كتاب من،آينه اي در برابر زنان است

مژگان پارسامقام،نويسنده و تصويرگر كتاب «جاده صنوبرها» در گفت و گو با خبرنگار شهر با بيان اين مطلب گفت:وظيفه هنر و ادبيات،ارائه راه حل نيست بلكه نشان دادن دردها و زخم هاست.من در اين كتاب راه درمان را نشان نداده ام بلكه از دردي گفته ام كه زنان ايراني،سال هاست كه با آن دست به گريبان اند. او درپاسخ به اين كه چرا اين قدر تلخ و بدبينانه به زندگي نگاه كرده،افزود:نگاه من تلخ و بدبينانه نيست،من واقعيت زندگي خود و قشر وسيعي از زنان جامعه خود را تصوير كرده ام،بدون آن كه شعار بدهم يا دچار خودسانسوري شوم.من مي تعوانستم پند و اندرز دهم يا تلخي ها را پنهان كنم اما چه نيازي به اين كار وجود دارد؟! پارسامقام در جواب اين كه چرا زن هايي بدون دهان تصوير كرده گفت:زن ها در طول تاريخ در برابر ستمي كه بر آنها رفته سكوت كرده و واكنشي نشان نداده اند از بعضي زنان كه بگذريم بسياري از آنها با حق و حقوق خود آشنا نيستند و به تقدير محتوم خود تن داده اند در صورتي كه خداوند همه انسان ها را آزاد آفريده و برتري آنها به ايمان و شناختشان است نه به جنسيتشان. او زن و مرد را متفاوت با يكديگر دانست و افزود:زن و مرد از هر لحاظ متفاوت با يكديگرند،اما بايد از حقوق انساني يكسان برخوردار باشند و اين زماني ممكن است كه به درجه اي از شناخت و آگاهي برسند. پارسامقام در اين كتاب از زبان محاوره بهره برده تا به گفته خود،خواننده بهتر بتواند همذات پنداري كند و با داستان ها ارتباط بگيرد.او دوست دارد در قالب داستان به گپ و گفت با خواننده اش بپردازد. نويسنده كتاب«جاده صنوبرها» دوست دارد تا مردان،بيشترين مخاطبان كتابش را تشكيل دهند تا از اين طريق،جنس زن و احساسات و نيازهايش را بهتر بشناسند چراكه به باور او ارتباط كلامي چنداني بين زن و مرد وجود ندارد و اين دو آن گونه كه بايد و شايد همديگر را نمي شناسند و تفاوت ها و شباهت هاي يكديگر را نمي دانند. «جاده صنوبرها» را انتشارات اشك در 3000 نسخه و به بهاي 3500 تومان منتشر كرده است.