مسير طولاني جاکارتا براي رسيدن به مترو
روزنامه‌ي جاکارتا پست طي گزارشي به مشکلات ترافيک و خدمات حمل و نقل عمومي در جاکارتا پايتخت اندونزي پرداخته‌است.
با بيش از 14 مليون نفر جمعيتِ شاغل در جاکارتا درکنار رشد اقتصادي کشور اندونزي، جاکارتا يکي از کلان‌شهرهاي جهانيِ آينده در آسياخواهد بود.
با وجود همه‌ي وعده‌هاي توسعه‌اي، حمل و نقل عمومي درجاکارتا بسيار عقب‌مانده‌است. شهر بدون حمل و نقل عمومي، با موتورسيکلت‌ها و اتومبيل‌هاي خصوصي مسدود مي‌شود و تراکم ترافيک روز به روز افزون مي‌شود.
بر خلاف ديگر شهر‌هاي مهم آسيا که ساخت سيستم متروشان را در دهه‌ي1990 آغاز کردند، اولين خط حمل و نقل جمعي پرسرعت جاکارتا در سال 2016 افتتاح خواهد شد.
يک متخصص حمل و نقل در «دانشگاه تريساکتي» به نام «تريسبيانتارا»در اين زمينه مي‌گويد: «اگر دولت مرکزي و مقامات محلي موتلفين جدي اقتصادي صنايع اتومبيل سازي نبودند، ساخت مترو زودتر در جاکارتا آغاز مي‌شد.» او مي‌افزايد:«مقامات بدون توجه به ضررهايي که در آينده ممکن است سياست‌گذاري مي‌کنند. ما خيلي دير فهميديم که گره‌هاي ترافيکي چه ضررهاي بزرگي نصيب شهر مي‌کند.»
اين متخصص حمل و نقل مي‌گويد صنايع خودرو سازي موفق شدند دولت مرکزي را قانع کنند تا زيرساخت‌هاي لازم براي رشد خودروهاي شخصي را فراهم کند.
تريسبيانتارا مي‌افزايد اولين تلاش‌ها براي ساخت متروي جاکارتا در سال 1985 انجام شد، اما به علت سرمايه‌گذاري ناچيز شکست خورد. مجددا در سال 1995 مقامات شهري تصميم گرفتند تا برنامه‌ي قبلي را اجراکنند اما به همان دليل پيشين باز هم اين تلاش با شکست مواجه شد.
مقامات شهري جاکارتا تنها زماني موفق شدند برنامه‌ي فاز اول مترو را در سال 2005 ميلادي آغاز کنند که دولت مرکزي در زمينه‌ي کمک به پوشش ضررهاي مالي شهر به مقامات محلي قول مساعد داد.
اين برنامه نزديک به 144 ميليارد ين ژاپن (برابر با 1.75ميليارد دلار) هزينه در بر دارد که 85 درصد آن توسط موسسه JICA ژاپن تامين مي‌شود.
«پوربايا يودي سادوا»، سرپرست موسسه‌ي تحقيقاتي دولتي دانارسکا مي‌گويد: «پس از آنکه دولت در زمينه‌ي تامين هزينه‌ها تضمين داد ديگر نبايد مشکلي براي ساخت پروژه‌هاي حمل و نقل عمومي در شهر وجود داشته‌باشد. تقاضاي بالايي در شهر جاکارتا براي حمل و نقل عمومي وجود دارد، همانگونه که در خطوط اتوبوس‌راني ترنس جاکارتا هم قابل مشاهده است تعداد مسافران بسيار بالاست.»
با وجود بيش از 11 مليون خودري شخصي در جاکارتا، که 98درصد کل اتومبيل‌هاي اين شهر را تشکيل مي‌دهند، بنابر محاسبه‌ي مجله‌ي اکونوميست سرعت حرکت در ترافيک جاکارتا 13 کيلومتر در ساعت است که نزديک به 6کيلومتر از سرعت 19 کيلومتري حرکت ترافيک در لندن کمتر است.
با اين وجود به نظر مي‌رسد که درماني براي ترافيک جاکارتا وجود ندارد، حتي پليس جاکارتا هم در مديريت تراکم ترافيک اين شهر چاره‌اي جز تسليم نيافته‌است.
«کندور کيرونو» رييس پليس ترافيک جاکارتا روز دوشنبه در يک سخنراني عمومي گفت: «تفاوتي نمي‌کند که چه اندازه برگ جريمه براي موتور سواران صادرشود، به دليل کمبودهاي زيرساختي آنها باز هم همان تخلفات را تکرار مي‌کنند.»
کندور به عنوان مثال عبور موتور سواران از پياده‌روها راعنوان مي‌کند که با وجود تلاش فراوان هنوز پليس موفق به متوقف کردن موتور سواراني که در ترافيک گير مي‌کنند و براي عبور از پياده‌روها استفاده مي‌کنند نشده‌است.
تعداد خودروهاي شخصي جاکارتا سالانه 12 درصد رشد مي‌کند، در حاليکه طول خيابان‌هاي اين شهر تنها سالانه رشدي معادل 1 درصد دارند.
(منبع: روزنامه جاکارتا پست)