دولت‌آبادي: به بركت فهم خيامي، توانستم بنويسم

به گزارش خبرنگار شهر، محمود دولت آبادي، جواد مجابي، كامران عدل و عطا اميدوار در مراسم افتتاح اين نمايشگاه حضور داشتند تا در ميزگردي در حاشيه نمايشگاه شركت كنند.
در ابتداي اين ميزگرد، اکبر عالمي مستندساز و مدرس سينما به سخنراني پرداخت و پس از آن، دولت آبادي گفت: وقتي يارتا ياران به من گفت قصد دارد نمايشگاهي از پرتره‌هايم برگزار کند، به او گفتم مي‌دانم که مي‌تواني اين کار را انجام دهي؛ ولي در نهايت متضرر مي‌شوي.
وي توضيح داد: ياران به من گفت که اکر ما نخواهيم متضرر شويم، ديگران هم نمي‌خواهند متضرر شوند و در نهايت هيچ اتفاقي نمي‌افتد؛ به همين دليل امروز به احترام شما اين‌جا آمدم.
دولت آبادي در پاسخ به اين سوال كه چطور به جايگاه فعلي رسيده است، تصريح كرد: من به برکت فهم خيامي توانستم بنويسم. من شيفته مملکت و مردم کشورم هستم؛ به همين دليل وظيفه عکاس، نويسنده، نقاش و هر هنرمندي است که حرمت مردم خود را حفظ کند و اگر توانست آن‌ها را به سطحي بالاتر ببرد.
اين نويسنده درباره تاليفات‌اش گفت: اگر هنري دارم، اين هنر چيزي جز درک زمان و مکان نبوده است. دولت‌آباد درباره احساس خود از ديدن عكس‌هاي اين نمايشگاه، اظهار داشت: پيشاپيش به گذر زمان فکر کرده بودم. مي‌دانستم زمان مي‌گذرد و مجال اندکي براي چيره شدن بر زمان دارم. زمان هميشه پيروز است؛ ولي به اين دليل كه پيش از اين، به آن فکر کرده بودم، اكنون تصوير گذر زمان را در اين عكس‌ها مي‌بينم.
نويسنده «جاي خالي سلوچ» در ارتباط با عکسي از دوران جواني‌‌اش در اين نمايشگاه گفت: اين عكس مربوط به مقاومت من است. در آن دوره يک برادر زيبا داشتم که چهار سال از من کوچک‌تر بود و تازه برايش نامزدي گرفته بودم. برادرم يک‌باره بيمار شد و پزشک به من گفت که تا سه ماه ديگر مي‌ميرد. تمام اين مدت مي‌دانستم که او مي‌ميرد و بعد از 100 روز درگذشت. اين عکس مربوط به همان دوران است تا نشان دهد زندگي نمي‌تواند مرا از پا درآورد.
وي همچنين درباره جايگاه زن در داستان‌هايش تصريح كرد: از وقتي خودم را شناختم، زن را به عنوان مادر، مدير، زحمت‌کش وهمسايه‌اي که دستگير است، دوست داشتم. زناني را ديده‌ام که تصوير آن‌ها هنوز در ذهن من باقي مانده است و شايد اين مربوط به همان حساسيت‌هاي دريافتي‌ام مي‌شود. کمال، اکتسابي است و مرد به تنهايي نمي‌تواند به جايگاهي برسد. حتما بايد زني در کنارش باشد تا اين فرايند تکميل شود.
در ادامه همسر دولت آبادي در پاسخ به وي گفت: زندگي با چنين افرادي متفاوت است و در عين دلنشيني، تفاوت‌هايي با زندگي عادي نيز دارد. او از نيمه شب تا صبح و گاهي تا ظهر کار مي‌کند. 40 سال است که با هم زندگي مي‌کنيم و هميشه همين‌طور بوده است.
سپس جواد مجابي اظهار داشت: امروز روز بزرگداشت شهاب‌الدين سهروردي، فيلسوف و قصه‌نويس بزرگ ايراني است. سهروردي در جواني خواب ديد که آب دريا را لاجرعه نوشيده و اين طور تعبير کردند که برذهن مردمان سلطه خواهد داشت. سهروردي براي اين‌که بتواند به ذهن مردم راه پيدا کند، بايد با مردم ارتباط ايجاد مي‌کرد و به شيوه آن زمان، به سمت قدرت حاکمه رفت. اين کار براي نخستين بار نبود. از بزرگمهر تا اميرکبير اين گرايش وجود داشته است که هنرمندان به سمت قدرت حاکمه بروند تا افکارشان را به مردم اطلاع دهند.
وي ادامه داد: روش ديگري هم وجود داشته است که از فردوسي شروع شد. او ابتدا حماسه ايرانيان را نوشت و بعدها به دربار فرستاد تا از اين طريق با مردم ارتباط برقرار کند. سعدي و حافظ بينابين آن‌ها بودند. سنت رويارويي با مردم از گذشته برهمين دو روش بوده است؛ ولي در قرن 14 هجري شمسي، هنرمنداني مثل جلال آل احمد از دربارها بيرون آمدند و با مردم سخن گفتند.
مجابي درباره نويسندگان اين دوره گفت: اين نويسندگان، به رغم فشارهاي قدرت حاکمه و افکار عمومي، با حفظ نوعي استقلال خطاب به مردم حرف‌هايشان را زدند. هنرمندان ايراني با استقلال بيشتر و عشق به وطن و مردم کار کردند. از دهه 20 به اين سو نيز ارتباط‌‌گيري با مردم شدت گرفت و هنرمندان همواره در کنار مردم بودند.
وي تاكيد كرد: : دوست داشتن مردم به معناي کارکردن و نوشتن است نه به معناي پيروي کردن از آن‌ها. سير فرهنگ ايران در 90 سال گذشته نشان داده است که نويسندگان و شاعران، بيش از ديگر حرفه‌ها، نه صرفا تابع مردم؛ بلکه باعث رشد جامعه بوده‌اند.
مجابي، دولت آبادي را نويسنده‌اي جهاني دانست و تصريح كرد: او از مرزهاي بومي فراتر رفته و با جهان ارتباط گرفته است. کتاب‌هاي دولت آبادي، از روستانويسي به شهرنويسي و سپس به جهان‌نويسي رسيده است.
نمايشگاه «امرداد: جاودانگي/ هفتادمين امرداد محمود دولت‌آبادي» تا  15 مرداد در نگارخانه شيرين واقع در فرمانيه، بلوار اندرزگو، کوچه سليمي شمالي، باغ انجمن خوشنويسان برپا خواهد بود.