سينما و فضاي شهر(9)
ثميني: فيلمبرداري در فضاي شهر انرژي و حوصله مي‌خواهد
يك نمايشنامه‌نويس مشكل فيلمبرداري در سطح شهر را عوامل بيروني مي‌داند و معتقد است كه حضور در هر خياباني از شهر، انرژي مي‌خواهد و اين نكته از حوصله سينماگران خارج است.
نغمه ثميني در گفت وگو با خبرنگار شهر گفت: اگر فضاي شهري را در فيلم‌ها به نمايش بگذاريم، شايد فيلم‌ها شبيه مستند شوند، اما بيشتر فيلم‌هايي كه با مضمون شهري ساخته شده‌اند، پروژه‌هايي بوده كه يا با سفارش و يا به واسطه علاقه كارگردان به موضوع شهري در سينما بر روي پرده رفته‌اند.
اين فيلمنامه‌نويس در ادامه گفت: فيلم‌هاي سينماي ما به طور محدود فضاي شهري را نمايش مي‌دهند؛ شخصيت اصلي فيلم‌ها در همين شهر تردد مي‌كنند اگرچه محدوديت سكانس‌هايي كه از اين شهر در فيلم‌ها ديده مي‌شود، براي تهران و گستردگي آن كافي نيست.
ثميني كه نمايشنامه‌هاي زيادي تا كنون در عرصه تئاتر نوشته‌است، عنوان كرد: فكرمي‌كنم فضاي شهري را بايد به درام تبديل كنيم تا فيلمي را واقعي تر ببينيم. درست تفسير كردن فضاي شهر در فيلم‌ها مهم است. فيلمنامه‌نويس، كارگردان و فيلمبردار عنصرهاي مهم در انتخاب فضاي شهري و شناخت آن به تماشاگران است. به عنوان مثال فيلم «زيرپوست شهر» به كارگرداني رخشان بني اعتماد برگرفته از داستاني است كه شخصيت هاي آن در همين شهر شلوغ و پررفت و آمد و در خيابان، جاده و اتوبان در حركت هستند. اين تردد شخصيت‌هاي اين فيلم در شهر نشانه اي از توسعه و پيشرفت است.
وي در پايان درباره سرمايه‌گذاري براي سينماي ايران و بودجه‌هاي پائين فيلم گفت:خيلي از فيلم هاي ايران به دليل كاهش بودجه براي فيلمبرداري يك فيلم، سعي مي‌كنند لوكيشن‌هايي را انتخاب كنند كه به مشكل مالي برخورد نكنند. ما در سينماي ايران، همواره مشكل اجرا در طرح و برنامه ريزي‌ها داريم. گردش سرمايه در توليد يك فيلم بايد با برنامه‌ريزي انجام شود. اكثر فيلم‌هاي ما به نيمه فيلمبرداري كه مي‌رسند، با مشكل مالي روبرو مي‌شوند و در ميانه راه شكست مي‌خورند. از همه اين ها گذشته فيلمبرداري و حضور در فضاي شهري واقعا انرژي و حوصله مي‌خواهد.