافته فاصله دارد
به گفته رييس مركز تحقيقات سياستگذاري سلامت استان فارس، متوسط اميد به زندگي در جهان 67 سال است كه اين متوسط در كشور ما 6 درصد بيشتر از سطح جهاني بوده و 72 سال است.
به گزارش "شهر" به نقل از وزارت بهداشت، دكتر كامران باقري‌لنكراني با اعلام اين خبر در كارگاه دوروزه اميد به زندگي در دانشگاه علوم‌پزشكي شيراز گفت: در برخي كشورهاي پيشرفته، اميد به زندگي بالاتر از 82 سال است كه مي‌توان با ايجاد تمهيداتي فاصله 10 ساله آنها با اميد به زندگي در ايران را جبران كرد.
وي، «اميد به زندگي» را يكي از سه جزء شاخص توسعه انساني و مرتبط با نظام سلامت و سلامت جامعه دانست و افزود: سطح سواد و سطح درآمد دو شاخص ديگر هستند و ايران در بين كشورهاي متوسط جهان داراي رتبه 7 در شاخص توسعه انساني است كه بايد در پايان برنامه پنج ساله توسعه به شاخص كشورهاي پيشرفته برسد.
باقري‌لنكراني، بالاترين ميزان اميد به زندگي دركشور را مربوط به استان‌هاي تهران و گيلان و كمترين اميد به زندگي را مربوط به استان سيستان و بلوچستان اعلام كرد و افزود: تفاوت بين مناطق مختلف از نظر اميد به زندگي در كشوري مثل انگلستان 20 سال و در كشور ما بين مناطق برخوردار و نابرخوردار 10 سال ارزيابي شده است كه اين مسأله اميدواري به منظور ايجاد امكان پيشرفت در كشور را بيشتر مي‌كند.
گفتني است: شاخص توسعه انساني در جهان از 20 سال پيش به عنوان معيار رتبه‌بندي توسعه در كشورها مورد توجه بوده و ارتقاي اين شاخص در ايران نيز يكي از سياست‌هاي اصلي در برنامه پنجم توسعه است.
اميد به زندگي در ايران پس از انقلاب از 56 سال به 72 سال افزايش پيدا كرده است. افزايش اميد به زندگي منوط به گسترش طب سالمندان، پيشگيري از مرگ و مير نوزادان و جلوگيري از مرگ و مير ناشي از حوادث ترافيكي است.
به گزارش شهر، در ليستي كه از سوي سازمان ملل درباره اميد به زندگي در بين كشورهاي بالاي 100هزار نفر منتشر شده است ايران در رتبه 102 قرار گرفته است كه بر اساس آن اميد به زندگي براي زنان با 6/72 بيشتر از مردان با 4/69 گزارش شده است.