طراح پرديس سينمايي ملت دست به قلم ميشود
دانشمير، طراح و معمار معتقد است نوشتن زندگينامه يك معمار به دست خودش، تاثيرات بسزايي در نگاه مخاطب به آثار وي دارد و دكترين او را براي معماران جوان شرح ميدهد. به اعتقاد وي سرچشمه آنچه در يك اثر هنري نمود مييابد، در سالهاي اوليه زندگي هنرمند يافت ميشود.

رضا دانشمير، خالق پرديس سينمايي پارک ملت در گفتوگو با خبرنگار شهر، در اين رابطه اظهار داشت: بسياري از اتفاقات و مسائل و قصههايي که يک پروژه را بهوجود آورده است، اعم از اين که چطور سفارش شده، چطور جدي شده و معمار چگونه توانسته با کارفرما به توافق برسد، مسائلي هستند که در مواجهه با يک ساختمان، از ديد مردم و معماران ديگر پنهانند. اين نوشتنها، اين بخش از خلق اثر را که حاوي اطلاعات و نکات خاصي است، عيان ميکنند. اين امر، افق و چشماندازي تازه براي نگاه کردن به يک اثر معماري پيش روي ما ميگذارد.
وي گفت: آثار معماري پديدههاي مجردي نبوده و در ارتباط با مردم، کارشناسان، سياستمداران و تصميمات آنها هستند. يک تيم معماري با اين مسائل درگير است و دانستن آنها ميتواند براي مخاطب جالب توجه باشد. نوشتن زندگينامه باعث ميشود متوجه شويم يک معمار چگونه نگاهش را بهدست آورده و در چه محيطي و تحت تاثير چه عواملي بزرگ شده است. اين ابعاد پنهان يک معمار را براي ما روشن ميکند و بستگي دارد که چگونه اين را سازماندهي کنيم که بتواند منبعي براي يک پروژه معماري باشد.
اين معمار گفت: علت اينکه ما زندگينامه مينويسيم و علت ارزشمندي اينکار اين است که ما را به يک پروژه معماري هدايت کند؛ وگرنه صرف بازگويي خاطرات ميشود و ارزش خاصي به لحاظ بار آموزشي نخواهد داشت.
وي تاكيد كرد: وقتي يک متخصص اينکار را ميکند، از اين بابت که ما را به دکترين آن معمار هدايت ميکند، اهميت دارد. اينها به هم پيوستهاند. در رشتههاي خلاقه، موضوع با آکادمي و دانشگاه شروع نميشود؛ بلکه بستگي به درکي دارد که هنرمند از جهان داشته و قضاوت او در طول زندگياش، ايدهها را بهوجود ميآورد.
دانشمير معتقد است: بسياري از افکار خلاقه در کودکي شکل ميگيرند. يک عده ميَتوانند اين را حفظ کنند و وقتي بالغ ميشوند، آن را گسترش داده و به اثر هنري تبديل کنند. چنين زندگينامهاي در نهايت براي من معمار اين را روشن ميکند که زندگي يك معمار حرفهاي، او را به چه پروژه و نوع نگاهي هدايت کرده است. اين نوع نوشتار به درک مسئله بهطور جامع کمک ميکند.
وي ادامه داد: براي مثال دانيل ليبسکيند، يک آرشيتکت پيشرو معاصر است که در دهه 80 و 90 بسيار تاثيرگذار بوده است و نگاه ويژهاي را در معماري مطرح کرد. اين معمار در 2004 زندگينامه خود را نوشت و وقتي آنرا ميخوانيد متوجه ميشويد که چه زندگي پرماجرايي داشته است. او حتي زندگينامهاش را به زندگي پدر و مادرش نيز تسري داده است و سرگرداني و آشفتگي را در جهان خود توضيح ميدهد.
اين معمار افزود: وقتي اين زندگينامه را ميخوانيد، نتيجه ميگيريد که کارهايي که ليبسكيند ميکند، ناشي از روند زندگي اوست و معماري را در بستر تحولات اجتماعي، سياسي و اقتصادي ميبيند؛ به اين دليل كه در طول زندگياش، دائما در حال فرار و گريز و مهاجرت بوده است و معماري نيز برايش موضوعي پرماجراست. بهنحوي كه اين ماجراجويي در آثاري كه خلق كرده است، كاملا مشهود است.
رضا دانشمير معمار 43 ساله، فارغ التحصيل معماري در مقطع کارشناسي ارشد از دانشکده معماري دانشگاه علم و صنعت است. وي در سال 1380 با خلق «گالري آو» از طريق تبديل يک استخر بدون استفاده، به يک گالري هنري و کسب رتبه چهارم اولين دوره جايزه بزرگ معمار، به شهرتي نسبي دست يافت.
دانشمير که عضو کنسرسيومي تحت عنوان نوا NOA با شرکت آرش مظفري و سام تهرانچي است، در رقابت سالهاي بعد با مجموعه مسکوني شهيد عراقي و کسب رتبه دوم، بار ديگر قابليتهاي معمارانه خود را به رخ کشيد.
اثر خانه دو پوسته وي در لواسان، در جايزه معمار 83 نيز شرکت كرده وحائز رتبه پنجم شد. وي در هفتمين دوره جايزه معمار با طرح ساختمان پل رومي در تهران، رتبه چهارم را از آن خود کرده است. پرديس فرهنگي ملت نيز از آثار اوست كه به سفارش شهرداري منطقه سه خلق شده است.