هنر درماني رويكرد جديد در درمان اختلالات رواني است
هنر به عنوان يكي از اساسي‌ترين موارد تجلي خلاقيت‌هاي انسان، نقش موثري در درمان و تشخيص اختلالات رواني دارد كه امروزه بيشتر مورد توجه قرار گرفته است.
به گزارش خبرنگار "شهر"، يكي از مباحث مطرح در علم روانپزشكي، ارتباط بين فعاليت‌هاي مغز و اختلالات رواني است. با توجه به اين كه مغز به عنوان عالي‌ترين عضو تفكر، منشا هرگونه خلاقيت محسوب مي‌شود، بين هنر و حالات رواني نيز ارتباط وجود دارد.
ارتباط بين هنر و مسايل رواني پديده جديدي نيست و از گذشته نيز قائل به ارتباط بين اين دو بوده‌اند؛ به گونه‌اي كه ارسطو مي‌گويد: هنر و جنون دو روي يك سكه‌اند و همين بيانگر اين است كه همواره ارتباطي بين خلاقيت و نبوغ و اختلالات روانپزشكي وجود داشته است.
در اين رابطه، دكتر احمد جليلي، رييس انجمن روانپزشكان ايران مي‌گويد: بكارگيري هنر و خلاقيت‌هاي هنري در درمان اختلالات رواني خفيف و شديد موثر است و به طور كلي ابعاد هنر درماني به صورت موسيقي درماني، نقاشي درماني، شعر، مجسمه سازي، نوشتن و ساير زمينه‌هاي هنر با تحريك قوه خلاقيت فرد در درمان اختلالات رواني بيماران تاثير فوق‌العاده‌اي دارد.
وي ادامه مي‌دهد: امروزه استفاده از هنر درماني و نقش آن در درمان اختلالات رواني بيشتر مورد توجه قرار گرفته و سامان بهتري يافته است و در درمان يك فرد مبتلا به هر نوع اختلال رواني، علاقه‌مندي فرد سنجيده مي‌شود و بر حسب علاقه او به هر زمينه هنري؛ موسيقي درماني، شعر درماني و ... در در درمان وي بكار گرفته مي‌شود.
دكتر جليلي در مورد تاثير برخي اختلالات رواني همچون افسردگي بر عملكرد مغز نيز عنوان مي‌كند: افسردگي، خلاقيت فرد را از بين مي‌برد و حتي اگر فرد هنرمند مثلا نقاش و يا موسيقي‌دان باشد، در زمان افسردگي، نمي‌تواند كارش را به خوبي انجام دهد، اما در عين حال برخي از اختلالات رواني (البته نه در حد بسيار شديد كه زندگي فرد را مختل كند)، باعث مي‌شود كه فرد، خلاقيت بيشتري از خود نشان دهد. به عنوان مثال اختلال رواني صرع يا اپي ليسي در مواردي مي‌تواند زمينه بروز خلاقيت‌هاي فرد را فراهم كند.
