يافته‌هاي يك پژوهش توسط شهرداري تهران نشان داد
رفتار ونداليستي (خسارت زدن به اموال عمومي) در محيط‌هاي ورزشي حادتر است
بروز رفتار ونداليستي به دليل شرايط محيط‌هاي ورزشي حادتر است. مطالعه‌اي در ميان تماشاگران فوتبال نشان داده است كه 79 درصد پاسخگويان گفته‌اند كه در صورت اشتباه داور عصباني شده و دشنام خواهند داد و 1/5 درصد هم گفته‌اند علاوه بر دشنام اشيايي هم به داور پرت مي‌كنند .
به گزارش خبرگزاري شهر، براساس پژوهشي كه در دفتر مطالعات اجتماعي و فرهنگي شهرداري تهران انجام شده است، ونداليسم (خسارت زدن به اموال عمومي) گرچه پديده شايعي است اما فراز و فرود داشته است و نه تنها از ساير مسايل اجتماعي، بلكه از نحوه برخورد مسئولان در مبارزه با اين پديده هم متأثر است.
نارضايتي عمومي و حس انتقام‌جويي عامل مهمي در گسترش رفتار ونداليستي است. اين رفتار كه عموماً يك پديده شهري است، به يكي از آسيب‌هاي جدي تهران نيز تبديل شده است.
آمار شيشه‌هاي شكسته قطارهاي بين شهري نشان مي‌دهد كه تعداد آنان با رشد نسبي مواجه بوده و از رقم 1901 جام شيشه در سال 1377 به رقم 2522 در سال 1386 رسيده است كه بيشترين تعداد در سال 1383 و برابر 4629 مورد بوده است.
ميزان خسارت به اتوبوس‌هاي شركت واحد نيز افزايشي بوده و طي سال‌هاي 1374 تا 1386، از مبلع 23 ميليون تومان به 300 ميليون تومان افزايش يافته كه با تعديل نرخ تورم، مي‌توان گفت كه خسارت به اتوبوس‌هاي شرکت واحد با نرخ ثابت در اين فاصله بيش از دو برابر شده است.
در حوزه فعاليت‌هاي مخابرات، شهر تهران فقط در سال 1386، با 13633 مورد اعم از تخريب يا سرقت مواجه بوده‌ايم، گرچه خرابي‌هاي عادي هم جزو اين ارقام محاسبه شده‌اند. يكي از مواردي كه پديده ونداليسم رواج دارد در مسابقات ورزشي است كه متأسفانه آمار قابل اعتمادي در اين زمينه توليد نمي‌شود و يا در دسترس قرار ندارد.
طي سال‌هاي 1374 تا 1387، هفت مورد پژوهش در زمينه ونداليسم در تهران انجام شده است كه نتايج آنها در فهم اين پديده موثر است. يكي از مطالعات نشان مي‌دهد كه حداقل 10 درصد دانش‌آموزان گرايش به رفتارهاي ونداليستي دارند.
بيشترين رفتار مورد نظر آنان به ترتيب نوشتن مطلب در مجلات و كتاب‌هاي كتابخانه، تيغ زدن صندلي اتوبوس، شكستن آينه سرويس‌هاي بهداشتي و شيشه و در و پنجره مدارس، و لامپ خيابان و پارك و شيشه‌هاي اتوبوس است.
بروز رفتار ونداليستي به دليل شرايط محيط‌هاي ورزشي حادتر است. مطالعه‌اي در ميان تماشاگران فوتبال نشان داده است كه 79 درصد پاسخگويان گفته‌اند كه در صورت اشتباه داور عصباني شده و دشنام خواهند داد و 1/5 درصد هم گفته‌اند علاوه بر دشنام اشيايي هم به داور پرت مي‌كنند كه اگر جمعيت حاضر در ورزشگاه 50 هزار نفر باشد، حدود 2500 نفر چنين كاري را انجام خواهند داد، و روشن است كه خارج شدن اين جمعيت با آن شرايط روحي از ورزشگاه چه تبعاتي خواهد داشت.
به لحاظ پايگاه اجتماعي، يكي از مطالعات نشان داده كه بيش از 70 درصد افرادي كه رفتار ونداليستي از خود نشان مي‌دهند از طبقات اجتماعي و اقتصادي پايين جامعه بوده‌اند. و اكثر پژوهش‌ها اين رابطه را تأييد كرده‌اند.
بيش از 60 درصد وندال‌ها تا حدود زيادي احساس مي‌كنند كه مورد اجحاف قرار گرفته‌اند و رفتار ونداليستي پاسخي پرخاشگرانه به اين اجحاف تلقي مي‌شود.
دانش‌آموزان هم كه مرتكب رفتار ونداليستي مي‌شوند، نه تنها احساس اجحاف بلكه احساس تبعيض بيشتري هم نسبت به ساير دانش‌آموزان داشته‌اند.
وندال‌ها خصوصيت پرخاشگري بيشتري در مقايسه با سايرين دارند، و خشم خود را بيشتر از طريق تخريب اموال و اشيا و يا درگيري با ديگران بروز مي‌دهند و فقط 7 درصد آنان خشم خود را در خود ريخته و سكوت مي‌كنند.
يكي از عوامل موثر بر رفتار ونداليستي ناكامي است. اين مورد در باجه‌هاي تلفن به خوبي مشهود است كه ناكامي در برقراري ارتباط يا نتيجه ارتباط موجب خسارت زدن به تلفن عمومي مي‌شود.
مطالعه درباره دانش‌آموزان نيز مويد اين نتيجه است كه رفتار ونداليستي عموماً در ميان دانش‌آموزان مردود يا تجديد شده ديده مي‌شود. يك مطالعه نشان مي‌دهد كه 24 درصد وندال‌هاي بازداشت شده در صورت مواجه شدن با خرابي دستگاه (تلفن، آب سردكن و...) واكنش بسيار منفي نشان داده و آن را تخريب مي‌كنند.
70 درصد وندال‌ها احساس مي‌كنند كه بسيار عقب تر از ديگران هستند، و فقط 10 درصد وندال‌ها از وضع خود در مقايسه با ديگران راضي هستند. گسترش احساس نارضايتي عمومي و انتقام‌جويي از عوامل موثر بر شيوع اين پديده است.
افزايش تراكم جمعيت به بروز بيشتر پديده ونداليستي مي‌انجامد، اما يكي از نكات جالب و موثر در اين پديده، وجود محيط‌ها و وسايل تخريب شده است، به عبارت ديگر هرچه امكانات تخريب شده در محيط بيشتر باشد، احتمال آنكه افراد مشاهده‌كننده نيز رفتار ونداليستي از خود بروز دهند بيشتر است.