مصائب جهاني شدن كتاب كتاب كودك از نگاه كارشناسان/6/:
آرمان آريان:ايراني باش تا جهاني شوي!
زماني ميتوانيم نظر چهانيان را به خود جلب كنيم كه خودمان باشيم و با تكيه بر پشتوانههاي فكري و فرهنگي خود حركت كنيم.
«آرمان آرين»نويسنده داستان نوجوان و نامزد جايزه «هانس كريستين اندرسن» در گفتوگو با خبرنگار شهر و در آستانه روز جهاني كودك با بيان اين مطلب گفت:جهان،بازارچهاي است كه هركس داشتههاي خود را در آن به نمايش ميگذارد و ايران جزو كشورهاي متمدن با فرهنگ خاص و قوميتهاي گوناگون است كه بسياري از مردم دنيا،مشتاق شنيدن و دانستن درباره آن هستند.
نويسنده مجموعه سه جلدي «پارسيان و من» يكي ديگر از مشكلات جهاني شدن را نداشتن نگاه جهاني دانست و افزود:شاعران و نويسندگان ايراني نگاه جهاني ندارند و به فرهنگهاي بومي و نهايت به افق ملي خود توجه ميكنند.
آرين در پاسخ به اين كه چگونه ميتوان هم نگاه جهاني داشت و هم به فرهنگهاي بومي توجه كرد و آيا اين دو در تناقض با يكديگر نيستند،بيان كرد:كوروساوا،به باور من،ژاپنيترين فيلمساز ژاپن است،در حالي كه مليت او آسيبي به نگاه جهاني او وارد نكرده؛به عبارتي كوروساوا به مفاهيمي پرداخته كه دغدغه بشر امروز با هر زبان و مليت و فرهنگي است.
نويبسنده كتاب«سپيتمان» زبان را يكي ديگر از عوامل تاثيرگذار دانست و افزود:روزگاري زبان فارسي،دايره گستردهاي را دربرميگرفت،اما در زمان قاجار ما جمعيت ميلياردي هنديان را از دست داديم كه به اين زبان سخن ميگفت،هنوز هم همان سياستهاي اشتباه مديريتي وجود دارد.سياستهايي كه موجب ميشود كشورهاي فارسي زبان گردهم نيايند و مردم دنيا را به آشنايي با اين زبان فرانخوانند.
آرين به فقر فرهنگي ما ايرانيان اشاره كرد و گفت:اگرچه مردم ما گرفتار مسايل اقتصادي و اجتماعي هستند اما علاوه بر سوءمديريت فرهنگي كه بر جامعه ما حاكم است و به متوليان فرهنگي ما برميگردد،مردم ما هم آنچنان در قيد و بند مسايل فرهنگي نبوده و فكر ميكنند روح آدمها نياز به تغذيه ندارد.