رجانيوز نوشت:
نبرد بنزيني در فرودگاه لندن با مسافران ايراني، ضرورت تلافي در تهران
در جديدترين اقدام عاجزانه برخي کشورهاي اروپايي، مقامات فرودگاه هيترو لندن تصميم گرفته اند به هواپيماهاي شرکت هواپيمايي ايران اير بنزين تحويل ندهند تا اين هواپيماها مجبور باشند براي سوختگيري در يک مکان ديگر توقف کنند که نتيجه عملي اين تغيير مسير پرواز، سه ساعت تأخير در رسيدن به مقصد است.

اين اقدام که مستند به دليل واهي قطعنامه تحريم کنگره امريکا و اتحاديه اروپا اعمال ميشود، صرفا به منظور وارد کردن فشار روحي و رواني به هموطنان ايراني است و بر اين اساس، هواپيماهاي ايراني در فرودگاه وين و يا فرودگاه ديگري در مسير ضمن توقف سه ساعته و سوخت گيري مجدد به پرواز ادامه مي دهند که در نتيجه آن، مسير شش ساعته لندن- تهران را به مسير بيش از 9 ساعته تبديل خواهد کرد.
اين اقدام مقامات فرودگاه بين المللي هيترو لندن که به بهانه منع فروش بنزين و فرآورده هاي نفتي به ايران انجام ميشود، ميتواند بيش از اينکه به شرکت ايراناير ضربه بزند، براي شرکت خطوط هوايي بي-ام-اي مشکلاتي ايجاد خواهد کرد چرا که ايران اير داراي سه پرواز به مقصد لندن است و بي-ام-اي داراي هفت پرواز در هفته به مقصد تهران است.
اين در حالي است که تاکنون آيين نامه قعطنامه جديد اتحاديه اروپايي به گمرکات و ساير مراجع کشورهاي عضو اين اتحاديه ابلاغ نشده است و مشخص نيست به چه دليل اين شرايط در فرودگاه لندن ايجاد شده است که هيچکدام از شرکتهاي فروشنده بنزين هواپيما حاضر به فروش بنزين به هواپيماهاي ايراني در فرودگاه هيترو لندن نيستند.
در عين حال به نظر ميرسد مقامات هواپيمايي ايران بايد در دفاع از حقوق قانوني و مسلم خود جديت بيشتري نشان دهند، چرا که تحويل ندادن سوخت با مقررات و قوانين "ايکائو" مطابقت ندارد و طبق مفاد اساسنامه ايکائو در هيچ شرايطي، يک کشور نمي تواند مانع سوختگيري براي پرواز هواپيماها شود.
هواپيماهاي ايران اير بايد بتوانند در فرودگاههاي محل فرود خود سوخت گيري کنند و در مقابل دلالان و واسطه هايي بايستد که براي افزايش قيمت و به جيب زدن سودهاي هنگفت، اقدام به سرگرداني مسافران کردهاند.
اين درحالي است که هواپيماهاي بي-ام-اي سرويس هواپيمايي انگلستان بهراحتي در هفته هفت پرواز به ايران دارد و در فرودگاه ايران سوخت گيري مي کند و بايد در اين زمينه مقابله به مثل شود.
اين شيوه برخورد با مسافرين ايراني که نشاندهنده ضعف طرفهاي اروپايي و بهمنظور ناراضي تراشي در ايران است بر خلاف ادعاهاي مکرر مقامات اين کشورها مبني بر اين است که هدف از تحريمها مردم ايران نيستند.
.
.