کوچ اجباري معلمان به ابتدايي

ماجرا از انجا شروع شد که علي احمدي وزير پيشين اموزش وپرورش در پاسخ به عدم رضايت شغلي معلمان اعلام کرد: "هرکس ناراضي است برود" و بااجراي قانون بازنشستگي قبل از موعد در سال 87 بين 80تا 120هزارنفر از معلمان با سابقه به راه کار وزير لبيک گفته و بدون از دست دادن فرصت از آموزش وپرورش خارج شدند .

خروج اين تعداد از معلمان اکنون موجب شده تا اموزش وپرورش بخصوص در شهر تهران با کمبود 5000معلم ابتدايي در مدارس خود مواجه شود . اين کمبود و عدم تخصيص رديف جهت بکار گيري معلمان ابتدايي مسولان آموزش و پرورش را بران داشت تا به اين توصيه حاجي بابايي عمل کند که : " بايد کمبود نيروهاي خود را از طريق ساماندهي ساير معلمان و کارمندان در اداره‌هاي آموزش و پرورش جبران کنيد ".

در اجراي اين توصيه، طرح باز گشت معلمان قديمي ابتدايي به اين مقطع تهيه و به مناطق اعلام شد تا کليه نيروهايي که قبلا، با "رسته‌ي آموزگاري" استخدام شده اند اعم از مدير، معاونين، مربيان ومعلم ، که سال ها ست در راهنمايي و متوسطه به تدريس مشغول مي باشند ،حتي اگر مدارک تحصيلي جديد هم اخذ کرده اند در مقطع ابتدايي سازمان دهي شوند.

 اجرايي شدن اين تصميم ، انتقاد و اعتراض معلمان را به همراه داشته و نگراني خانواده ها را باعث شده است .معلمان مشمول اين طرح سال هاست از فضاي حاکم بر مدارس ابتدايي و تحولات اموزشي و شيو ه هاي تدريس در اين مقطع دور بوده اند، شيوه هاي ارزشيابي و تدريس در دوره ابتدايي تغيير کرده و حتي معلمان شاغل در اين دوره به صورت ضمن خدمت باز آموزيي شده اند .

اين معلمان با سال ها دوري از ابتدايي، صلاحيت و تجربه تدريس دراين مقطع مهم را ندارند و حضور اجباري و بي انگيزه انان در مدارس ابتدايي هم، موجب پايين امدن کيفيت آموزش وتدريس و متضرر شدن دانش اموزان مي شود و هم اصطکاک بين اوليا و معلمان را در طول سال تحصيلي به همراه خواهد داشت .و برگزاري يک دوره چند ساعته به زعم برنامه ريزان از اثار سو ان کم نمي کندواز انان معلمان خوبي براي دانش آموزان ابتدايي نخواهد ساخت .

 اين گونه تصميمات خلق الساعه اي و نگاه از بالا به معلم ها در حالي اتفاق افتاده که مديران آموزش وپرورش در ايام تابستان با مصاحبه  از ارسال برنامه هفتگي دانش اموزان از طريق پست در مردادماه به خانه ها خبر داده بودند و اکنون تنها چند روز مانده به باز گشايي مدارس شاهد اشفتگي در اصلي ترين وظيفه خود يعني ، سامان دهي معلمان و بلا تکليف بودن مديران راهنمايي و متوسطه جهت پر کردن ساعات بر زمين مانده ناشي از اين جابجايي مي باشند . وضعيت عجيب و تناقضي که در آستانه مهر به خوبي نشان مي دهد آموزش وپرورش عرصه اي براي شعار و کار هاي تبليغاتي نيست و نيازمند مديراني کار کشته و عمل گرا و واقع بين و آشنا به واقعيت هاي مو جود در فضاي مدارس است .

ياداشت از رسول پاپايي