تلاش كانادايي‌‌ها براي درمان بيماري ديابت با جايگزني لوزالمعده

به گزارش شهر، دکتر ايان راجرز، محقق بيمارستان مونت سايناي در تورنتو، پژوهش خود در آزمايشگاه را بر يک لوزالعمده جايگزين و جا به جا کردن آن با لوزالمعده بيمار مبتلا به بيماري ديابت نوع يک متمرکز کرده است تا بتواند توليد انسولين لوزالمعده بيمار را جبران کند.

دکتر راجرز و تيم همکاران او روي لوزالمعده اي تحقيق مي کنند که از يک اسفنج جراحي با ساختار سه بعدي ساخته شده و سلول هاي ويژه توليد انسولين را به طور پراکنده در آن کاشته اند. اين لوزالمعده در اين آزمايشگاه رشد خواهد کرد و سپس به پوست فرد مبتلا به بيماري ديابت نوع يک پيوند زده مي شود تا روند توليد انسولين آن را احيا کند.

در حالي که دکتر راجرز به پيجيدگي توليد لوزالمعده اذعان مي کند، اما پيشرفته ترين مراحل تحقيقات وي در آزمايشگاه، بر نوزايش سلول هاي خوني متمرکز شده است تا بدن افراد مبتلا به بيماري ديابت نوع دو و يا بزرگسالان مبتلا به ديابت بتوانند بار ديگر انسولين توليد کنند و از قطع اعضاي بدن آن ها اجتناب شود.

دکتر آنراس نگي، پژوهشگر کانادايي مي گويد از ديدگاه نظري، تحت هر شرايطي که سلول هاي بدن انسان تخريب شده باشند، چه سلول هاي توليد انسولين باشد و چه سلولهاي مغزي در بيماران مبتلا به آلزايمر و پارکينسون و يا حتي سلول هاي شبکه چشم که عامل نابينايي هستند، روزي ترميم خواهند شد و رمز اين ترميم، نوزايش سلول هاي بنيادي خون، پوست و يا جنين است.

دکتر نگي مي گويد: «اگر بتوانيم راهي بيابيم که اين سلول ها را جايگزين کنيم، مي توانيم براي اين بيماري ها که هم اکنون تلفات بسياري به همراه دارند، درمان بيابيم.»

وي خاطرنشان مي کند تا به حال دو شرکت آمريکايي توانسته اند طي سال جاري مجوز مقررات کار با سلول هاي بنيادي را کسب کنند تا اين نوع درمان را روي هجده بيمار مبتلا به فلج ستون فقرات آزمايش کنند.

گروهي از دانشمندان تورنتو از قطعه هاي غضروف سفيدي که روي يک استخوان جايگزين رشد کرده اند و نقش داربست را براي سلول ها بازي مي کنند، استفاده کرده اند تا مفصل هاي زانو و لگن خاصره انسان را نوزايي کنند.

دکتر ريتا کاندل، پژوهشگر موسسه تحقيقاتي بيمارستان مونت سايناي مي گويد هدف، رشد مفصل بيولوژيکي ست که فرد بتواند به طور کامل و بدون درد حرکت کند.