به گفته يک پژوهشگر حوزه اعتياد:
اعتياد شکلي فراگير از خودکشي تدريجي است
يک پژوهشگر حوزه اعتياد، با بيان اينکه اعتياد شکلي فراگير از خودکشي تدريجي است، گفت: معتادان، با رفتاري هدفمند و سنجيده، منابع اقتصادي و انساني خود را براي دست يافتن به مواد مخدر هزينه مي‌کنند و در اين راه، بازده اقتصادي و اجتماعي خود را به‌طو‌ر چشمگيري از دست مي‌دهند.
به گزارش شهر به نقل از روابط عمومي ستاد مبارزه با مواد مخدر، دکتر ايرج اسماعيلي در نشست علمي پژوهشي که با عنوان "آسيب‌شناسي اعتياد و عوامل اجتماعي موثر بر آن" در مجموعه فرهنگي شقايق برگزار شد، گفت: اعتياد و سوء مصرف موادمخدر به‌عنوان يک مسئله چند وجهي اجتماعي، پديده‌اي است که توانايي جامعه در سازمان‌يابي و حفظ نظم موجود را از بين مي‌برد و باعث دگرگوني‌هاي ساختاري در نظام اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي جامعه مي‌شود.
اين پژوهشگر حوزه اعتياد اظهار داشت: تحقيقات نشان مي‌دهد اغلب افرادي که در خانواده‌هاي معتاد متولد مي‌شوند و پرورش مي‌يابند، تکرار مصرف اعضاي خانواده برايشان عادي و ترس از تجربه مصرف از آنها دور مي‌شود، لذا از ديدگاه جامعه‌شناختي؛ عوامل اجتماعي- فرهنگي مهم‌تر از عوامل فردي در گرايش افراد به اعتياد و موادمخدر هستند.
اسماعيلي در ادامه، نابرابري‌هاي اقتصادي و اجتماعي، شکاف عميق طبقاتي در جامعه، بيکاري، از بين رفتن و جابه‌جايي ارزش‌هاي جامعه، رشد بي‌تناسب صنعت، برنامه‌ريزي نامناسب براي تفريح، شادي و گذران اوقات فراغت، بيکاري جوانان و رشد شهرنشيني و حاشيه‌نشيني را از عوامل موثر در گرايش افراد به اعتياد ذکر کرد.
وي اظهار داشت: معتادان، انسان‌هايي هستند که با رفتاري هدفمند و سنجيده، منابع اقتصادي و انساني خود را براي دست يافتن به ماده‌اي مخدر/ محرک هزينه مي‌کنند و پس از وارد کردن آن ماده به بدنشان، بازده اقتصادي و اجتماعي خود را به شکلي چشمگير از دست مي‌دهند. به تعبيري عاميانه – ولي کاملا درست و دقيق- اعتياد شکلي فراگير از خودکشي تدريجي است.
وي با بيان اينکه موادمخدر، فوري‌ترين و جدي‌ترين تهديد ملي کشور است، گفت: جامعه ما با داشتن ساختار جمعيتي جوان، به نحو نگران‌کننده‌اي مورد تهاجم گسترده موادمخدر قرار گرفته است. از اين رو ضروري است با بررسي علل اجتماعي مؤثر در بروز پديده اعتياد، راهکارها و اقدامات مناسبي براي مبارزه با اين تهديد ملي انديشيده شود.
اسماعيلي گفت: کنترل مهاجرت افراد از روستا به شهر، گسترش سازمان‌هاي غير دولتي براي مبارزه با اعتياد، ايجاد زمينه مشارکت اجتماعي و سياسي جوانان و غني‌سازي اوقات فراغت براي آنان، آگاه‌سازي معلمان از طريق کارگاه‌هاي آموزشي براي ايجاد رابطه عاطفي با دانش‌آموزان و القاي قدرت تصميم‌گيري از جمله راهکارهاي موثر در عدم سوق‌دهي افراد به چرخه اعتياد است.
وي در ادامه افزايش سطح آگاهي والدين نسبت به نيازها و خواسته‌هاي فرزندانشان و تعميق ارتباط عاطفي و عقلاني با آنان، جايگزيني رويکرد فرهنگي، درماني و جبراني به جاي رويکرد قهري و انتظامي، تجديد نظر در شيوه‌هاي رايج بازپروري، گسترش و تجهيز مراکز بازپروري در سطح کشور، گسترش روش‌هاي گروه‌درماني، خانواده‌درماني، کاردرماني و مذهب‌درماني معتادان مددجو را از ديگر راهکارهاي مثمرثمر در عدم گرايش افراد به موادمخدر عنوان کرد.
وي در پايان تاکيد کرد: مبارزه با اين پديده مستلزم شناخت همه ابعاد آن (اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، سياسي و...) است، بنابراين برنامه‌هايي در امر مبارزه با موادمخدر موفق خواهند بود که با شناخت واقع‌گرايانه از اين مسئله طراحي و اجرا شوند.