ناشران بايد پسند ناشر خارجي را هم که برپايه شناخت جامعه فرهنگي او استوار است در نظر بگيرند.
فريده خلعتبري،مدير انتشارات شباويز در گفت و گو با خبرنگار شهر و در آستانه روز جهاني كتاب با بيان اين مطلب گفت: من به عنوان ناشري كه كتاب هايش به چند زبان زنده دنيا ترجمه و در كشورهايي چون آمريكا،ايتاليا،اسپانيا،چين و كره جنوبي منتشر شده است،کتاب را براي بچه هاي ايراني توليد مي‌کنم اما وقتي در نمايشگاه‌هاي خارجي حضور مي‌يابم،به فروش توليدات خود به ناشران خارجي هم فکر مي‌کنم.
اين ناشر ايراني يکي از اصلي‌ترين شرايط حصضور در بازارهاي جهاني را نو و خلاقه بودن اثار دانست و افزود:خلاقيت به اين معني است كه هم نويسنده داستان تازه‌اي پديد آورده باشد و هم تصويرگر،نواديش و خوش فکر باشد.اما افسوس که در ايران،مرزها شکسته نمي شود و کتاب هاي خوب در اختيار بچه‌ها قرار نمي گيرد.مسئولان وزارت ارشاد و آموزش و پرورش تنها از چند ناشر خاص،کتاب مي خرند و به بچه ها اين امکان را نمي دهند تا با اثاري آشنا شوند که دنيا به آن توجه کرده است.
خلعتبري در پاسخ به اين كه منظور از اين آثار كتاب هاي شباويز است؛كتاب هايي كه بسياري كارشناسان كودك بر اين باورند كه با مخاطبان اصلي خود ارتباط برقرار نمي كنند گفت: بچه هاي ما در هوش و استعداد،کم از کودکان چين و ژاپن و کره و آمريکا نيستند،پس چگونه است که آنها با کتاب هاي شباويز ارتباط برقرار مي کنند و بچه هاي باهوش ايراني نه؟! جز اين است که به کودک و نوجوان ايراني،در همه اين سال ها خوراک فرهنگي واحدي خوراده شده؟! او در تمام اين سال ها،تصاوير مشخصي را از چند ناشر محدود ديده است،در صورتي که بايد خط و مرزها از ميان برداشته و به منفعت ملي بيش از سود شخصي اهميت داده شود.
مدير نشر شباويز با اشاره به مراحل اجرايي صادرات كتاب گفت اگرچه امروز فضاهاي مجازي بسياري وجود دارد اما دو ناشر در نخستين قدم بايد با يکديگر گفت و گو کنند و پسند يکديگر را بدانند؛ آن گاه کتاب هاي مورد نظر را ترجمه و براي يکديگر ارسال کنند.پس از ان،بحث هاي اساسي ديگري پيش مي آيد.براي نمونه آنچه براي ناشران خارجي اهميت دارد،اين است که بدانند نويسنده اثر،چه ويژگي هايي دارد،چه کار کرده،جهان بيني اش چگونه است؛همچنان که از تصويرگر هم مي خواهند تا پيشگفتاري بنويسد و بگويد هنگام خلق اثر،چه ذهنيتي داشته و چگونه به اين تفکر رسيده است.
خلعتبري به نبود مهيار واحد در ارتباط با صدور كتاب كودك اشاره كرد و افزود: تقريبا هيچ معياري براي صدور كتاب كودك وجود ندارد چراکه حمايتي نيست.ناشران به سبب مشکلات مالي نمي توانند در بازارهاي جهاني حضور پيدا کنند،در صورتي که در کشوري چون ترکيه،بانک هاي دولتي به ناشران وام مي دهند و از آنها حمايت مي کنند اما در ايران چه کسي از من ناشر پشتيباني مي کند؟! پس چگونه مي‌توان انتظار داشت که ادبيات ما جهاني شود؟!
